Μέρα παρά μέρα βγαίνει στη γερμανική τηλεόραση ο πρέσβης της Ουκρανίας στο Βερολίνο Αντρίι Μέλνικ και ζητά την αποστολή βαρέως οπλισμού από τη Γερμανία. Τον πρώτο μήνα η απάντηση του καγκελαρίου Όλαφ Σολτς ήταν «λεφτά δίνουμε, όπλα δεν δίνουμε». Τον δεύτερο μήνα -και υπό την πίεση τόσο των κυβερνητικών του εταίρων, πρωτίστως των Πράσινων, όσο και των μέσων ενημέρωσης- ο Σολτς είπε «όπλα στέλνουμε, αλλά μόνο μέχρι του σημείου που δεν θα γίνουμε και οι ίδιοι εμπόλεμο μέρος».
Τον τρίτο μήνα -και με τις πιέσεις από τη συμπολίτευση να εντείνονται και τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι οι Γερμανοί απαιτούν περισσότερη «ηγεσία» από τον καγκελάριό τους- ο Σολτς βρήκε τη μαγική λύση. Να (δεσμεύεται ότι θα) αντικαθιστά τα τεθωρακισμένα και άλλα βαρέα όπλα που θα στέλνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην Ουκρανία με γερμανικά. Το έκανε με την Τσεχία, το έκανε με την Πολωνία, το κάνει τώρα και με την Ελλάδα. Και, όπως είπε χθες στη γερμανική Βουλή, «τώρα ξεκινάμε και με την Ελλάδα ένα τέτοιο μοντέλο βοήθειας προς την Ουκρανία, με οφέλη τόσο για την Ελλάδα όσο και για τη Γερμανία».
Τα επιχειρήματα του Σολτς
Για την επιλογή αυτού του σχήματος στήριξης της Ουκρανίας ο Σολτς έχει δύο επιχειρήματα. Το πρώτο, προς αυτούς που φωνάζουν ότι είναι ντροπή να καθυστερεί να βοηθήσει την Ουκρανία, είναι ότι οι Ουκρανοί ξέρουν να χειρίζονται άρματα ανατολικού τύπου, οπότε τέτοια πρέπει να πάρουν. Το δεύτερο επιχείρημα, προς αυτούς που δεν βλέπουν με καλό μάτι την αποστολή όπλων, ήταν ότι με την αποστολή αρμάτων «σοβιετικού» τύπου δεν εμπλέκονται άμεσα στον πόλεμο η Γερμανία ούτε το ΝΑΤΟ.
Το πρώτο επιχείρημα το καταρρίπτουν οι Ουκρανοί σε καθημερινή βάση. Τεθωρακισμένα τύπου Marder ζητούσαν από την αρχή τόσο ο Πρόεδρος Ζελένσκι όσο και ο πρέσβης του στο Βερολίνο.
Το δεύτερο επιχείρημα δεν είναι και πολύ πειστικό. Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν είναι αυτός που θα αποφανθεί αν βλέπει ως εμπλοκή και της Γερμανίας στον πόλεμο την αποστολή αρμάτων από την Τσεχία ή την Ελλάδα στην Ουκρανία. Το ΝΑΤΟ εμπλέκεται ούτως ή άλλως όταν τα κράτη-μέλη του στέλνουν όπλα, είτε πρόκειται για την Τσεχία, είτε για την Πολωνία, είτε για την Ελλάδα.
Οπότε, ένας τρόπος να δει κανείς αυτά τα επιχειρήματα είναι ως προσπάθεια να διασώσει η Γερμανία ότι μπορεί από την Ostpolitik της χωρίς να δώσει καμία μάχη γι’ αυτό. Ένας άλλος τρόπος είναι να τα δει ως ρεσιτάλ υποκρισίας.
Κατηγορίες για αναξιοπιστία
Επιπλέον, οι χώρες που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να στείλουν όπλα -ούτε οι ηγεσίες τους, αλλά ούτε και η πλειονότητα των πολιτών τους- κατηγορούν τους Γερμανούς όχι μόνο για καθυστερήσεις και υποκρισία, αλλά και για αναξιοπιστία. «Αμέσως» θα έστελναν άρματα μάχης στην Πολωνία οι Γερμανοί ως αντάλλαγμα για τις αποστολές πολωνικών όπλων στην Ουκρανία, πλην όμως ακόμη δεν το έκαναν, όπως τους κατηγορεί εδώ και μία εβδομάδα ο Πολωνός Πρόεδρος Αντρέι Ντούντα.
Αλλά και οι Τσέχοι θα περιμένουν αρκετά για παραλάβουν τα 15 γερμανικά Leopard-2 ως αποζημίωση για τον βαρύ οπλισμό από σοβιετικά αποθέματα που διέθεσε η Τσεχία στην Ουκρανία.
Οσο για τα Marder που έταξε ο Σολτς στον Μητσοτάκη, ώστε να αντικατασταθούν τα τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού τύπου BMP-1 των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, είναι άγνωστο πότε θα παραδοθούν. Δεν είναι τόσο παλιά όσο τα BMP-1, που η Ελλάδα είχε αγοράσει από τη Γερμανία σχεδόν πριν από τριάντα χρόνια, από τα αποθέματα του στρατού της πάλαι ποτέ DDR, αλλά καινούργια δεν τα λες.
Εξίσου άγνωστο είναι πόσα γερμανικά τεθωρακισμένα θα λάβει η Ελλάδα και ποιο θα είναι το κόστος της όλης διαδικασίας. Καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφεύγει να ενημερώνει το πανελλήνιο -ενίοτε και τη Βουλή, και τις Ένοπλες Δυνάμεις- για τις επιλογές της, κάποια στιγμή θα το μάθουμε από τη Γερμανία…
Καλοπιάσματα και ανταλλάγματα
Πάντως, μια μέρα μετά την ανακοίνωση από τον Σολτς ότι συμφώνησε με τον Μητσοτάκη γι’ αυτή την… τριγωνική αποστολή τεθωρακισμένων στην Ουκρανία, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στο Βερολίνο εμφανίστηκε πιο… θερμός υπέρ των ελληνικών θέσεων στην ένταση με την Τουρκία.
Δήλωσε το αυτονόητο, ότι «δεν θα ανεχτούμε καμία αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών της Ε.Ε.» ερωτηθείς σχετικά με την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Πρόσθεσε δε αυτό που λέει εδώ και τρία χρόνια η Γερμανία, ότι δηλαδή «τα ανοιχτά ζητήματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας θα πρέπει να επιλυθούν με διάλογο, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου», ενώ προσέφερε και πάλι τις υπηρεσίες του Βερολίνου, «εάν τα ενδιαφερόμενα μέρη κρίνουν μια τέτοια συνδρομή χρήσιμη».
Σε ερώτηση σχετικά με την ενημέρωση του Γερμανού καγκελάριου για τα σχέδια της «Γαλάζιας Πατρίδας» από τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο εκπρόσωπος είπε ότι στην παρούσα συγκυρία είναι σημαντικό όλοι οι ΝΑΤΟϊκοί εταίροι «να παραμείνουν ενωμένοι και να απέχουν από προκλητικές ενέργειες», προσθέτοντας ότι «οι υπερπτήσεις στο Αιγαίο δεν είναι εντάξει. Είναι αντιπαραγωγικές. Το να κλείνεις την πόρτα του διαλόγου σε μια συμμαχική χώρα αντιβαίνει στο πνεύμα της Συμμαχίας».
