Το θέμα μας σήμερα έχει τίτλο «εδώ καράβια χάνονται».
Η ιστορία έσκασε την Παρασκευή το βράδυ. Το Ιράν έστειλε ειδικές δυνάμεις και κατέλαβε δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια στον Περσικό.
Και όλοι άρχισαν, α, πειρατεία, το Διεθνές Δίκαιο και τέτοια. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή.
Πριν από κανένα μήνα, ένα ρώσικο καράβι που μετέφερε πετρέλαιο έδεσε στην Κάρυστο λόγω τεχνικών προβλημάτων και κακοκαιρίας.
Οι Αρχές εξέτασαν τα χαρτιά του για να δουν αν παραβίαζε το εμπάργκο που έχει επιβληθεί στη Ρωσία.
Διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία στην οποία ανήκε δεν υπόκειτο στις κυρώσεις. Και ότι το πετρέλαιο που μετέφερε ήταν ιρανικό.
Κανονικά έπρεπε να το αφήσουν να συνεχίσει. Αλλά το κράτησαν εκεί.
Μερικές ημέρες αργότερα, ήρθε μια απόφαση από δικαστήριο της Αμερικής ότι το φορτίο κατάσχεται από το αμερικανικό κράτος.
Διότι δεν εμπίπτει μεν στις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας, αλλά εμπίπτει στις κυρώσεις εις βάρος του Ιράν, για το ατομικό του πρόγραμμα κ.λπ. κ.λπ.
Έτσι, με μια επικύρωση από κάποιο δικαστήριο της Εύβοιας, το φορτίο του πλοίου μεταγγίστηκε σε δύο δεξαμενόπλοια ελληνικών συμφερόντων, νοικιασμένα από το αμερικανικό κράτος, και αναχώρησε για τις ΗΠΑ. Ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρέλαιο.
Αυτή είναι η ιστορία. Το Ιράν έκανε διαβήματα στην Ελλάδα, προειδοποίησε με αντίποινα και τελικά κατέλαβε τα δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια στον Περσικό και απαλλοτρίωσε το φορτίο τους.
Και στις έντονες ελληνικές διαμαρτυρίες, μάλιστα, απάντησε καθίστε καλά γιατί υπάρχουν άλλα 17 ελληνικά πλοία στον Περσικό και τα παρακολουθούμε, μην μας ωθείτε στα άκρα.
Αυτή είναι η ιστορία. Ορισμένες παρατηρήσεις.
Παρατήρηση πρώτη: Τα περί Ελλάδας πόλου σταθερότητας στην περιοχή κ.λπ. κ.λπ. που έφερε ο Μητσοτάκης από την Αμερική, καλύτερα να τα ξεχάσουμε.
Μας έριξαν μια σφαλιάρα οι Αμερικανοί, μας είπαν αυτό το πετρέλαιο θα το πάρουμε εμείς και εμείς είπαμε μάλιστα και τους το δώσαμε.
Και εμείς αναλάβαμε να υποστούμε τα αντίποινα. Στρατηγικοί εταίροι.
Και να ανοίξουμε τέτοιες ιστορίες στον Περσικό, θέτοντας σε κίνδυνο τα πληρώματα.
Αλλά και τα συμφέροντα των πλοιοκτητών, που στο κάτω κάτω είναι και ένθερμοι υποστηρικτές της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Δεύτερη παρατήρηση: Είμαστε πολύ πρόθυμοι στην εφαρμογή διαφόρων κυρώσεων σε άλλους, νόμιμων ή παράνομων, αλλά στην επιβολή εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι.
Και πατάμε και σκληρό πόδι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και αυτό διότι οι Έλληνες πλοιοκτήτες κάνουν χρυσές δουλειές με το ρωσικό πετρέλαιο από την ώρα που ξεκίνησε ο πόλεμος.
Και μην κοιτάτε που στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία και τέτοια, εδώ πρόκειται για μπίζνες και το θέμα το προσεγγίζουμε από άλλη οπτική.
Ακόμα και αν πρόκειται για μπίζνες που επιδοτούν χοντρά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τρίτη παρατήρηση: Οι μεταφορές πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο δεν γίνονται έτσι πειρατικά, έχουν προδιαγραφές.
Γιατί αν γίνει στραβή, η οικολογική καταστροφή θα είναι τεράστια και θα έχουμε άλλα.
Και μια παρατήρηση ακόμα: Κάνουμε ό,τι μας ζητήσουν οι Αμερικανοί αλλά όχι σε όλα. Σε μερικές περιπτώσεις πατάμε και πόδι.
Για παράδειγμα, τις τελευταίες ημέρες έχει βγει η είδηση ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι του FBI προσφέρθηκαν να καταθέσουν στην ελληνική Δικαιοσύνη στοιχεία για το σκάνδαλο Νοβάρτις.
Και η ελληνική Δικαιοσύνη τους αγνοεί. Δεν τα θέλει τα στοιχεία.
Γιατί εδώ είμαστε κυρίαρχο κράτος και το σκάνδαλο Νοβάρτις θα το διαχειριστούμε όπως γουστάρουμε. Δεν θα μας πούνε τα αμερικανάκια.
Συνεννοηθήκαμε;
