Ο Αντόνιο Κόστα, ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών της Πορτογαλίας, που κέρδισε τις προχθεσινές εκλογές με αυτοδυναμία, είναι ένας εξαιρετικά συμπαθής άνθρωπος.
Την περίοδο 2011-2014 η Πορτογαλία μπήκε σε Μνημόνιο. Η πολιτική των ετών αυτών οδήγησε τη δεξιά κυβέρνηση του Πάσος Κοέλιο σε κρίση.
Σε κρίση βρέθηκαν εκείνη την περίοδο και οι Σοσιαλιστές. Ο πρώην αρχηγός τους Ζοζέ Σόκρατες παραιτήθηκε το 2011 και το 2014 συνελήφθη κατηγορούμενος για οικονομικά σκάνδαλα.
Ο Κόστα τον διαδέχθηκε στην ηγεσία των Σοσιαλιστών.
Στις εκλογές του 2015 ο συνασπισμός δύο δεξιών κομμάτων κατάφερε να κερδίσει την πρώτη θέση με 38,6% των ψήφων.
Όμως οι Σοσιαλιστές του Κόστα, που πήραν 32,3% μαζί με τα δύο κόμματα της Αριστεράς, το Μπλόκο και τον συνασπισμό Κομμουνιστικού Κόμματος και Πράσινων, σχημάτισε κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Ήταν μεγάλο ρίσκο να σχηματιστεί κυβέρνηση που δεν περιελάμβανε το πρώτο κόμμα. Όμως ο Κόστα κατάφερε μέσα σε αντίξοες συνθήκες να διαμορφώσει πολιτική ηγεμονία.
Και το κατάφερε ακριβώς επειδή στηριζόταν στην Αριστερά.
Η Αριστερά δεν πήρε υπουργεία, είχε όμως λόγο στη διαμόρφωση του κυβερνητικού προγράμματος. Κι αυτό βοήθησε τον Κόστα να εδραιωθεί.
Η πολιτική του ήταν μια πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας, συνοδευόμενη όμως με μέτρα που στήριζαν την ανάπτυξη, την εργασία και τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.
Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα. Τον Ιούνιο του 2017 η Πορτογαλία αντιμετώπισε τις πιο φονικές πυρκαγιές στην ιστορία της, με 65 νεκρούς.
Και τον Οκτώβριο η κυβέρνηση του Κόστα βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα μαζικό κίνημα πολιτικής ανυπακοής που κατευθυνόταν από τη Δεξιά.
Στις αρχές του 2019 άλλο ένα κίνημα ανυπακοής εκδηλώθηκε με απεργίες στον δημόσιο τομέα.
Αλλά στις εκλογές που έγιναν τον Οκτώβριο του 2019 οι Σοσιαλιστές του Κόστα αύξησαν το ποσοστό τους κατά 4%. Και αυτή τη φορά ήρθαν πρώτο κόμμα.
Οι αριστεροί σύμμαχοι του Κόστα είχαν μια μικρή πτώση. Το Μπλόκο από 10,2% πήγε στο 9,5% και οι Κομμουνιστές με τους Πράσινους συμμάχους τους από 8,3% πήραν 6,3%.
Ο Κόστα είχε κερδίσει μια μεγάλη πολιτική νίκη, αλλά δεν είχε μπορέσει να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία. Έτσι η κυβερνητική συνεργασία του με την Αριστερά συνεχίστηκε.
Αυτό το επιτυχημένο μοντέλο διακυβέρνησης κράτησε μέχρι τον Οκτώβριο του 2021. Τότε η πορτογαλική Βουλή κλήθηκε να συζητήσει τον προϋπολογισμό.
Εκεί τα κόμματα της Αριστεράς κατέθεσαν ρεαλιστικές προτάσεις για τη στήριξη του κοινωνικού κράτους.
Ο Κόστα δεν δέχτηκε καμία από τις προτάσεις αυτές. Έκλεισε την πόρτα διαλόγου με την Αριστερά και προκήρυξε εκλογές παίζοντας τη μεγάλη του ζαριά για την αυτοδυναμία.
Το πρόγραμμά του ήταν ένα αριστερό πρόγραμμα. Βασιζόταν στην αύξηση του κατώτατου μισθού και στην αξιοποίηση των 16 δισ. που θα πάρει η Πορτογαλία από το ταμείο ανάπτυξης.
Το στοίχημα των αριστερών κομμάτων ήταν να μην βγει ο Κόστα αυτοδύναμος. Και το στοίχημα αυτό χάθηκε.
Η εκλογική βάση της Αριστεράς επέλεξε να στηρίξει την αυτοδυναμία του Κόστα. Το Μπλόκο έχασε 5,06% από τη δύναμή του και περιορίστηκε στο 4,46%.
Και οι Κομμουνιστές έχασαν 1,94% και έμειναν στο 4,39%.
Ο Κόστα βγήκε αυτοδύναμος κι αυτό είναι μια πολύ καλή εξέλιξη.
Χαιρετίζουμε τους φίλους όταν κερδίζουν. Αλλά δεν γυρνάμε την πλάτη στους συντρόφους όταν χάνουν.
Τελευταίο: η κρίση στη Δεξιά προκάλεσε μεγάλη άνοδο της Ακροδεξιάς.
Κι αυτό θα το βρούμε μπροστά μας σε όλη την Ευρώπη.
