Το έχουν κάνει σύστημα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, και κάθε φορά που αναζητούν διαφυγή από κάποιο πρόβλημα, κάποιο σκάνδαλο ή κάποια αστοχία τους, καταφεύγουν στην επιλογή «διαχρονικές ευθύνες/συμψηφισμός». Έτσι και με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως με τα Τέμπη, με το ΕΣΥ, με τις φονικές πυρκαγιές, με την κακοκαιρία κ.ο.κ., ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρήκε πάλι «αμαρτίες» από τους προηγούμενους και χρόνιες παθογένειες, μην αναγνωρίζοντας το πρόσωπό του στον καθρέφτη της κακοδιαχείρισης και της ανικανότητας όταν επί έξι χρόνια αλλάζει υπουργούς, υφυπουργούς και διοικητές οργανισμών χωρίς αποτέλεσμα...
«Όταν ένας γόρδιος δεσμός επιμόνως δεν μπορεί να λυθεί, κόβεται. Πήραμε μια απόφαση στο όνομα των διαχρονικών ευθυνών όλου του πολιτικού κόσμου. Η κυβέρνηση παίρνει μια απόφαση να αποκαταστήσει πλήρως τη δικαιοσύνη και τη διαφάνεια στον κρίσιμο τομέα των αγροτικών ενισχύσεων» είπε προκλητικά ο πρωθυπουργός για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Λες και ανέλαβε χθες τη διακυβέρνηση της χώρας. Λες και δεν έχουν περάσει οι Βορίδης, Λιβανός, Γεωργαντάς, Αυγενάκης και λοιποί από το υπουργείο στα έξι χρόνια διακυβέρνησής του.
Οι πανηγυρισμοί στο Μαξίμου για το ρεκόρ Μητσοτάκη ως μακροβιότερου πρωθυπουργού της Νέας Δημοκρατίας δεν έχουν κοπάσει ακόμα. Κι όμως, αυτός ο πρωθυπουργός στις «στραβές» συμπεριφέρεται λες και είναι... χθεσινός, «ρούκι» στην πολιτική και στην πρωθυπουργία της χώρας. Ακόμα και σήμερα ανακαλύπτει χρόνιες παθογένειες και λάθη των προηγούμενων που δεν πρόλαβε να λύσει στις 2.100 μέρες που κυβερνά. Ακόμα για όλα τα κακώς κείμενα ευθύνονται ο Τσίπρας, ο ΓΑΠ, ο Καραμανλής και όλοι οι πρώην...
Εκεί όμως που ο Κ. Μητσοτάκης έδωσε πραγματικά ρέστα με τη διαχρονικότητα του κακού στη σύγχρονη Ελλάδα ήταν στο δυστύχημα των Τεμπών. Άρχισε από τις πρώτες δηλώσεις του, όταν η ελληνική κοινωνία βρισκόταν ακόμα σε σοκ, και βέβαια στην περιβόητη συνέντευξή του στον Σταύρο Θεοδωράκη, και έφτασε μέχρι σήμερα. «Ήταν η στιγμή που η χώρα ήρθε αντιμέτωπη με διαχρονικές αμαρτίες (…) Πρέπει ο κάθε συμπολίτης μας να αντιληφθεί ότι στο ατύχημα αυτό συμπυκνώνονται παθογένειες πολλών δεκαετιών, τις οποίες όμως έχουμε μια υποχρέωση πια δραστικά να αντιμετωπίσουμε» ήταν οι πρώτες κουβέντες του στον δημοσιογράφο τον Μάρτιο του 2023. Και μετά... σχοινί κορδόνι. «Διαχρονικές αμαρτίες», «διαχρονικές αδυναμίες», «διαχρονικές ευθύνες», «διαχρονικά λάθη», «διαχρονικά» μαζί με ένα συνοδευτικό για να καλυφθούν ευθύνες, συγκάλυψη, μπαζώματα, κοινοβουλευτικές αυθαιρεσίες και επικοινωνιακά τρικ.
Και βέβαια δεν ήταν μόνο τα Τέμπη. Στη Βουλή, τον Αύγουστο του 2021, για τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Εύβοια, Αχαΐα και αλλού ο Κ. Μητσοτάκης επικαλέστηκε την κλιματική αλλαγή και τις διαχρονικές αδυναμίες της κρατικής μηχανής... Το ίδιο κι όταν κατέρρευσε ο κρατικός μηχανισμός στην επέλαση της κακοκαιρίας, της «Μήδειας», του «Ντάνιελ» και των άλλων περιπτώσεων. Όπως και στο μετρό της Θεσσαλονίκης ή στις ομαδικές παραιτήσεις των γιατρών στο ΕΣΥ «φταίνε οι προηγούμενοι».
