Η προηγούμενη εβδομάδα χαρακτηρίστηκε σε μεγάλο βαθμό από κάτι που τα συστημικά ΜΜΕ παρουσίασαν ως προσωπική διαμάχη του Πολάκη με τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Και αυτό στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη, ως προσπάθεια του Πολάκη να καταλύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς και το σύνταγμα.
Ας πούμε λοιπόν δύο ψύχραιμες κουβέντες με αφορμή αυτό το θέμα.
Ο Άδωνις ήταν υπό διερεύνηση για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και δωροληψία. Η υπόθεσή του αρχειοθετήθηκε από τον οικονομικό εισαγγελέα.
Παραμένει όμως το γεγονός ότι επί Άδωνι υπερτιμολογήθηκαν τα φάρμακα της Novartis. Και η εταιρεία είχε προνομιακή οικονομική μεταχείριση από το Δημόσιο. Τα έχει πει ο Πολάκης.
Αυτά στοιχειοθετούν ενδείξεις για απιστία σε βάρος του Δημοσίου.
Όμως ο Άδωνις δεν μπορεί να διωχθεί για απιστία. Γιατί, όπως είπε στην Βουλή και ο Δρίτσας, η απιστία είναι αδίκημα που, βάσει του νόμου Βενιζέλου, έχει παραγραφεί έναν χρόνο μετά τις εκλογές του 2015.
Ένα το κρατούμενο.
Υπάρχει και το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Εκεί 4 στελέχη του ΚΕΕΛΠΝΟ διώκονται για κακουργηματική απιστία, για 22 παράνομες προσλήψεις.
Από τους προσληφθέντες, οι περισσότεροι κατέληξαν στο πολιτικό γραφείο του Άδωνι Γεωργιάδη.
Και τα διωκόμενα στελέχη του ΚΕΕΛΠΝΟ που τους προσέλαβαν φέρονται να είναι στενοί συνεργάτες και φίλοι του Γεωργιάδη.
Την μία μάλιστα, μετά το ΚΕΕΛΠΝΟ την έχει τοποθετήσει στην Αναπτυξιακή Τράπεζα την οποία εποπτεύει.
Παράνομες προσλήψεις λοιπόν, που καταλήγουν στο πολιτικό γραφείο του υπουργού. Έχει ευθύνη ο υπουργός στο σκάνδαλο;
Δεν ξέρουμε. Και δεν πρόκειται να μάθουμε.
Γιατί ακόμα και αν υπάρχουν ενδείξεις για αδίκημα, το αδίκημα είναι παραγεγραμμένο, έναν χρόνο μετά τις εκλογές του 2015. Βάσει του νόμου Βενιζέλου.
Ιδού λοιπόν δύο περιπτώσεις που ο Άδωνις είναι ασφαλής λόγω του νόμου Βενιζέλου.
Και μπορεί να κουνάει το χέρι στον Πολάκη, ο οποίος ως υπουργός δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για τίποτα ούτε έχει κρυφτεί ποτέ πίσω από έναν απαράδεκτο και χαριστικό νόμο.
Και ο οποίος υπηρέτησε σε ένα υπουργείο που έχει μείνει στην ιστορία για τον εξορθολογισμό των οικονομικών των νοσοκομείων και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Για το τέλος του αίσχους των εργολαβιών καθαριότητας και φύλαξης. Με τους μπράβους που συνόδευαν τους εργαζόμενους στο ΑΤΜ και τους έπαιρναν τα μισά λεφτά πίσω.
Και για την ένταξη 2,5 εκατ. ανασφάλιστων στο ΕΣΥ.
Όχι λοιπόν. Δεν είναι το ίδιο ο Πολάκης με τον Άδωνι. Όπως δεν είναι το ίδιο μια συζήτηση για το στυλ και το ύφος του καθενός με μια συζήτηση για τα πολιτικά πεπραγμένα του καθενός.
Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να βλέπαμε πόσο αδιαμφισβήτητη θα θεωρείτο από τα ΜΜΕ η αθωότητα ενός συριζαίου, αν η δικογραφία του είχε αρχειοθετηθεί μετά από απροκάλυπτες παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη.
Όπως η κατάργηση της Εισαγγελίας και η δίωξη της εισαγγελέως που έκανε την έρευνα.
Αλλά και αν η πράξη αρχειοθέτησης ήταν γεμάτη από ποσά τα οποία ρέουν προς τους λογαριασμούς του κατά την διάρκεια της υπουργικής του θητείας και τα οποία χαρακτηρίζονται αδιευκρίνιστα.
Αυτά είναι τα βασικά.
Αλλά μια και τό 'φερε η κουβέντα, ας σχολιάσουμε και κάτι ακόμα: Την επιλογή εκπαιδευτικού προγράμματος του μαγαζιού του Άδωνι από το υπουργείο Παιδείας.
Γιατί αυτό το μαγαζί διακινεί περιεχόμενο που δεν αντέχει σε κανένα κριτήριο επιστημονικής και παιδαγωγικής καταλληλότητας.
Αρχαία σε πεντάχρονα και σε σκυλάκια. Ξενοφοβία. Αρία φυλή.
Ιησούς. Έλλην ή Εβραίος; Δικό σας.
