Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη συγκροτήθηκε το 2016, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πάνω σε απολύτως τοξική βάση.
Αυτό είναι συστατικό στοιχείο της φυσιογνωμίας της πλέον. Αν αποχωριστεί την τοξικότητα, θα καταρρεύσει.
Και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υπερασπιστεί απολύτως τίποτα, αν δεν το συνδυάσει με τοξική επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Η Μάνδρα, το Μάτι κ.λπ.
Αλλά αυτό δεν μπορεί να λειτουργεί για πάντα. Για την ακρίβεια, έχει σταματήσει να λειτουργεί ήδη.
Στη συζήτηση για την πρόταση μομφής, η Ν.Δ. εγκλωβίστηκε σε μια γραμμή που τελικά της έκανε σοβαρή ζημιά. Η γραμμή ήταν: ορίστε, ο Μητσοτάκης ζήτησε συγνώμη, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στο Μάτι δεν ζήτησε.
Αυτό επαναλάμβαναν 80 βουλευτές της Ν.Δ. από το πρωί μέχρι το βράδυ, διαβάζοντας το χαρτί που τους έχουν μοιράσει. «Ο Μητσοτάκης ζήτησε συγγνώμη» και «ο Μητσοτάκης ζήτησε συγγνώμη».
Πράγμα που τελικά εμπεδώνει την εντύπωση ότι ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση στην κακοκαιρία χάσανε τα αυγά και τα καλάθια.
Και δημιουργεί και μια αίσθηση αφόρητης υποκρισίας.
Πρώτον, γιατί, στην πραγματικότητα, η συγνώμη που ζήτησε ο Μητσοτάκης ήταν για την Αττική Οδό, όπου πριν είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι ευθύνεται η εταιρεία.
Και, δεύτερον, γιατί το αφήγημα της Ν.Δ. ήταν ότι αν ήταν κυβέρνηση, στο Μάτι θα κατάφερνε κάτι καλύτερο.
Πράγμα που είναι στον αέρα, όταν δεν μπόρεσε να καταφέρει κάτι καλύτερο με την κακοκαιρία, που την περιμέναμε μια βδομάδα.
Αυτό για να στηριχτεί ήθελε και άλλη τοξικότητα. Ο Έβρος, τα Ραφάλ, ο ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισε την ελληνογαλλική συμφωνία, η θάλασσα δεν έχει σύνορα κ.λ.π.
Εγκλωβισμός στην Ακροδεξιά. Ο πατριωτισμός, το τελευταίο καταφύγιο των αχρείων.
Που, φυσικά, δεν δίνει καμία απάντηση για τα νοσοκομεία, το κόστος του ρεύματος και του σούπερ μάρκετ, την κατάσταση στα σχολεία.
Αλλά η τοξικότητα μπορεί να γίνει ακόμα πιο τοξική όταν τη χρησιμοποιείς, όχι για να συμψηφίσεις ή να αποπροσανατολίσεις την κουβέντα, αλλά για να επιτεθείς κι από πάνω.
Τρία πράγματα έκαναν αισχρή εντύπωση από την ομιλία του Κ. Μητσοτάκη. Το ένα ήταν η αναφορά «αλλάξαμε τον Ποινικό Κώδικα κατ' απαίτηση της κοινωνίας».
Τον Ποινικό Κώδικα τον άλλαξαν για να σώσουν τους τραπεζίτες από κατηγορίες για κακουργηματική απιστία για τα δάνεια που τους έχουν δώσει. Και για να αποδεσμευτούν τα λεφτά του Φρουζή. Και έχουν θράσος και μιλάνε.
Το δεύτερο ήταν το «να ζητήσετε συγγνώμη από τους 10 πολιτικούς που πήγατε να εμπλέξετε στη σκευωρία Novartis».
Ο ένας παραπέμπεται σε δίκη, δεν το ανέφερε αυτό ο Μητσοτάκης. Και τους άλλους 9 έχουν κάνει αίσχη για να τους ξελασπώσουν.
Έχουν ξηλώσει εισαγγελείς, έχουν εκβιάσει μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος, έχουν στήσει προανακριτικές, έχουν αρνηθεί να παραλάβουν στοιχεία και τραβάνε κόσμο σε δίκες. Και αυτά έπρεπε κάποιος να τους τα τρίψει στα μούτρα.
Και το τρίτο ήταν εκεί που ο Μητσοτάκης χαρακτήρισε τους δημοσιογράφους που τραβιούνται στο κακουργιοδικείο για έρευνες που δημοσίευσαν «συμμορία».
Και αυτό δεν είναι απλώς παρέμβαση στη Δικαιοσύνη. Είναι καραμπινάτη πολιτική αλητεία.
Ήδη βουίζει ολόκληρη η Ευρώπη με αυτό το θέμα. Και γράφουν οι ευρωπαϊκές εφημερίδες.
Γιατί είναι αδιανόητο για ευρωπαϊκή χώρα να δικάζονται δημοσιογράφοι για θέματα που ανέδειξαν και των οποίων η εγκυρότητα δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν.
Εκτός αν μιλάμε για καμιά Ουγγαρία.
Για τις υπόλοιπες, ντροπή και ξεφτίλα. Απείρως μεγαλύτερη από τον Φουρθιώτη.
