Από κομματική σκοπιά συνιστά μεγάλη απώλεια η αποχώρηση Τσίπρα από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και τη Βουλή των Ελλήνων. Αν, όμως, προσεγγίσουμε τη σημαντική αυτή εξέλιξη από ευρύτερη σκοπιά με κριτήριο τη συσπείρωση του προοδευτικού χώρου, οφείλουμε ψύχραιμη και διορατική πολιτική στάση, διότι η κίνηση Τσίπρα μπορεί να βγει σε καλό ή και πολύ καλό. Σε αυτή την ψύχραιμη κατεύθυνση κινήθηκαν οι σχετικές δηλώσεις τόσο του Σωκράτη Φάμελλου όσο και του Αλέξη Χαρίτση, δείγμα ωριμότητας και μη ανασφάλειας.
Αντιθέτως, σαφώς ανησύχησε η ηγεσία Μητσοτάκη, πολύ δε περισσότερο η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. Ειδικότερα, ο πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης και άλλα στελέχη τής από σπόντα αξιωματικής αντιπολίτευσης επιτέθηκαν στον Τσίπρα χυδαία εξακολουθώντας να τον πετροβολούν, ακόμα και η Άννα Διαμαντοπούλου, συνοδοιπόρος της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στο θέμα αυτό. Αναρωτήθηκα, τι φοβάται το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. από την κάθοδο Τσίπρα στον ενεργό πολιτικό στίβο, την «ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης», όπως είπε ο ίδιος.
Κακά τα ψέματα, ο προοδευτικός κόσμος προσβλέπει σε έναν χαρισματικό ηγέτη προκειμένου να απαλλαγούν η χώρα και η κοινωνία από την καταστροφική πολιτική Μητσοτάκη, ηγέτη, όχι «Μεσσία», σύμφωνα και με τον Αλέξη. Ο ίδιος διαθέτει τα κατάλληλα διαπιστευτήρια, με δεδομένη μια επιτυχημένη κυβερνητική θητεία την περίοδο 2015-2019, με καλύτερο επίτευγμα ότι υπερασπίστηκε το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, μην επιτρέποντας σε στελέχη της κυβέρνησής του να διανοηθούν την κατάχρηση δημόσιου χρήματος προς όφελος των ιδίων και κομματικών φίλων. Το ξέρουν αυτό και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, πρώην κυβερνητικοί εταίροι, και φοβούνται τη σύγκριση. Ιδιαίτερα η σημερινή κυβέρνηση, που τα στελέχη της έκαναν πάρτι εις βάρος του δημόσιου χρήματος διασύροντας την Ελλάδα και στην Ευρώπη, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ πιο χαρακτηριστική περίπτωση νομής της κυβερνητικής εξουσίας, προς όφελος και της εκλογικής πελατείας.
Πρόκειται για την αποθέωση του ρουσφετιού σε πανελλαδική κλίμακα. Γιορτάσαμε προ τριετίας την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά εκκρεμεί η απελευθέρωση από το ρουσφέτι, τουρκική λέξη και συνήθεια που μας κληροδότησε η τουρκοκρατία.
Δεν ξεχνάμε ούτε τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ, κυρίως στον τομέα της Εθνικής Άμυνας. Άλλωστε, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ήρθε η χρεοκοπία του 2010, με μόνο ελαφρυντικό ότι η κυβέρνηση του Γ.Α. Παπανδρέου παρέλαβε την «καυτή πατάτα» από τη Ν.Δ. στη συνέχεια, οι «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ συμμετείχαν σε πραξικόπημα εναντίον του δικού τους πρωθυπουργού το 2011, συμμαχώντας έκτοτε με τη Ν.Δ. του Σαμαρά και το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου, στρώνοντας τον δρόμο μετά το 2012 για κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, υπεύθυνη για το «μαύρο» στην ΕΡΤ, με «υπουργό απολύσεων» τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Θα σταθώ ιδιαίτερα σε δηλώσεις του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κ. Σπυρόπουλου που ισχυρίστηκε θρασύτατα ότι ο Τσίπρας έφερε τη Δεξιά, ενώ είναι πασίγνωστο ότι με ηγέτη τον Αλέξη ο ΣΥΡΙΖΑ έδιωξε την κυβέρνηση Σαμαρά το ιστορικό 2015, όταν δύο δικά τους και της Ν.Δ. Μνημόνια είχαν παταγωδώς αποτύχει. Υποχρεώθηκε τότε η κυβέρνηση Τσίπρα να υπογράψει τρίτο «πρόγραμμα διάσωσης» ύστερα από σκληρή διαπραγμάτευση, στην οποία οι πρώην κυβερνητικοί εταίροι δεν έβαλαν πλάτη, ενώ ξανασυναντήθηκαν στην κοινή αντίθεση προς την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία πολέμησε κυρίως η Ακροδεξιά, δυστυχώς και το ΚΚΕ.
Βγήκε, όμως, παρά τις δυσμενείς προβλέψεις, η Ελλάδα από τα Μνημόνια το 2018. Ο δε Τσίπρας, κακώς κατά τη γνώμη μου, πήγε το 2019 σε πρόωρες εκλογές, τις οποίες έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας όμως ποσοστό 32%. Το τι κάναμε λάθος μετά δεν είναι της παρούσης παρέμβασης.
Για να μην μείνω μόνο στην κριτική των χθεσινών και σημερινών αντιπάλων του Αλέξη Τσίπρα, θα προσθέσω και μερικές δικές μου σκέψεις για το δέον γενέσθαι, υπενθυμίζοντας ότι και στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ έχω προτείνει «άλμα στο καινό, όχι στο κενό», όντας βέβαιος ότι ο πολύπειρος πλέον Αλέξης, πολιτικός ευρωπαϊκής εμβέλειας, δεν θα επέλεγε ποτέ το «κενό».
Ωστόσο, η προοδευτική εναλλακτική, για την οποία εργάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με πρωτεργάτη τον Σωκράτη Φάμελλο, απαιτεί νέες ιδέες που η αναζήτησή τους αφορά και το πιθανολογούμενο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από ενωτικό εγχείρημα. Θεωρώ ότι αυτό αποτελεί οδηγό για τη σημερινή και τις μελλοντικές επιλογές του Αλέξη.
Με άλλα λόγια, επέλεξε να ελευθερωθεί από την ιδιότητα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ώστε να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση για τη συσπείρωση του προοδευτικού χώρου, που αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα προκειμένου να απαλλαγούν η Ελλάδα και ο λαός της από την κυβέρνηση Μητσοτάκη που, ενώ ομνύει στον ευρωπαϊσμό, ούτε την Ευρωπαϊκή Ιδέα υπηρετεί, ιδιαίτερα το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, ούτε το εθνικό συμφέρον με την εξωτερική πολιτική του δεδομένου και άβουλου συμμάχου των ΗΠΑ αλλά και του Νετανιάχου.
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
