Ο τραμπισμός έχει πλέον και ένα ολοκληρωμένο δόγμα, το οποίο βεβαίως ο σημερινός Πρόεδρος των ΗΠΑ ονομάζει Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας. Είναι η δική του αντίληψη για την ασφάλεια της αμερικανικής κοινωνίας και των ΗΠΑ ως πρώτης δύναμης του πλανήτη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ επαναπροσδιορίζει στόχους και αρχές, επιδιώξεις και πολιτικές. Τόσο σε παγκόσμιο όσο και στο εσωτερικό πεδίο. Η πολιτική ασφάλειας είναι διανθισμένη και με ιδεολογικό-κοινωνικά προτάγματα, που παραπέμπουν σε μια σκληρή ακροδεξιά αντίληψη. Οι αντιλήψεις Τραμπ είναι πολύ διαφορετικές ακόμα και από τις θέσεις της πιο σκληρής ρεπουμπλικανικής πολιτικής όπως είχε εκφραστεί το 1999 στο περίφημο «21os: Ο νέος αμερικανικός αιώνας». Οι Ράμσφελντ, Περλ, Μπόλτον κ.ά. θεώρησαν τότε ότι τον 21ο αιώνα θα κυριαρχήσουν οι ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα, θα είναι αυτές που θα καθορίσουν την κίνηση της παγκόσμιας κοινότητας. Φυσικά, έπεσαν έξω.
Ο Τραμπ ήρθε να διορθώσει τις ψευδαισθήσεις των Ρεπουμπλικάνων αλλά και των Δημοκρατών λέγοντας ευθέως ότι η «η αμερικανική στρατηγική ξέφυγε από τον στόχο». Αναγνωρίζοντας ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ μετακινήθηκε προς την Κίνα και τις όμορες χώρες επειδή (όπως λέει) είναι η Αμερική που της έδωσε αυτή τη δυνατότητα.
Ήρθε λοιπόν η ώρα να διορθωθεί αυτή η κατάσταση με τα μέτρα που ήδη γνωρίζουμε αλλά και με την αλλαγή προτεραιοτήτων και στόχων.
Ο Τραμπ επιβεβαιώνει μια ριζική αλλαγή, εγκαταλείπει την παγκόσμια Δύση θεωρώντας την Ευρώπη μια ξεπεσμένη οικονομία και πολιτιστικά μια κοινωνία που απειλείται από μαρασμό και διάβρωση. Η Ευρώπη περιγράφεται ως εστία παρακμής και απειλής και δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως πολιτικός και θεσμικός εταίρος.
Δείχνει την Ευρώπη να αντιμετωπίζει «πολιτισμική εξάλειψη» από τους μετανάστες και τους ηγέτες της. Οι ΗΠΑ, αναφέρει το έγγραφο, θα καλλιεργήσουν «αντίσταση» απέναντι στους ηγέτες του πολιτικού κυρίαρχου ρεύματος της Ευρώπης. Όπως αναφέρεται, πολλές από τις κυβερνήσεις τους «καταπατούν βασικές αρχές της δημοκρατίας για να καταστείλουν την αντιπολίτευση».
Είναι η πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που η Ουάσιγκτον σπάει το δυτικό μέτωπο εκτιμώντας ότι η πλανητική διαπραγμάτευση θα γίνει με τη Ρωσία και την Κίνα.
Επιστρέφει επίσης στο παλαιό Δόγμα Μονρόε, θεωρώντας τη Λατινική Αμερική «κτήμα» των ΗΠΑ. Απαιτεί οι χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής να παρέχουν επιχειρηματικές ευκαιρίες στους Αμερικανούς χωρίς αντιρρήσεις.
Ο Τραμπ υποστηρίζει επίσης ότι η «εποχή της μαζικής μετανάστευσης» πρέπει να τερματιστεί, σηματοδοτώντας μία σαφή μετατόπιση προς πιο περιοριστική προσέγγιση στα ζητήματα μετανάστευσης και διεθνών σχέσεων.
Ο τραμπισμός αφαιρεί πλέον από την αμερικανική πολιτική τις αξίες. Επαναπροσδιορίζει τα αμερικανικά συμφέροντα με όρους οικονομικού κέρδους, ελέγχου των μεταναστευτικών ροών και αποφυγής διεθνών δεσμεύσεων.
Επίσης, η Μέση Ανατολή περιγράφεται ως «πηγή και προορισμός διεθνούς επένδυσης».
Ένα ακροδεξιό ιδεολόγημα
Η προώθηση της δημοκρατίας δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως βασικό αμερικανικό συμφέρον. Σε αντίθεση με το παρελθόν, το έγγραφο δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στη διάκριση μεταξύ δημοκρατιών και αυταρχικών καθεστώτων. Σύμφωνα με το κείμενο, οι ΗΠΑ στοχεύουν σε «καλές και ειρηνικές εμπορικές σχέσεις» με άλλες χώρες, αποφεύγοντας την παρέμβαση στα πολιτικά τους συστήματα.
Σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο η Αριστερά είναι η μεγάλη απειλή. Για να στηρίξει τα φασιστικά κόμματα και κινήματα ανά τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, τοποθετεί το μεταναστευτικό και το Ισλάμ στην κορυφή των απειλών γιατί κατά το νέο δόγμα μπορεί να προκαλέσει «πολιτισμική εξάλειψη» τα επόμενα 20 χρόνια πρωτίστως στην Ε.Ε. που θεωρεί ότι βρίσκεται σε αποσύνθεση.
Το ιδεολόγημα Τραμπ απηχεί όλα αυτά που ήδη βλέπουμε να συμβαίνουν τους τελευταίους 12 μήνες. Είναι σίγουρα μια αλλαγή η οποία θα επηρεάσει τις πλανητικές εξελίξεις, όπως και τις ισορροπίες στον δυτικό κόσμο.