Σχεδόν 20 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έβρισκαν δουλειά τον Απρίλιο στις 17 χώρες της Ευρωζώνης, 95.000 περισσότεροι απ' όσους τον Μάρτιο και 1,65 εκατομμύρια περισσότεροι από πέρσι τον ίδιο μήνα. Τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα προβάλλουν ένα ακόμη θλιβερό ρεκόρ, ένα μέσο ποσοστό ανεργίας της τάξης του 12,2%, και δη χωρίς να διαφαίνεται άμεση βελτίωση στο μέλλον. Στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσοστό της ανεργίας είναι 11%, ενώ ο αριθμός των ανέργων έχει ξεπεράσει τα 26,5 εκατομμύρια.
Πολύ πιο ζοφερή είναι η κατάσταση για τους νέους στην Ευρωζώνη, με το ποσοστό της ανεργίας στις ηλικίες έως 25 ετών να έχει σκαρφαλώσει στο 24,4% από 22,6% τον προηγούμενο μήνα.
Η ψαλίδα μεταξύ των κρατών μελών έχει ανοίξει δραματικά με την ανεργία στην Αυστρία να είναι κάτω από 5% και στην Ελλάδα 27% -και δη τον Φεβρουάριο. Στην κορυφή της λίστας, πίσω από τη θλιβερή πρωταθλήτρια Ελλάδα, ακολουθούν η Ισπανία με 26,8%, η Πορτογαλία με 17,8% και η Κύπρος με 15,6%. Στον ήρεμο πάτο, λίγο πάνω από την Αυστρία (4,7%), βρίσκονται η Γερμανία με 5,4% και το Λουξεμβούργο με 5,6%.
Οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφηκαν στην Ελλάδα (από 21,9% σε 27% μεταξύ Φεβρουαρίου 2012 και Φεβρουαρίου 2013), την Κύπρο (από 11,2% σε 15,6%), την Ισπανία (από 24,4% σε 26,8%) και την Πορτογαλία (από 15,4% σε 17,8%).
Οι μεγαλύτερες μειώσεις καταγράφηκαν στη Λετονία (από 15,5% σε 12,4%), την Εσθονία (από 10,6% σε 8,7%) και την Ιρλανδία (από 14,9% σε 13,5%).
Στο μεταξύ, όσοι ξορκίζουν τον κίνδυνο περί «χαμένης» γενιάς της Ευρώπης, θα έπρεπε χτες στο άκουσμα των στοιχείων της Eurostat να έχουν κάνει χαρακίρι. Στην Ευρώπη των 27 έψαχναν μάταια μια θέση στον κόσμο της εργασίας σχεδόν 6 εκατομμύρια νέοι, εκ των οποίων τα 3,6 εκατομμύρια στις χώρες της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα είναι και σ' αυτή την κατηγορία πρώτη, με ποσοστό ανεργίας των νέων 62,5% (τον Φεβρουάριο) και ακολουθούν η Ισπανία (56,4%), η Πορτογαλία (42,5%) και η Ιταλία (40,5%). Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά νεανικής ανεργίας καταγράφηκαν στη Γερμανία (7,5%), την Αυστρία (8%) και την Ολλανδία (10,6%).
Καθώς η ύφεση στην Ευρωζώνη θα συνεχιστεί -σύμφωνα με την πρόβλεψη του ΟΟΣΑ θα είναι φέτος της τάξης του 0,6%- το πιθανότερο είναι τους επόμενους μήνες να δούμε να σπάει και πάλι το ρεκόρ της ανεργίας. Χαρακτηριστική ήταν η χθεσινή… κραυγή αγωνίας του διοικητή της Τράπεζας της Ιταλίας, Ινιάτσιο Βίσκο, που βλέπει να απειλείται η κοινωνική συνοχή στη χώρα του εξαιτίας της κρίσης. «Πρέπει επιτέλους να αποδείξουμε ότι είμαστε σε θέση να βγούμε από την κρίση: η εργασία χάνεται και δεν ξαναδημιουργείται. Οι επιχειρήσεις δεν καταφέρνουν να εκσυγχρονιστούν, να βρουν χρηματοδότηση κι αναγκάζονται να κλείσουν» είπε.
Ενδοευρωπαϊκές κόντρες
Στο μεταξύ, μέσα σ' αυτό το ζοφερό τοπίο για τους άνεργους της Ευρώπης, συνεχίζονται οι καυγάδες για το τι δέον γενέσθαι, κατ'αρχήν μεταξύ της Κομισιόν και της Γαλλίας, με τους επιτρόπους των Βρυξελλών να πέφτουν από τα σύννεφα για την άρνηση της κυβέρνησης Ολάντ να δεχθεί… υποδείξεις.
«Έκπληκτος» δήλωσε ο Όλι Ρεν για τις επικρίσεις που άκουσε από το Παρίσι επειδή συνέστησε στη Γαλλία μεταρρυθμίσεις σε αντάλλαγμα για τη διετή παράταση που της έδωσε για να ρίξει το έλλειμμά της κάτω από το 3% του ΑΕΠ. «Με εκπλήσσει πώς η Γαλλία τη μια ημέρα επισημαίνει την ανάγκη για οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωζώνης και την άλλη επικρίνει την Κομισιόν για τις βάσιμες συστάσεις της» τόνισε ο Ρεν στη διάρκεια σεμιναρίου στο Ελσίνκι.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ολάντ είχε δηλώσει την Πέμπτη πως βεβαίως η κυβέρνησή του θα προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις -κυρίως του ασφαλιστικού-, ωστόσο αυτή θα αποφασίσει πώς θα τις εφαρμόσει κι όχι η Κομισιόν.
Μια νέα κόντρα προέκυψε χθες μετά την κοινή πρόταση Παρισιού και Βερολίνου να γίνει θέση πλήρους απασχόλησης η προεδρία του Eurogroup. Ο νυν πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντέισελμπλουμ, που είναι ταυτόχρονα και υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας, έβαλε τον εκπρόσωπό του από τη Χάγη να δηλώσει ότι δεν υπάρχει λόγος να γίνει κάτι τέτοιο προσθέτοντας πως «η λύση στην κρίση δεν βρίσκεται στη δημιουργία νέων θεσμών».
Να σημειωθεί ότι Ολάντ και Μέρκελ, κατά την προχθεσινή συνάντησή τους στο Παρίσι, είχαν υποστηρίξει ότι ένας πρόεδρος πλήρους απασχόλησης θα μπορούσε να συντονίσει καλύτερα τις ευρωπαϊκές οικονομικές πολιτικές, ενώ θα είχε διευρυμένες αρμοδιότητες και τη δυνατότητα να αναθέτει καθήκοντα στους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας των κρατών μελών.
Να σημειωθεί ακόμη ότι η ιδέα της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου δεν άρεσε ούτε στους κυβερνητικούς εταίρους της Μέρκελ στο Βερολίνο. Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Φιλελευθέρων Ράινερ Μπρίντερλε έσπευσε να δηλώσει ότι «δεν χρειαζόμαστε νέες θέσεις, αυτό που χρειαζόμαστε είναι ανθρώπους που θα λύσουν τα προβλήματα».
