Ως υπερασπιστής της αδιέξοδης πολιτικής που τα πέντε τελευταία χρόνια έχει καταδικάσει οικονομικά την πλειοψηφία της κοινωνίας εμφανίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο σημερινό υπουργικό Συμβούλιο, τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι επιμένει «σε ένα ειδεχθές “εμπόριο ελπίδας”».
Υπενθυμίζεται ότι ο Κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «θετικές εξελίξεις στο μέλλον», δηλώνοντας ωστόσο «συγκρατημένα αισιόδοξος». Ο ίδιος μίλησε για «ενίσχυση του εισοδήματος», την ώρα που κάθε αύξηση που προηγήθηκε εξαϋλώθηκε από τον πληθωρισμό και τους έμμεσους φόρους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τονίζοντας ότι «ο κ. Μητσοτάκης κατέφυγε και στον εκφοβισμό επιχειρώντας να περιορίσει τις κοινωνικές αντιδράσεις», «αναβίωσε μέχρι και τον κίνδυνο δημοσιονομικής επιτήρησης, ως δήθεν αποτέλεσμα των εναλλακτικών προτάσεων της αντιπολίτευσης για την οικονομία».
«Επαναληπτικά, αλαζονικά και μονότονα, ο κ. Μητσοτάκης επικαλείται μονάχα εκείνους τους οικονομικούς δείκτες που τον συμφέρουν. “Παραφουσκώνει” όσα έχουν γίνει, αλλά δεν μιλάει ποτέ γι’ αυτά που θα έπρεπε να γίνουν έστω και τώρα», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι «επιχαίρει για έναν αντιαναπτυξιακό κρατικό προϋπολογισμό, προσανατολισμένο στην ενίσχυση συγκεκριμένων ομίλων και ισχυρών παραγόντων της αγοράς, από τον οποίο δεν προκύπτει κανένας λόγος αισιοδοξίας, ούτε καν συγκρατημένης, για το μέλλον, δεν εξασφαλίζεται, έστω, το παρόν των πολλών».
Καταλήγοντας, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογραμμίζει ότι «η ανάγκη για μια προοδευτική διέξοδο επανέρχεται με δραματική ένταση, απέναντι σε μια ωραιοποιημένη πραγματικότητα που στερείται προοπτικής για την κοινωνική πλειοψηφία».
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
«Ο πρωθυπουργός κ. Κυρ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε στο σημερινό υπουργικό Συμβούλιο αμετάπειστος, να υπερασπίζεται την αδιέξοδη πολιτική που τα πέντε τελευταία χρόνια έχει καταδικάσει οικονομικά την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Επιμένοντας σε ένα ειδεχθές «εμπόριο ελπίδας», έκανε λόγο για θετικές εξελίξεις στο μέλλον, αλλά ακόμη και γι’ αυτές, δήλωσε "συγκρατημένα αισιόδοξος". Μίλησε για ενίσχυση του εισοδήματος, όταν κάθε αύξηση που προηγήθηκε εξαϋλώθηκε από τον πληθωρισμό και τους έμμεσους φόρους.
Ωστόσο ο κ. Μητσοτάκης κατέφυγε και στον εκφοβισμό επιχειρώντας να περιορίσει τις κοινωνικές αντιδράσεις. Αναβίωσε μέχρι και τον κίνδυνο δημοσιονομικής επιτήρησης, ως δήθεν αποτέλεσμα των εναλλακτικών προτάσεων της αντιπολίτευσης για την οικονομία.
Επαναληπτικά, αλαζονικά και μονότονα, ο κ. Μητσοτάκης επικαλείται μονάχα εκείνους τους οικονομικούς δείκτες που τον συμφέρουν. "Παραφουσκώνει" όσα έχουν γίνει, αλλά δεν μιλάει ποτέ γι’ αυτά που θα έπρεπε να γίνουν έστω και τώρα.
Ταυτόχρονα, επιχαίρει για έναν αντιαναπτυξιακό κρατικό προϋπολογισμό, προσανατολισμένο στην ενίσχυση συγκεκριμένων ομίλων και ισχυρών παραγόντων της αγοράς, από τον οποίο δεν προκύπτει κανένας λόγος αισιοδοξίας, ούτε καν συγκρατημένης, για το μέλλον, δεν εξασφαλίζεται, έστω, το παρόν των πολλών.
Η ανάγκη για μια προοδευτική διέξοδο επανέρχεται με δραματική ένταση, απέναντι σε μια ωραιοποιημένη πραγματικότητα που στερείται προοπτικής για την κοινωνική πλειοψηφία».
