Το ότι αυτός ο πόλεμος μας αφορά όλους, δεν χρειάζεται να το συζητάμε πολύ, όλος ο κόσμος το καταλαβαίνει, σωστά.
Οι ανατιμήσεις στα καύσιμα, στην ενέργεια, στα σιτηρά και τελικά παντού είναι πρωτοφανείς. Και μπαίνουμε σε πολύ δύσκολες και αχαρτογράφητες εποχές.
Μια πρώτη παρατήρηση εδώ. Είναι η τρίτη φορά μετά το 2008 που κατεδαφίζεται η παγκόσμια οικονομία.
Μια δεύτερη παρατήρηση. Ο Μπάιντεν προσπαθεί να σπρώξει την Ευρώπη σε εμπάργκο ρωσικού πετρελαίου. Και ταυτόχρονα ο ίδιος προσεγγίζει τη Βενεζουέλα και το Ιράν.
Όπως και με τις οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία, έτσι και με το πετρέλαιο, ο Μπάιντεν, μαζί με τον οικονομικό πόλεμο στον Πούτιν, διεξάγει και έναν υπόγειο οικονομικό πόλεμο σε βάρος της Ευρώπης.
Τις ώρες αυτές, η Ευρώπη είναι δέσμια του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί. Χρηματιστήρια ενέργειας, εταιρείες που κερδοσκοπούν και κόσμος που υφίσταται τις συνέπειες.
Και φυσικά ο Μητσοτάκης είναι ευτυχισμένος. Γιατί τα χθεσινά του προβλήματα με την ακρίβεια εντάσσονται τώρα μια χαρά στο αφήγημα του πολέμου.
Α, έχουμε ακρίβεια; Ε, τι να κάνουμε, ο Πούτιν απειλεί τις δυτικές ελευθερίες.
Και αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει άλλη άποψη, είναι με τον Πούτιν. Και συγκροτεί φαιοκόκκινα μέτωπα αντιδυτικισμού.
(Παρεμπιπτόντως, ποτέ μέχρι προχθές οι ελληνορωσικές σχέσεις δεν ήταν τόσο χάλια όσο επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.)
Και η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση αυτή αποσυντονίζει σοβαρά την αντιπολίτευση.
Γιατί, όσο και να ζητάς εκλογές, ο κόσμος καταλαβαίνει ότι δεν θα πέσει η παγκόσμια τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου αν τις κερδίσεις.
Και καταλαβαίνει επίσης ότι η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης έχει σοβαρή δημοσιονομική επίπτωση. Και τα πράγματα με το χρέος έχουν ζορίσει ξανά.
Τι χρειάζεται να κάνει η αντιπολίτευση. Πρώτον, να υπενθυμίζει ότι θα υπήρχε περισσότερος δημοσιονομικός χώρος αν η κυβέρνηση δεν έκανε τόσες παροχές στους πλούσιους.
Δεύτερον, να επισημαίνει ότι θα ήταν χρήσιμο τώρα να είχαμε υπό δημόσιο έλεγχο τη ΔΕΗ αλλά η κυβέρνηση φρόντισε να την παραχωρήσει και μάλιστα τζάμπα.
Τρίτον, να ζητάει να παγώσουν όλες οι διαδικασίες που ανεβάζουν την τιμή της ενέργειας. Τα κόλπα στα χρηματιστήρια ενέργειας, οι εναρμονισμένες πρακτικές και τέτοια.
Και, τέταρτον, να ζητάει να περιοριστεί το υπερβολικό κέρδος των εταιρειών που εμπλέκονται.
Θα προσέξατε, βέβαια, ότι ο Σκρέκας έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι οι εταιρείες περί την ενέργεια δεν κερδίζουν τίποτα αυτή την περίοδο.
Και ότι η ΔΕΗ βάζει και πλάτη από πάνω.
Αλλά το ότι τα λέει ο Σκρέκας δεν σημαίνει και ότι ισχύουν.
Πιο πιθανό φαίνεται να προσπαθεί να προλάβει την γκρίνια. Και να δείχνει για όλα τον Πούτιν.
Για να ενισχύσει αποφασιστικά τη θέση της η κυβέρνηση, έχει κατεδαφίσει τις διμερείς σχέσεις με τη Ρωσία.
Πράγμα που δεν φαίνεται να ωφελεί ιδιαίτερα τη χώρα. Αντίθετα, ο Ερντογάν, που προσπαθεί να μεσολαβήσει, δείχνει να τα πηγαίνει μια χαρά.
Και εκτός κυρώσεων έμεινε και τον τουρισμό θα πάρει και για τη Δύση είναι σημαντικός.
Και αυτός πρέπει να είναι ένας από τους λόγους που πάει ο Μητσοτάκης να συναντηθεί μαζί του.
Φανταστείτε τι χαμό θα έκανε αυτή τη στιγμή η Ν.Δ. αν ήταν πρωθυπουργός ο Τσίπρας και πήγαινε να δει τον Ερντογάν υπό αυτές τις συνθήκες.
Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, ψύχραιμος. Καλή επιτυχία ευχήθηκε μόνο και προσοχή στις κόκκινες γραμμές.
