Ο Τσίπρας λοιπόν έδωσε συνέντευξη στον ΣΚΑΪ. Και από τη συνέντευξη αυτή βγήκαν διάφορα συμπεράσματα.
Το πρώτο που είδε ο κόσμος ήταν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να απαντά σε δημοσιογράφους αποφασισμένους πραγματικά να τον πιέσουν.
Και μοιραία το συνέκρινε με τον Μητσοτάκη, που δίνει μονίμως συνεντεύξεις κονσέρβα, σε ασφαλέστατο περιβάλλον.
Και συνέκρινε επίσης τη μεταχείριση που είχε ο Τσίπρας από τους δημοσιογράφους του ΣΚΑΪ με τη μεταχείριση που έχουν τα κυβερνητικά στελέχη.
Όπως ο Άδωνις, ας πούμε, που βγαίνει κάθε μέρα στα κανάλια και λέει ό,τι θέλει χωρίς να του φέρνει κανένας αντίρρηση.
Και που, αν τύχει και του κάνουν καμία ερώτηση που δεν του αρέσει, κάνει και παρατηρήσεις.
Χθες, μάλιστα, ο Άδωνις, στο πάνελ του Παπαδάκη, δημιούργησε ένα επεισόδιο με τη δημοσιογράφο Ελένη Καλογεροπούλου λέγοντάς της «δεν σου απαντάω γιατί είσαι συριζαία».
Αδιανόητη στάση για υπουργό σε δημόσια συζήτηση. Και η οποία αντιμετωπίστηκε πολύ χαλαρά από τον Παπαδάκη.
Αυτό είναι το ένα θέμα. Το άλλο είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν τον Τσίπρα οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΪ.
Με διακοπές, με επιθετικές ερωτήσεις και με στιγμές που δεν άκουγαν καν τις απαντήσεις του.
Η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας ήταν προετοιμασμένος να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση.
Παραμένει όμως το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι έκαναν αντιπαράθεση μαζί του αντί να τον ρωτάνε για λογαριασμό των ακροατών.
Φυσικά, δουλειά του δημοσιογράφου είναι να στριμώξει τον πολιτικό. Όχι όμως να τον αποπροσανατολίσει, να τον βραχυκυκλώσει ή να τον εμποδίσει να διατυπώσει το επιχείρημά του.
Ειδικά όταν το κάνει επιλεκτικά, με τον εκπρόσωπο ενός πολιτικού χώρου, όταν με τους εκπροσώπους του άλλου είναι φιλικότατος.
Και βασικά το δεύτερο είναι που τους εκθέτει. Κι αυτή τη σύγκριση έκανε όλος ο κόσμος βλέποντας τη χθεσινή συνέντευξη.
Το είπαν κιόλας από την αρχή υπερηφανευόμενοι. Ο ΣΚΑΪ έχει συγκεκριμένη τοποθέτηση, δεν το κρύβει κι αυτό είναι προς τιμήν του, είπαν.
Όχι, δεν είναι προς τιμήν του. Γιατί το πρόβλημα με τη στάση του ΣΚΑΪ δεν είναι οι θέσεις που παίρνει. Είναι οι ειδήσεις που δεν λέει.
Και ο τρόπος που παρουσιάζει τα πράγματα για να βοηθήσει την κυβέρνηση.
Παρακάτω. Ο Τσίπρας υποχρεώθηκε σε ένα μεγάλο μέρος της συνέντευξης να απαντάει σε αστειότητες που κατασκευάζει η Νέα Δημοκρατία για να αντιπολιτευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μία από αυτές είναι ότι ο Πολάκης απειλεί τη δημοκρατία και τους θεσμούς επειδή είπε ότι χρειάζεται και δεύτερη σχολή δικαστών.
Και γιατί δεν τον αποπέμπει.
Και η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που είπε κάτι για το κράτος κ.λπ. κ.λπ.
«Ετοιμάζετε συριζοφρουρούς, κύριε πρόεδρε;» τον ρωτούσαν στα σοβαρά οι άνθρωποι.
Και εδώ αντέδρασε ο κόσμος. Γιατί ο Μητσοτάκης προχθές για τα αδιευκρίνιστα ποσά του Άδωνι και του Αβραμόπουλου δεν ρωτήθηκε. Και κανείς δεν περίμενε να ερωτηθεί.
Τελευταίο. Καλά κάνει ο ΣΚΑΪ και έχει πολιτική θέση και την υποστηρίζει. Το πρόβλημα είναι ότι ο ΣΚΑΪ καταλαμβάνει δημόσια συχνότητα. Για την οποία δεν πληρώνει τίποτα.
Ούτε τέλος συχνοτήτων, ούτε φόρο επί των διαφημίσεων, ούτε τίποτα. Και παίρνει κι από πάνω λεφτά από τη λίστα Πέτσα.
Πράγμα που δείχνει ότι η θέση του εδράζεται σε συμφέρον. Και όχι σε ανιδιοτελή γραμμή του μέσου.
Και κάτω από τέτοιες συνθήκες είναι συμφέρον του να πιέζει την αντιπολίτευση και να κάνει πλάτες στην κυβέρνηση.
