Τώρα πλέον δεν κρίνεται μόνον η λειτουργία, η μορφή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και το μέλλον του προσωπικού της, αλλά και το μέλλον της κυβέρνησης Σαμαρά. Εκείνοι που γράφουν για συμπαιγνία, σκηνοθεσία των τριών κυβερνητικών εταίρων εμποδίζονται από τη δυσπιστία να διαβάσουν σωστά τα δεδομένα και υποτιμούν τη δυναμική που αποκτούν οι πολιτικές εξελίξεις.
Η πολιτική διαφωνία του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. αφορά και τις κινήσεις Σαμαρά για την ΕΡΤ, αλλά και την προοπτική που προδιαγράφουν: τη μονοκομματική κυβέρνηση της Ν.Δ. με την (εκβιασμένη) ανοχή τους. Ανοχή όμως που δεν υπάρχει, δεν δηλώνεται. Άρα, εκλογές;
Καθώς πέρασαν οι μέρες, όταν πιθανολογούμε πρόωρες εκλογές τον Ιούλιο παραβλέπουμε τις δυσκολίες του καλοκαιριού και κυρίως τις ισχυρές αντιδράσεις σε αυτά τα σχέδια, αντιδράσεις που ήδη έχουν εκδηλωθεί. Βεβαίως δεν αποκλείεται -μάλλον είναι πιθανόν- να δρομολογηθούν εκλογές μέσα στο φθινόπωρο.
Δηλαδή, η κυβέρνηση Σαμαρά δε μπορεί να είναι πλέον όπως ήταν. Θα αλλάξει. Όχι μόνον λόγω ανασχηματισμού, αλλά και όσον αφορά τη στήριξη και την προοπτική της. Προς ποια κατεύθυνση θα αλλάξει εξαρτάται από την έκβαση της σύγκρουσης για την ΕΡΤ. Και από την εκτίμηση των ζημιών της Ν.Δ., που δεν φαίνεται να είναι ασήμαντες. Αν επιβληθεί υποχώρηση στον πρωθυπουργό, το σχέδιο του εκβιασμού για την επιβολή μονοκομματικής κυβέρνησης της Ν.Δ. θα αποτύχει και θα γίνουν ρυθμίσεις για την τρικομματική λειτουργία της. Αν μείνει ο Σαμαράς στις σημερινές του θέσεις, η κυβερνητική αλλαγή θα γίνει προς μια κυβέρνηση περιορισμένου χρόνου. Με πιο απρόβλεπτη φάση εκείνη των διαπραγματεύσεων για τη συγκρότησή της.
