Δύο νέες δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα εν εξελίξει σκάνδαλα, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Τεμπών, προκαλούν πανικό προκαταβολικά στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι θα επιβαρύνουν περαιτέρω το ήδη αρνητικό για την κυβέρνηση κλίμα και θα δοκιμάσουν τη συνοχή και την αντοχή τής Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. Αναφορικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η δεύτερη δικογραφία θα περιλαμβάνει τα ονόματα δέκα βουλευτών που εμπλέκονται σε παρανομίες, εκ των οποίων οι οκτώ από την κυβερνητική πλειοψηφία, ενώ, σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, τέσσερις εξ αυτών έχουν διατελέσει ή είναι εν ενεργεία υπουργοί. Από το Μέγαρο Μαξίμου έχει διαρρεύσει ότι εφόσον τεθεί ζήτημα άρσης ασυλίας των βουλευτών, θα συμφωνήσει. Κάπως έτσι η κυβερνητική πλειοψηφία θα εξαρτάται από οκτώ υπό έρευνα και ενδεχόμενους υπόδικους βουλευτές. Αν εμπλέκονται υπουργοί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα καταφύγει σε ανασχηματισμό, αφού θα πρέπει να τους απομακρύνει, όπως έπραξε και με τους υφυπουργούς στην πρώτη φάση του σκανδάλου. Η αποστολή της δικογραφίας ήδη έχει καθυστερήσει και αναμένεται την προσεχή εβδομάδα.
Αγρότες στα κάγκελα
Παράλληλα, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τους αγρότες, οι οποίοι βιώνουν τις συνέπειες του σκανδάλου με τις καθυστερήσεις πληρωμών και ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην απόγνωσή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε στο Υπουργικό Συμβούλιο τη στήριξη των υπουργών του μέχρι τον Δεκέμβριο, οπότε υπολογίζει πως θα εξομαλυνθεί η κατάσταση. Δύσκολο - και το ένα και το άλλο. Οι μεν αποζημιώσεις εξαρτώνται από τους ελέγχους, για τους οποίους δεν υπάρχει επαρκής μηχανισμός και ήδη από τον Οκτώβριο μετατέθηκαν πρώτα για τον Νοέμβριο και τώρα για τον Δεκέμβριο. Όσο για τους υπουργούς του, κανείς δεν είναι πρόθυμος να πληρώσει το πολιτικό κόστος που συνεπάγονται οι «κομπίνες» του Μαξίμου.
Για τη δεύτερη δικογραφία οι πληροφορίες είναι εξαιρετικά περιορισμένες σχετικά με το σημείο της υπόθεσης των Τεμπών στο οποίο θα εστιάζει. Πάντως, μέχρι τώρα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είχε επιμείνει στη σύμβαση 717 που εφόσον είχε υλοποιηθεί, πιθανόν το δυστύχημα να είχε αποφευχθεί. Σε κάθε περίπτωση, θα ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά της κοινωνικής αγανάκτησης.
Σημειώνεται ότι την Παρασκευή διαβιβάστηκαν στη Βουλή υπομνήματα και δηλώσεις των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών που έχουν κατατεθεί ήδη στην ανακρίτρια του Δικαστικού Συμβουλίου και αφορούν τον Χρήστο Τριαντόπουλο. Η ανακρίτρια τα έστειλε αμελλητί και χωρίς αξιολόγηση στη Βουλή.
Καλύτερα το χάος
Το κλίμα στην κοινωνία αποτυπώνει η δημοσκόπηση της Interview που σε διαφορετική εποχή θα εκλαμβανόταν ως φάρσα. Το ερώτημα της εταιρείας ήταν «Στην περίπτωση που το δίλημμα είναι “Μητσοτάκης ή χάος” τι θα επιλέγατε;». Και μόνο ότι ετέθη τέτοιο ερώτημα δείχνει αφενός την αλαζονεία και αφετέρου την απόγνωση του κυβερνητικού επιτελείου. Προφανώς το ερώτημα ετέθη ως προετοιμασία της κοινής γνώμης για τις επικείμενες εκλογές, όπου σαν «χάος» θα χαρακτηριστούν ο κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος και η αδυναμία να προκύψει κυβέρνηση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που θα προβληθεί ως η μόνη εγγύηση σταθερότητας. Η απάντηση όμως προκάλεσε σοκ στους εμπνευστές του και στο Μέγαρο Μαξίμου: το 42% των πολιτών προτιμά το χάος από ακόμη μία τετραετία Μητσοτάκη. Πιο εντυπωσιακό είναι ότι, ακόμη και με εναλλακτική το χάος, το ποσοστό του πρωθυπουργού είναι 30%. Οι δημοσκοπήσεις στην πρόθεση ψήφου δείχνουν τη Ν.Δ. στο όριο του 20%-22%, με προοπτική στο πιο ευνοϊκό σενάριο, που όμως δεν είναι το πιο πιθανό, να πλησιάσει το 25%. Κι αυτό δίχως την ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, όπου το αντίστοιχο ποσοστό με βεβαιότητα θα πέσει κάτω από το 20% και μόνο γιατί θα δώσει διέξοδο στο δεξιό κοινό. Έτσι όμως η Ν.Δ. παύει να αποτελεί τον μοναδικό πόλο του πολιτικού συστήματος που αντέχει -έστω και αποδυναμωμένος- και γίνεται μέρος του κατακερματισμένου σκηνικού που ενοχοποιείται σαν «χάος».
Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται
Η κυβέρνηση έχει περάσει το σημείο καμπής, ενώ πλέον δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις παθογένειες που η ίδια δημιούργησε. Η διαφθορά σαν στοιχείο άσκησης της διακυβέρνησης θα πρέπει συνεχώς να τροφοδοτείται για να μην την εγκαταλείψουν οι πελατείες της. Η ακρίβεια έχει παγιωθεί και οι τιμές ακολουθούν τη δική τους πορεία αδιαφορώντας για τις επικοινωνιακές πομφόλυγες του αρμόδιου υπουργείου, ενώ η στέγη μετατρέπεται σε πραγματικό εφιάλτη. Τα επιδόματα που εξακολουθεί να μοιράζει η κυβέρνηση δεν εντάσσονται σε ένα συνολικό και συνοπτικό αφήγημα που θα παρήγαγε πολιτικό αποτέλεσμα.
Ηδη ξαναζεσταίνεται μια προοπτική ελληνοτουρκικού διαλόγου με διαφορετικό εύρος χωρικών υδάτων (είχε περίπου καταλήξει επί Σημίτη). Ακόμη κι αν είναι η λιγότερο κακή διέξοδος για τη χώρα, θα είναι δύσκολο για το κοινό της δεξιάς παράταξης να δεχθεί αυτό που επί ΣΥΡΙΖΑ κατήγγελλαν εκ προοιμίου σαν «Πρέσπες του Αιγαίου». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα το επέλεγε, αφού μοιάζει με αυτοχειριασμό. Με τον Ερντογάν όμως να κάνει συμφωνίες υψηλού επιπέδου με τους Ευρωπαίους για τους εξοπλισμούς, καταρρίπτοντας ότι είναι εκτός SAFE, και με τους Αμερικανούς παράλληλα να προωθούν παλαιότερη πρότασή του για σύσκεψη των μεσογειακών χωρών (την οποία θέλησε να παρουσιάσει σαν δική του ο Κυριάκος Μητσοτάκης), είναι αμφίβολο αν θα ξεφύγει από τον κλοιό των πιέσεων.
Ισως το πιο χαρακτηριστικό της αποσταθεροποίησης του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ο εσωτερικός αναβρασμός. Με την αντιπαράθεση για τον Άγνωστο Στρατιώτη ανέδειξε σε εσωκομματικό πόλο τον Νίκο Δένδια. Η εκεχειρία μετά την κοινή εμφάνιση στην εκδήλωση για την πρόσοψη του υπουργείου αφενός είναι εύθραυστη και σε καμία περίπτωση δεν αναστέλλει τις κινήσεις προετοιμασίας του υπουργού Άμυνας. Παρομοίως ετοιμάζονται και οι άλλοι φιλόδοξοι δελφίνοι: επί του παρόντος, ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο Άδωης Γεωργιάδης, η Νίκη Κεραμέως και ο Βασίλης Κικίλιας - και είμαστε στην αρχή. Το ερώτημα που πλέον απασχολεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι αν σώζεται η Ν.Δ. ή αν θα την πάρει μαζί του ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο επανέρχονται σενάρια ανασχηματισμού και αλλαγής του εκλογικού νόμου, ωσάν το ανακάτεμα της σούπας να μπορεί να δώσει λύση στο αδιέξοδο που δημιουργεί η έλλειψη κοινωνικής συναίνεσης. Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται…
