Οσο αδειάζει η κλεψύδρα προς τις εκλογές της 21ης Mαΐου και η προεκλογική σύγκρουση επικεντρώνει όλο και περισσότερο ανάμεσα στους δύο κεντρικούς μονομάχους, ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει να αναζητά τη δύσκολη και δυσεύρετη ισορροπία που θα του επιτρέπει αφενός να διαφοροποιηθεί από τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ και, αφετέρου, να επιβάλει εαυτόν ως εναλλακτική λύση για να αυξήσει την εκλογική δύναμη του.
Οσον αφορά τον στόχο του τρίτου πόλου, είναι προφανές ότι η Χαρ. Τρικούπη ανησυχεί για την πόλωση που αναπτύσσεται και αυτό αποτυπώνεται και σε δηλώσεις του Ν. Ανδρουλάκη για ενδεχόμενο ντιμπέιτ. Ανέφερε ότι «θα είμαστε εκεί με τον προγραμματικό μας λόγο, τις αξίες μας, τις θέσεις μας για να δεσμευτούν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί πού πρέπει να πάει η Ελλάδα και όχι με επικοινωνιακά παιχνίδια να φτιάχνουν τοξικά δίπολα». Είναι προφανές ότι ο Ν. Ανδρουλάκης δεν θα ήθελε να υπάρξει ντιμπέιτ Τσίπρα-Μητσοτάκη, όπως δεν το επιθυμεί και ο πρόεδρος της Ν.Δ., για διαφορετικούς λόγους βέβαια.
Τρία σενάρια
Σχετικά με τον στόχο της αύξησης της εκλογικής δύναμης, το ποσοστό που θα πάρει το ΠΑΣΟΚ το βράδυ της απλής αναλογικής είναι το «κλειδί» για τις αποφάσεις που θα λάβει ο Ν. Ανδρουλάκης. Σε πρόσφατη συνέντευξή του έβαλε τον πήχη στο 12%: «Στόχος είναι η παράταξη να πάρει ένα ισχυρό διψήφιο ποσοστό, ανεβάζοντας πάνω από 50% τις δυνάμεις της και δίνοντας τη δυνατότητα να μπει ανταγωνιστικά στο πολιτικό προσκήνιο». Αυτό πρακτικά σημαίνει επιπλέον 4 μονάδες από το 8% που έλαβε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2019. Επιβεβαιώθηκε έτσι προηγούμενη δήλωση του Κώστα Σκανδαλίδη ότι «ισχυρό διψήφιο» -δηλαδή η προϋπόθεση για να μπει σε συζήτηση μετεκλογικών συνεργασιών το κόμμα του- είναι «12% και πάνω».
Ενα «ισχυρό διψήφιο» θα ξεκλειδώσει για τον Ν. Ανδρουλάκη την πόρτα των κινήσεων με την προσωπική ευχέρεια της «επιτυχίας» αύξησης της εκλογικής επιρροής του κόμματος. Από την άλλη, ποσοστό μόλις λίγο πιο πάνω από το 8%, πέραν του ότι θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση -τουλάχιστον κατά δήλωση του ίδιου του Ν. Ανδρουλάκη-, θα ανοίξει και την πίσω πόρτα εσωτερικών αναταράξεων, την εξέλιξη των οποίων κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει σε παρόντα χρόνο. Στην περίπτωση που κατακτήσει διψήφιο, αλλά όχι ισχυρό, δηλαδή πέριξ του 10%, τα πράγματα περιπλέκονται. Τότε το αποτέλεσμα θα μπορεί να ερμηνευθεί κατά το δοκούν τόσο από τον αρχηγό του κόμματος όσο και από τα στελέχη που θα ζητήσουν συνεργασία του ΠΑΣΟΚ προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, ώστε να υποστηρίξουν ο καθένας την προτεινόμενη στρατηγική και τις αποφάσεις τους.
Περιμένει να τον «αξιολογήσει»
Οι δημοσκοπικές εκτιμήσεις έως τώρα δείχνουν ότι ο στόχος του «ισχυρού διψήφιου» δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Ο Ν. Ανδρουλάκης έχει δηλώσει ότι αν αποτύχει, θα θέσει εαυτόν προς αξιολόγηση. Ο Ανδ. Λοβέρδος υπενθυμίζει συχνά σε συνεντεύξεις του ότι ως υποψήφιος αρχηγός δήλωνε πως αν κέρδιζε τις εσωκομματικές εκλογές και γινόταν πρόεδρος, θα θεωρούσε αποτυχία και θα παραιτούνταν αν δεν υπερδιπλασίαζε το ποσοστό του κόμματος. Από τις έως τώρα προεκλογικές παρεμβάσεις του, που οδήγησαν σε παρ’ ολίγο διαγραφή του, έχει δείξει σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί στις εσωτερικές διεργασίες μετά τις κάλπες. «Όταν εμείς λέμε για προοδευτική κυβέρνηση, δεν εννοούμε με τον ΣΥΡΙΖΑ» δήλωσε, ερμηνεύοντας βάσει της δικής του πολιτικής θέσης τη γραμμή του κόμματος. Προκειμένου να μην ρίξει λάδι σε μια νέα φωτιά με τον Ν. Ανδρουλάκη για την απόκλιση από την επίσημη (θολή κατά τα άλλα) γραμμή των συνεργασιών που δεν αποκλείει θεωρητικά κανένα από τα δύο κόμματα, έσπευσε να προσθέσει ότι «ως πολιτικό στέλεχος οφείλω να συνεισφέρω με την άποψή μου» και πως «ό,τι πει ο αρχηγός είναι θέση του κόμματος, ακόμα και στα θέματα για τα οποία η ζωή φέρνει τον διάλογο πιο μπροστά και από τις ειλημμένες αποφάσεις».
