Η ακροδεξιά ρητορική στην Ελλάδα έχει πλέον μετατραπεί σε ευθεία στοχοποίηση απλών πολιτών, με «επίσημη» κάλυψη από το βουλευτικό αξίωμα. Πολιτικά πρόσωπα, στρέφονται κατά απλών πολιτών, χρησιμοποιώντας την πολιτική τους δύναμη ακόμα και εκ του βήματος στη Βουλή εξαπολύοντας ανυπόστατες κατηγορίες χωρίς συνέπειες.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος έχει βάλει στο στόχαστρο συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Με εμπρηστικές δηλώσεις κατά ακτιβιστών και οποιουδήποτε δεν ταιριάζει στο εθνικιστικό θρησκευτικό του αφήγημα, καλλιεργεί συστηματικά ένα κλίμα μισαλλοδοξίας χωρίς καμία νομική επίπτωση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της ομάδας Nexus Aequalitatis – Δίκτυο Ισότητας, η οποία εξαναγκάστηκε να αποστείλει εξώδικη διαμαρτυρία προς τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκο Βελόπουλο, καταγγέλλοντας δημόσια την στοχοποίησή της τόσο από το βήμα της Βουλής (27/3/2025), όσο και μέσω social media.
Βάλτε τώρα στη φυλακή τους υβριστές της Ορθοδοξίας! Δεν γίνεται να επιτρέπουμε να σε κάθε πολέμιο της πίστης μας να βγαίνει ανεξέλεγκτα στο διαδίκτυο ή οπουδήποτε αλλού και να βεβηλώνει τα Ιερά και τα Όσια του Χριστιανισμού! Ποια είναι η θέση των πολιτικών αρχηγών απέναντι σε… pic.twitter.com/x7Nx1mMUcA
— Κυριάκος Βελόπουλος (@velopky) March 27, 2025
Η οργάνωση, η οποία δραστηριοποιείται στην υπεράσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας, έθεσε εύλογα ερωτήματα στον κ. Βελόπουλο, ο οποίος έφτασε στο σημείο να ζητήσει την ποινική δίωξη και φυλάκισή τους χωρίς καν να προσδιορίζει ποιο ακριβώς αδίκημα φέρονται να έχουν διαπράξει.
Η ομάδα επισημαίνει ότι δέχεται καθημερινά απειλές κατά της ζωής και της σωματικής της ακεραιότητας, όχι απλώς λόγω της δράσης της, αλλά ως άμεση συνέπεια της ρητορικής μίσους που υιοθετείται από πολιτικούς με βήμα και εξουσία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο εξώδικο που εστάλη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Αναγνωστόπουλο:
«Η επιθετικότητα και η φανατική εχθρότητα που εκδηλώνεται απέναντί μας αναδεικνύει μια ανησυχητική πραγματικότητα: η θρησκευτική πίστη, όταν εργαλειοποιείται, μπορεί να λειτουργήσει ως όχημα ακραίου φανατισμού και εκφοβισμού» και συνεχίζει «η δημόσια αναφορά σας στο ακτιβιστικό μας έργο, σε συνδυασμό με τη ρητορική που υιοθετείτε, δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική τοποθέτηση, αλλά συμβάλλει άμεσα στη στοχοποίησή μας. Ως αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος παρουσιάσατε στιγμιότυπα από την εκπομπή μας, στα οποία απεικονίζονται μέλη μας, στοχοποιώντας και συκοφαντώντας μας. Οι απειλές που δεχόμαστε ενισχύονται και τροφοδοτούνται από τέτοιες τοποθετήσεις, οι οποίες, έμμεσα ή άμεσα, ενθαρρύνουν φαινόμενα φανατισμού και βίας. Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η κριτική είναι θεμιτή, αλλά η στοχοποίηση που οδηγεί σε απειλές κατά της ζωής μας δεν πρέπει να είναι ανεκτή».
Η Nexus Aequalitatis λοιπόν προειδοποιεί ρητά ότι θεωρεί τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης προσωπικά υπεύθυνο για οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια τυχόν διαπραχθεί εναντίον των μελών της, μια θεσμική και πολιτική προειδοποίηση που, σε οποιαδήποτε άλλη ευνομούμενη πολιτεία, θα είχε σημάνει συναγερμό. Αντ’ αυτού, η Ελλάδα του 2025 φαίνεται να αδρανεί. Η Δικαιοσύνη σιωπά. Η Βουλή σφυρίζει αδιάφορα. Και τα ΜΜΕ –τα περισσότερα τουλάχιστον– παραμένουν απορροφημένα σε debate διακοσμητικού χαρακτήρα, χωρίς να αναδεικνύουν την ουσία: την κανονικοποίηση της πολιτικής βίας με θρησκευτικό περιτύλιγμα.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι τέτοιες πρακτικές ανοίγουν τον δρόμο σε έναν επικίνδυνο θεοκρατικό αυταρχισμό, στον οποίο η διαφωνία με τη «γραμμή πίστης» μπορεί να καταλήξει σε απειλές, διώξεις και στιγματισμό. Η «Ελληνική Λύση» και ο επικεφαλής της δεν κρύβονται πια πίσω από λέξεις. Ζητούν φυλακίσεις πολιτών επειδή απλώς… διαφωνούν.
Και όταν η δημοκρατία αρχίζει να επιτρέπει τέτοια φαινόμενα χωρίς αντίδραση, τότε παύει να είναι δημοκρατία. Είναι ένα κέλυφος με θεσμούς-διακοσμητικά στοιχεία και με ένα βαθύ, ζωντανό σκοτάδι που πυκνώνει πίσω από την επίφαση της «λαϊκής εκπροσώπησης».
Η στοχοποίηση απλών πολιτών από πολιτικά πρόσωπα με ισχύ και δημόσιο βήμα δεν είναι «πολιτική αντιπαράθεση». Είναι κατάχρηση εξουσίας. Είναι μία μεθόδευση που θυμίζει άλλες εποχές, όπου η διαφωνία δεν ήταν απλώς ενοχλητική αλλά ποινικοποιούνταν.
Το πιο επικίνδυνο, όμως, δεν είναι η ρητορική αυτή καθεαυτή – που ενδέχεται να χαρακτηριστεί και γραφική από κάποιους. Είναι το γεγονός πως πλέον αυτή η ρητορική αποκτά νομιμοποίηση μέσω της θεσμικής της θέσης: η Βουλή, ο δημόσιος διάλογος, ακόμη και τα ΜΜΕ, έχουν μετατραπεί σε πεδία κανονικοποίησης του μίσους και της στοχοποίησης. Και αυτό δεν είναι απλώς πολιτικά προβληματικό – είναι βαθιά επικίνδυνο για τον ίδιο τον κοινωνικό ιστό και τη δημοκρατία.
