Τα εσωκομματικά μαγειρέματα συνήθως δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, πέρα από τους εσωτερικούς συσχετισμούς δύναμης, εκτός εάν συναντιούνται με ευρύτερες πολιτικές αναταράξεις και αντίστοιχα αιτήματα που αναδεικνύει η συγκυρία. Μέσα από αυτό το πρίσμα οι συζητήσεις για την αλλαγή πρωθυπουργού εν κινήσει και η αντίστοιχη κινητικότητα που αναπτύσσεται στον χώρο της Ν.Δ. και της δεξιάς παράταξης και συμπυκνώνεται στο μπρα ντε φερ του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή δεν εξαντλούνται στα χίλια άτομα πέριξ της πλατείας Κολωνακίου, όπως είπε ο πρωθυπουργός. Άλλωστε, σε αυτούς τους κύκλους συναντιούνται η πολιτική, η επιχειρηματική και η εκδοτική ελίτ που στηρίζουν την κυβέρνησή του.
Σε κάθε περίπτωση, η αμφισβήτηση άλλοτε από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, άλλοτε από τον Νίκο Δένδια και άλλοτε από βουλευτές που ξεφεύγουν όλο και πιο συχνά από τη «γραμμή» δημιουργεί αίσθηση αστάθειας και απώλειας ελέγχου. Ήταν εμφανή η νευρικότητα και το άγχος του πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη παρουσία του στον ΣΕΒ, όπου για 29 λεπτά μιλούσε για τον εαυτό του και προσπάθησε να «τρομοκρατήσει» τους βιομήχανους, επισείοντας τον κίνδυνο του «λαϊκισμού», που σε συνδυασμό με την επιμονή του στις εξαγγελίες της ΔΕΘ (ωσάν να μην κατάλαβε η κοινωνία τι υποσχέθηκε) δείχνει ότι έχει ξεμείνει από αφήγημα.
Συμβολισμοί
Η Ν.Δ., μεταλλαγμένη από τη νεοφιλελεύθερη ηγεσία της, είναι αντιμέτωπη με το κόστος της μητσοτακικής διακυβέρνησης και διερευνά την επόμενη μέρα. Το ερώτημα εν ολίγοις είναι εάν στην αποδρομή του ο Κ. Μητσοτάκης θα συμπαρασύρει την «εν συνόλω Ν.Δ.», όπως την αποκάλεσε ο ίδιος στην πρόσφατη εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Ευριπίδη Στυλιανίδη. Οι συμβολισμοί έχουν τη σημασία τους. Στη συγκεκριμένη εκδήλωση το χειροκρότημα δεν το μάζεψε ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά ο Κώστας Καραμανλής. Ορισμένοι είπαν ότι θα το έπαιρνε και ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος όμως δεν παραβρέθηκε, κάνοντας τη δική του συμβολική κίνηση, για να μην αναγκαστεί να ανταλλάξει χειραψία με τον Κ. Μητσοτάκη και να είναι στο ίδιο κάδρο της επίπλαστης ενότητας. Έστειλε το μήνυμα ότι οι δρόμοι τους με τη Ν.Δ. υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχουν χωρίσει οριστικά. Το κλίμα, όχι μόνο στην εκδήλωση αλλά γενικότερα στον χώρο, αποτύπωσε η αποστροφή υψηλόβαθμου στελέχους σε παρακαθήμενό του: «Οι μισοί εδώ μέσα δεν ψηφίζουν πια Ν.Δ.».
Τριχοτόμηση
Ο πρωθυπουργός δεν είπε όλη την αλήθεια όταν ανέφερε ότι στην εκδήλωση έδωσε το «παρών» η Ν.Δ. εν συνόλω. Όπως παρατήρησε στέλεχος του κόμματος, «απουσίαζε η “πράσινη Ν.Δ.”», εννοώντας τις μετεγγραφές που έφερε στο κόμμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης -Άκης Σκέρτσος, Ειρήνη Αγαπηδάκη, Κυριάκος Πιερρακάκης, Γιώργος Φλωρίδης κ.ά.- και εντάσσονται, σχηματικά, στο ακραίο Κέντρο. Κάπως έτσι η Ν.Δ. εμφανίζεται τριχοτομημένη. Στο κόμμα, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στην κυβέρνηση κυριαρχεί η νεομητσοτακική πτέρυγα με τις προσθήκες από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Παραμένει ένα μικρό τμήμα που έχει αναφορά στον Αντώνη Σαμαρά, μέχρι να αποχωρήσει εάν τελικά κάνει την κίνηση και ιδρύσει τον δικό του πολιτικό φορέα. Και υπάρχει και η πλαδαρή, άλλοτε κραταιά καραμανλική πτέρυγα, που μοιάζει να αναζητεί ηγέτη όσο ο Κώστας Καραμανλής παραμένει εντός, εκτός και επί τα αυτά του κόμματος και αρνείται να μπει ενεργά στο παιχνίδι της αμφισβήτησης και πολύ περισσότερο της ανατροπής. Είχε, όμως, σημασία η τοποθέτηση του Κ. Καραμανλή την Τετάρτη σε μία άλλη εκδήλωση για την Άννα Ψαρούδα Μπενάκη - πρώτη γυναίκα πρόεδρο της Βουλής. Μίλησε για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, των θεσμών και του κοινοβουλευτισμού που έχουν ευτελιστεί πλήρως από το καθεστώς Μητσοτάκη. Δεν είναι δίχως σημασία ότι καθημερινά γίνεται αποδέκτης παροτρύνσεων και παραινέσεων από πληθώρα κομματικών στελεχών να διαχωρίσει τη θέση του από τον Κ. Μητσοτάκη, συμπλέοντας με τον Αντ. Σαμαρά.
Κατακερματισμός και ανασύνθεση
Η συζήτηση για την αλλαγή ηγεσίας στη Ν.Δ., πριν ή στο μεσοδιάστημα των εκλογικών αναμετρήσεων, με επικρατέστερο διάδοχο τον Νίκο Δένδια, είναι εκτεταμένη. Κίνηση ανατροπής, βέβαια, δεν διαφαίνεται, καθώς η αλλαγή εν κινήσει θα προϋπέθετε συναίνεση του ίδιου του Κ. Μητσοτάκη. Ορισμένοι πάντως πηγαίνουν πιο πέρα τον προβληματισμό και αναρωτιούνται «τι θα παραλάβει ο Νίκος Δένδιας και εάν έστω και έτσι θα διασωθεί η Ν.Δ.» σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Το εν εξελίξει εγχείρημα Σαμαρά είναι διαφορετικής τάξης. Αποσκοπεί στην ανασυγκρότηση του ευρύτερου χώρου της δεξιάς παράταξης και στην επανατοποθέτησή της στο περιβάλλον που διαμορφώνει η αλλαγή παραδείγματος που φέρνει ο Ντόναλντ Τραμπ. Η ευρύτερη Δεξιά είναι κατακερματισμένη, έστω και εάν είναι σε καλύτερη κατάσταση από τον αντίπαλο πόλο της Κεντροαριστεράς. Υπάρχουν πάντα το κόμμα Βελόπουλου, που αντέχει και μάλιστα ενισχύεται δημοσκοπικά κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, όπως και η Νίκη. Ένα κόμμα Σαμαρά θα εντείνει τον κατακερματισμό, ενώ έχει ως στόχο να τον υπερκεράσει αποτελώντας τον πυρήνα μίας νέας Δεξιάς, και θα είναι παράγοντας άρσης ενός πιθανού κυβερνητικού αδιεξόδου. Ποια δυναμική θα επικρατήσει στον χώρο της Ν.Δ. και της Δεξιάς ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει. Οι δύο κινήσεις έχουν κοινή αφετηρία ότι «ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι το πρόβλημα», αλλά το εάν θα συναντηθούν στην πορεία μένει ανοιχτό.
Με το κυβερνών κόμμα λίγο πάνω από το 20% και το υπόλοιπο 80% της ελληνικής κοινωνίας να αναζητεί πολιτική έκφραση δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος τόσο από τα δεξιά όσο και από τα κεντροαριστερά, όπου εκ των πραγμάτων και ανεξαρτήτως προθέσεων εγγράφεται το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Εντωμεταξύ, η διαρκώς ογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια λόγω της παρατεταμένης υποβάθμισης του επιπέδου διαβίωσης τείνει να μετατραπεί σε τυφλή οργή, τουλάχιστον για κάποια τμήματα.
