Φυσικά και έχει τεράστιες ευθύνες η ΕΛ.ΑΣ. για την αδυναμία της να προλάβει το μακελειό. Όμως το κακό είναι πολύ βαθύτερο. Ξεπερνά ακόμα και τις ευθύνες της UEFA, που κανονικά θα έπρεπε να έχει αποκλείσει την Ντινάμο Ζάγκρεμπ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αλλά προτιμούσε να αντιμετωπίζει το φασιστικό συνονθύλευμα με ημίμετρα, κρατώντας τούς εν αναμονή δολοφόνους απλώς εκτός κερκίδας. Αλλά ο στρουθοκαμηλισμός της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ωχριά μπροστά σε εκείνον την Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά.
Μια διευκρίνιση: δεν είναι όλοι οι Κροάτες φασίστες. Όμως είναι γνωστό ότι η χώρα, που μπήκε βιαστικά στο ΝΑΤΟ το 2009 και στην Ε.Ε. το 2013 και από την 1η Ιουλίου και στη ζώνη του Σένγκεν, δεν είχε λύσει ποτέ τα προβλήματα αποναζιστικοποίησής της. Αντιθέτως, ήταν γνωστό, μετά τα κατορθώματα του «γερακιού» Φράνγιο Τούτζμαν και την ανεξαρτητοποίησή της το 1991, ότι συγκρότησε την εθνική της ταυτότητα χρησιμοποιώντας μεγάλες δόσεις βίαιου εθνικισμού, σκληρού καθολικισμού και ημι-κρυφού ρατσισμού στα χνάρια του φασίστα Άντρε Πάβελιτς.
Στις Βρυξέλλες προτίμησαν να κρύψουν κάτω από το χαλάκι ζητήματα Κράτους Δικαίου, ξενοφοβίας και αλυτρωτισμού. Παρέβλεψαν προβλήματα όχι μόνο με τους «αιώνιους εχθρούς» Σέρβους, αλλά και συνοριακές διαφορές με την «άκακη» Σλοβενία. «Κατάπιαν» ότι η κυβέρνηση του Ζάγκρεμπ το 2020, εν μέσω της προεδρίας της στην Ε.Ε., επέλεξε να τιμήσει τα «θύματα του Μπλάιμπουργκ», δίνοντας συγχωροχάρτι στη φασιστική Ούστασε.
Το μακελειό στη Νέα Φιλαδέλφεια ήταν ένα δυστύχημα που είχε προαναγγελθεί και περίμενε απλώς να συμβεί. Πίσω ωστόσο από τις όποιες διαχειριστικές, αστυνομικού τύπου αστοχίες, τα λάθη τόσο στην πρόληψη όσο και στην καταστολή, αυτό που πραγματικά αποκάλυψε είναι ότι στην «Ευρώπη μας» των αξιών και των ιδανικών υπάρχουν μια σειρά από φωλιές φιδιών που συνεχίζουν ανενόχλητα να γεννοβολάνε, διψασμένα για αίμα.
