Το πρώτο εξοργιστικό είναι αυτό που βλέπουμε στα κοινωνικά δίκτυα. Αστυνομικούς να χτυπούν έναν άνθρωπο από τον οποίο δεν κινδυνεύουν ούτε κατά διάνοια και τον οποίο ήδη έχουν συλλάβει.
Και τον οποίο συνέλαβαν ακριβώς επειδή τον χτύπησαν. Για να μην αιωρείται η υποψία ότι τον χτύπησαν χωρίς κανέναν λόγο, τον φορτώνουν με κατηγορίες για εξύβριση, επίθεση κ.λπ.
Αυτά τα κόλπα είναι γνωστά από τη δεκαετία του 1950.
Να σημειώσουμε ότι τον χτυπούν με μεταλλικό γκλοπ, που δεν περιλαμβάνεται στον εξοπλισμό των αστυνομικών γιατί μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρές ζημιές.
Αλλά αυτά είναι τα λιγότερα. Το περισσότερο εξοργιστικό είναι η ανακοίνωση της αστυνομίας.
Ξεχάστε αυτό που είδατε. Πίσω από αυτό υπάρχει μια επίθεση 30 ατόμων εναντίον αστυνομικών, με μάχες σώμα με σώμα κι έναν αστυνομικό τραυματία. Ήταν πολύ άγρια κατάσταση.
Όσο γι’ αυτό που βλέπετε, δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι, θα κάνουμε ΕΔΕ.
Που σημαίνει: η αστυνομία χτυπάει όποιον θέλει, όπου θέλει και όποτε θέλει και πάντα θα έχουμε έτοιμη μια τερατώδη δικαιολογία να σας σερβίρουμε.
Και κυρίως είναι μήνυμα στους αστυνομικούς ότι κανείς δεν τους ελέγχει για το πώς ενεργούν και πόση βία ασκούν.
Αλλά στις εποχές που ζούμε τα νέα διαδίδονται πολύ γρήγορα. Κι έτσι η πραγματική εκδοχή για τα γεγονότα μαθεύτηκε αστραπιαία.
Και μαζί ξεχείλισε και η οργή για την αδιαντροπιά της αστυνομίας του Χρυσοχοΐδη.
Το τρίτο εξοργιστικό ήταν η συμπεριφορά των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ.
Τα οποία πήραν αυτή την ανακοίνωση, αγνόησαν όλα αυτά που έβλεπαν να βγαίνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απέφυγαν να κάνουν οποιουδήποτε είδους ρεπορτάζ και έπαιξαν την είδηση «αμάσητη», όπως την είχαν πάρει.
Ούτε καν «η αστυνομία λέει ότι». Αυτά που έλεγε η αστυνομία τα παρουσίασαν ως γεγονότα.
Και φυσικά έφαγαν ένα ανελέητο κράξιμο.
Δεν είναι πρώτη φορά πάντως. Θυμηθείτε τι κανιβαλισμός είχε πέσει με την οικογένεια Ινδαρέ.
Τέταρτο εξοργιστικό. Η επίθεση με δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου - λάμψης μέσα σε κατοικημένη περιοχή.
Και, απ’ ό,τι φαίνεται, χωρίς να υπάρχουν οποιουδήποτε είδους επεισόδια.
Εκεί έγινε ένας δεύτερος γύρος χειραγώγησης, όπου έκαναν λόγο για αντιεξουσιαστές που μαζεύτηκαν και φώναζαν συνθήματα για τον Κουφοντίνα.
Η Πελώνη πήγε να χώσει και τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ εκεί μέσα. Επειδή είπε ότι τα κανάλια λένε τη Μαρέβα υπέρκομψη.
Το αφήγημα όλων αυτών ήταν ότι δεν υπάρχει εκτροπή αστυνομικών σε αδικαιολόγητη βία. Υπάρχουν μόνο επικίνδυνοι αντιεξουσιαστές.
Αυτό το συνέχισαν την άλλη μέρα οι συνδικαλιστές των ειδικών φρουρών. Ότι βγήκαν 30 μέσα από μια κατάληψη, ότι ήταν οπλισμένοι, ότι φώναξαν συνθήματα υπέρ του Κουφοντίνα κι ότι οι αστυνομικοί κινδύνεψαν και δύο πήγαν στο νοσοκομείο.
Και ότι στο βίντεο που βλέπουμε οι αστυνομικοί αναγνωρίζουν τον βίαιο αντιεξουσιαστή που τους επιτέθηκε προηγουμένως και προσπαθούν να τον συλλάβουν.
Αντιθέτως, οι συνδικαλιστές των κανονικών αστυνομικών κρατούν τις αποστάσεις τους.
Εν κατακλείδι: Πρώτον, φάνηκε για ακόμη μια φορά η δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όταν υπερασπίζονται το δίκαιο και την αλήθεια. Η αστυνομία, τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση ξεφτιλίστηκαν και συνεχίζουν να ξεφτιλίζονται.
Και είναι μεγαλύτερη ξεφτίλα η εισαγγελική παρέμβαση. Γιατί αφήνει την αστυνομία έκθετη.
Δεύτερον, επιβεβαιώθηκε ότι σε επίπεδο αστυνόμευσης και ενημέρωσης είμαστε κάπου στα ίδια με την Τουρκία.
Και τρίτον, αρχίζει και καταλαβαίνει ο κόσμος τι έχει να γίνει όταν μπουν οι ειδικοί φρουροί μέσα στα πανεπιστήμια.
