Το νέο «μαζί», αλλά και το νέο «αλλιώς» που χρειάζεται η Αριστερά περιγράφει ο Νάσος Ηλιόπουλος στη συνέντευξή του στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, ζητώντας «ριζοσπαστικό και καθαρό πρόγραμμα στα τρία βασικά πεδία: κόστος ζωής - κερδοφορία των λίγων, αίσθημα δικαίου-διαφθορά και υπεράσπιση της ειρήνης κόντρα στην πολεμική οικονομία». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς τονίζει ότι απαιτείται «περισσότερη τόλμη συνολικά από την Αριστερά» στα προγραμματικά θέματα. «Χωρίς ριζοσπαστικό πλαίσιο, ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία και εμπλοκή στους κοινωνικούς αγώνες δεν μπορεί να ηττηθεί το σημερινό καθεστώς και απλά θα καταλήξουμε να συζητάμε ξανά “ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό”» επισημαίνει.
Η διαφθορά μαζί με την ακρίβεια εξοργίζουν τους πολίτες, ωστόσο η Ν.Δ. θεωρεί αρκετό το ποσοστό του 30% για να διασωθεί με μια κυβέρνηση συνεργασίας και πρόθυμοι υπάρχουν πολλοί. Πώς μπορεί να βγει η προοδευτική αντιπολίτευση από τον σημερινό πολυκερματισμό;
Ο κατακερματισμός αποτελεί σύμπτωμα και όχι αιτία της κρίσης της Αριστεράς. Η αιτία ήταν το αρνητικό αποτέλεσμα του ’23. Στις εκλογές του ’23 η Ν.Δ. για πρώτη φορά από τις εκλογές του 1974 κέρδισε το σύνολο των λαϊκών γειτονιών. Η Ν.Δ. κατάφερε να συγκροτήσει τόσο με υλικούς όσο και ιδεολογικούς όρους ένα κοινωνικό μπλοκ. Απέναντι σε αυτό η αντιπαράθεση πρέπει να γίνει με ριζοσπαστικό και καθαρό πρόγραμμα στα τρία βασικά πεδία: κόστος ζωής - κερδοφορία των λίγων, αίσθημα δικαίου-διαφθορά και υπεράσπιση της ειρήνης κόντρα στην πολεμική οικονομία. Όταν δεν μιλάς καθαρά για την ανάγκη αύξησης της φορολογίας στα κέρδη, στο κεφάλαιο και στα μερίσματα, όπως δυστυχώς έγινε στις εκλογές του ’23, ή ακόμα χειρότερα όταν πολιτικές δυνάμεις μέχρι σήμερα δίνουν λευκή επιταγή υπερψηφίζοντας τα εξοπλιστικά της Ν.Δ., τότε είναι πολύ δύσκολο να συγκροτήσεις μία πραγματικά εναλλακτική και πειστική πρόταση στο καθεστώς Μητσοτάκη. Ως Νέα Αριστερά επιμένουμε ότι χρειάζονται ταυτόχρονα δύο στοιχεία, ένα νέο «μαζί» αλλά και ένα νέο «αλλιώς». Αυτό μπορεί να γίνει μόνο στη βάση μιας ριζοσπαστικής προγραμματικής πρότασης πάνω στα βασικά επίδικα της εποχής και όχι με λογική «μέσου όρου».
Ανοχή στα σκάνδαλα - αυστηρότητα στους αδύναμους
Αν κάτι έχει να επιδείξει αυτή η κυβέρνηση, είναι η αριστεία στη συγκάλυψη των σκανδάλων και των ευθυνών της. Την ίδια ώρα εξαντλεί την αυστηρότητά της σε φοιτητές, μαθητές και αγρότες. Το έλλειμμα δικαιοσύνης έχει έντονα πολιτικά και ταξικά χαρακτηριστικά;
«Αριστεία στη συγκάλυψη», όπως το λέτε. Αυτή είναι η πραγματικότητα αυτής της κυβέρνησης που λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά: απόλυτη ανοχή στα σκάνδαλα, απόλυτη αυστηρότητα απέναντι στους αδύναμους. Όταν για κάθε υπόθεση διαφθοράς η κυβέρνηση απαντά με μεθοδεύσεις συγκάλυψης ή με επιθέσεις σε καταγγέλλοντες και μάρτυρες, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι βαθιά πολιτικό και βαθιά ταξικό. Κι όλα αυτά όταν στρέφεται κατά φοιτητών, αγροτών και κάθε κοινωνικής διεκδίκησης. Το αποτέλεσμα, βέβαια, δεν περιορίζεται στη διαφθορά, αυτή τη στιγμή ζούμε την κατάρρευση του αγροτικού κόσμου με τρομακτικές συνέπειες για το σύνολο της κοινωνίας. Η κρίση του Κράτους Δικαίου έχει ενταθεί γιατί η Νέα Δημοκρατία αντιλαμβάνεται την εξουσία σαν ασπίδα προστασίας για τους ισχυρούς. Από τις υποκλοπές μέχρι τα Τέμπη, από την αστυνομική βία μέχρι τις Εξεταστικές-παρωδία, το μήνυμα είναι σαφές: Όχι ισονομία, αλλά προνομιακή μεταχείριση για τους «δικούς τους» και αυταρχισμός για την κοινωνία.
«Μεθοδολογία κομπίνας» στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ
Όποιον οργανισμό ή φορέα κι αν σηκώσεις, τελικά ένα σκάνδαλο θα το βρεις... Τι συμβαίνει με το ΙΝΕΔΙΒΙΜ;
Το ΙΝΕΔΙΒΙΜ αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη το κράτος: ως λάφυρο. Η εικόνα που έχει αποκαλυφθεί είναι αυτή ενός οργανωμένου συστήματος αδιαφάνειας, με εικονικούς διαγωνισμούς, χαώδη οικονομική διαχείριση και πλήρη πολιτική κάλυψη. Οι άνθρωποι ανέπτυξαν εκεί σοβαρή μεθοδολογία κομπίνας. Αλλά τα σκάνδαλα είναι το μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας. Σκάνδαλα παντού, στην Υγεία, στην εκπαίδευση, στο προσφυγικό, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, παντού. Γι’ αυτό λέμε ότι δεν πρόκειται για «μεμονωμένα περιστατικά». Πρόκειται για σύστημα εξουσίας. Και το ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, μιας κυβέρνησης που έχει διαλύσει κάθε έννοια λογοδοσίας. Και θα πρέπει να ξέρουμε πως όταν καταρρέει η διαφάνεια στο κράτος, αυτό το πληρώνουν οι ευάλωτοι και οι αδύναμοι που έχουν ανάγκη τις δημόσιες υπηρεσίες. Έτσι το ΙΝΕΔΙΒΙΜ έχει γίνει ακόμα ένα παράδειγμα που δείχνει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μετατρέψει το κράτος σε μηχανισμό λεηλασίας και βίαιης αναδιανομής. Όσο μένει στην εξουσία, η διαφθορά θα ριζώνει και η αδιαφάνεια θα γίνεται κανονικότητα.
Θετικό που ο Τσίπρας υπερασπίζεται το 2015
Πώς αποτιμάτε το βιβλίο και γενικότερα την πολιτική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα; Τι σηματοδοτεί για το μέλλον;
Η επιλογή συγκρότησης της Νέας Αριστεράς ήταν για εμάς η μόνη επιλογή με όρους πολιτικής πρότασης της Αριστεράς. Δεν θα μπορούσαμε ούτε να υπερψηφίζουμε τους εξοπλισμούς, ούτε να προτείνουμε μείωση της φορολογίας των κερδών, ούτε να ισχυριζόμαστε ότι «το κεφάλαιο μειώνει τις ανισότητες». Είχαμε εκλεγεί ως βουλευτές της Αριστεράς και την Αριστερά επιλέξαμε να υπηρετήσουμε. Ποτέ όμως δεν το κάναμε με λογική «μοναδικής αλήθειας».
Από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για την ανάγκη μιας νέας ενότητας στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος. Είναι σημαντικό ότι το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα απαντάει στην προπαγάνδα που προσπαθεί να μας πείσει ότι η κρίση ξεκίνησε το 2015 στην Ελλάδα. Οι σημερινές παρεμβάσεις του αναφέρονται στα κεντρικά ζητήματα, όπως, π.χ., οι ανισότητες, το κόστος ζωής και προφανώς το ζήτημα της ειρήνης. Αυτό είναι θετικό. Αισθάνομαι ότι η απάντηση σε αυτά τα ζητήματα απαιτεί περισσότερη τόλμη συνολικά από την Αριστερά.
Επιμένω ότι σήμερα χρειαζόμαστε ταυτόχρονα ένα νέο «μαζί», αλλά και ένα νέο «αλλιώς». Αυτό το «αλλιώς» απαιτεί συγκεκριμένες ριζοσπαστικές προτάσεις για τη φορολογία των κερδών και του πλούτου και για την αντιπαράθεση στην πολεμική οικονομία. Χωρίς ριζοσπαστικό πλαίσιο, ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία και εμπλοκή στους κοινωνικούς αγώνες, ή ακόμα χειρότερα με επιχειρήματα που αναπαράγουν το αντιπολιτικό «όλοι ίδιοι είναι», δεν μπορεί να ηττηθεί το σημερινό καθεστώς και απλά θα καταλήξουμε να συζητάμε ξανά «ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό». Ως Νέα Αριστερά πιστεύουμε ότι το καθεστώς Μητσοτάκη δεν πρέπει να έχει τρίτη ευκαιρία και αυτό θα κριθεί πρώτα απ’ όλα στην ποιότητα της εναλλακτικής προγραμματικής πρότασης και στη σχέση της με την κοινωνική πλειονότητα που δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα. Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε.
