Είχε ανάγκη από μια κίνηση ο Κ. Μητσοτάκης προκειμένου να δείξει ότι δεν έχει χάσει την μπάλα μέσα στο κόμμα του από τις συνεχείς αποκαλύψεις του σκανδάλου των παρακολουθήσεων. Και αξιοποίησε τη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας. Αναμφισβήτητα το μήνυμα θα ήταν πολύ ισχυρότερο αν δεν είχαν απουσιάσει επιδεικτικά ο Καραμανλής και ο Σαμαράς. Δεν πειράζει. Υπό τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα μιας στρατιάς τριτοδευτεροκλασάτων, ο Μητσοτάκης διακήρυξε ότι οδηγεί ενωμένο το κόμμα στη νικηφόρα εκλογική μάχη.
Το κυβερνητικό θαύμα
Ο Μητσοτάκης ανέφερε τα επιτεύγματα της τριετούς διακυβέρνησής του: την εξαιρετική αντιμετώπιση της πανδημίας, τη μάχη ενάντια στην εισαγόμενη (τέσσερις φορές το τόνισε) ακρίβεια, την ολοκλήρωση του μετρό Θεσσαλονίκης, τα έργα στο Ελληνικό. Ανέφερε και την επιδότηση με κρατικό χρήμα των λογαριασμών του ρεύματος, χωρίς να προσδιορίσει τι είναι αυτό που επιδοτεί. Και μίλησε με περηφάνια για τις νέες θέσεις εργασίας, τους αξιοπρεπείς μισθούς και την επιτάχυνση της απονομής κουτσουρεμένων και λάθος υπολογισμένων συντάξεων. Κοσμογονία. Από σεμνότητα και μόνο δεν αναφέρθηκε στον Πτωχευτικό Κώδικα και στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, στην κερδοσκοπία των εταιρειών ενέργειας, στο ότι οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ είναι ψηλότερες από το Βερολίνο. Αναφέρθηκε, όμως, εκτενώς στην τοξικότητα της αντιπολίτευσης.
Η τοξική και εθνικά ύποπτη αντιπολίτευση
Είπε, π.χ., ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ των ανοιχτών συνόρων στο προσφυγικό. Ότι αρνήθηκε την ύπαρξη των εμβολίων και προσπάθησε να υπονομεύσει τα μέτρα κατά του κορωνοϊού μέσω διαδηλώσεων. Ότι είναι υπέρ της ρωσικής επέμβασης στην Ουκρανία. Τίποτε από αυτά δεν ισχύει, αλλά δεν πειράζει. Τι πιο εύκολο από το να κατηγορήσει την αντιπολίτευση για τοξικότητα και πολιτικό βούρκο, παραποιώντας και διαστρεβλώνοντας τις θέσεις της. Εδώ επισήμανε την ύποπτη άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχτεί ότι η ακρίβεια είναι εισαγόμενη και να φωνάζει για ρήτρες, υπερκέρδη και βίλες του Στάσση.
Ακόμα πιο εύκολο του ήταν να κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως εθνικά ύποπτο. Είπε ότι ο Τσίπρας «απείλησε τον Γάλλο πρέσβη», με πρόθεση να τινάξει την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία στον αέρα και να αποδυναμώσει τη χώρα για χατίρι του Ερντογάν. Και ότι πίσω από την πρόθεση του αρχηγού της αντιπολίτευσης να εμπλέξει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία στα εξοπλιστικά δεν μπορεί να κρύβεται τίποτε άλλο, παρά η εξυπηρέτηση μεσαζόντων και ύποπτων κέντρων. Οι παριστάμενοι χειροκρότησαν.
Ελα, μωρέ, με τις υποκλοπές
Και βεβαίως υπήρξε ειδική αναφορά στο σκάνδαλο των υποκλοπών - γιατί γι’ αυτό έγινε η όλη ιστορία. Μάθαμε ότι τα παράνομα λογισμικά τα έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με στόχο τον ίδιο τον Μητσοτάκη και ότι προέβλεψε ποινές-χάδι στον Ποινικό του Κώδικα. Ότι είναι άλλο πράγμα οι νόμιμες επισυνδέσεις και άλλο τα παράνομα λογισμικά που θα μπορούσε να χρησιμοποιεί «οποιοσδήποτε». Παρέκαμψε, φυσικά, τις πρόσφατες αποκαλύψεις που δείχνουν πεντακάθαρα ποιος είναι αυτός ο «οποιοσδήποτε». Παρέκαμψε και την τάση των παράνομων λογισμικών να φυτρώνουν δίπλα στις «νόμιμες επισυνδέσεις» της ΕΥΠ. Αλλά αναφέρθηκε εκτενώς στα θεσμικά μέτρα με τα οποία προσπαθεί να κουκουλώσει τη συγκάλυψη και με τα οποία γελάει ο κόσμος. «Και δεν έχω άλλη δουλειά από το να παρακολουθώ τους δικούς μου;» αναρωτήθηκε σε ένα ντελίριο κουτοπονηριάς, λες και κανένας πολίτης δεν έχει δει τον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.
Το δίλημμα που θέτει ο πρωθυπουργός είναι: η χώρα μπροστά με τον Μητσοτάκη ή πίσω με τον Τσίπρα που έκλεισε τις τράπεζες; Το καινούργιο στοιχείο είναι ότι δίπλα στον Τσίπρα βάζει τώρα και κάποια ύποπτα ιδιωτικά συμφέροντα που υπονομεύουν την κυβέρνηση. Δεν τα κατονόμασε φυσικά, αλλά δεν πειράζει. Οι παριστάμενοι χειροκρότησαν έτσι κι αλλιώς.
