Το ντου των οργανωμένων ακροδεξιών οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο προφανώς προκάλεσε σοκ σε όλον τον δημοκρατικό κόσμο, αλλά και συναισθήματα σιωπηρής χαιρεκακίας σε πολλούς αυταρχικούς ηγέτες και δικτάτορες. Για πολλούς οπαδούς της νέας Δεξιάς στην Ευρώπη και την Ελλάδα, πάλι, η χθεσινή εξέγερση των ακροδεξιών στην Ουάσιγκτον δεν ήταν παρά μια καλή ιδέα, την οποία θα σκεφτούν να εφαρμόσουν με τον δικό τους τρόπο εάν τους χρειαστεί και εάν τους το επιτρέψει το πολιτικό σύστημα στη χώρα τους. Ίσως γι’ αυτό ήταν ιδιαίτερα έντονες οι αντιδράσεις εκείνων των Ευρωπαίων συντηρητικών πολιτικών που είναι αποφασισμένοι να μην υποκλιθούν στην Ακροδεξιά και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να φρενάρουν την επέλαση του Στιβ Μπάνον στη Γηραιά Ήπειρο.
Στην Ελλάδα η πρώτη θεσμική αντίδραση στα γεγονότα του Καπιτωλίου ήρθε από τον πρωθυπουργό, ο οποίος, εάν μπορούσε να διαλέξει στιλ, θα προτιμούσε να είναι Μακρόν από Τραμπ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε «εξαιρετικά ταραγμένος από τη βία και τα φρικτά γεγονότα στην Ουάσιγκτον» και έσπευσε να συμπληρώσει πως «η Αμερικανική Δημοκρατία είναι ανθεκτική, έχει βαθιές ρίζες και θα ξεπεράσει αυτή την κρίση». Φρόντισε, ωστόσο, να μην αναφερθεί στους πρωταγωνιστές των γεγονότων, οι οποίοι στο αισθητικό και ιδεολογικό επίπεδο έμοιαζαν πάρα πολύ με όσους φορούσαν περικεφαλαίες ή έδειχναν τα οπίσθιά τους για να διαμαρτυρηθούν για την εθνική «προδοσία» της «Μακεδονίας που είναι η ψυχή μας» από την κυβέρνηση Τσίπρα. Αυτά τα καρναβάλια, όταν μάλιστα πλησίαζαν στη Βουλή στο Σύνταγμα, ουδόλως είχαν ενοχλήσει τον φιλελεύθερο Μητσοτάκη, ενώ ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού οι νεοδημοκράτες που είχαν διαφοροποιηθεί από εκείνα τα αίσχη. Αντιθέτως, ακόμη και κάποιοι με προφίλ ευρωπαϊστή χάιδευαν τους νεομακεδονομάχους μήπως και πάρουν κανέναν σταυρό παραπάνω - και δεν ντρέπονταν να το παραδεχθούν.
Η σιωπή των έμπειρων...
Τώρα, τα περισσότερα στελέχη νέας και παλαιότερης εσοδείας της Ν.Δ., που αναδείχθηκαν προκαλώντας με τις ακροδεξιές τους απόψεις, αν και συνήθως λαλίστατα, προτίμησαν χθες να σιωπήσουν. Όσο πιο έμπειρα, τόσο πιο σιωπηλά. Γιατί να εκτίθενται τσάμπα και βερεσέ καταγγέλλοντας ένα ντου που καθόλου δεν ενοχλεί την εκλογική τους πελατεία; Κάποιοι λιγότερο έμπειροι και λιγότερο σίγουροι για το πολιτικό τους μέλλον φρόντισαν με περισσό θράσος να θυμηθούν μια ομολογουμένως ατυχή φιλοφρόνηση του Αλέξη Τσίπρα προς τον Τραμπ στην κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν προ τριετίας στον Λευκό Οίκο και να κάνουν «γαργάρα» τις δηλώσεις των μεγαλόσχημων υπουργών τους που επέμεναν ότι θα ψήφιζαν με τα δύο χέρια τον Τραμπ εάν μπορούσαν.
...και οι Λοβέρδοι
Όσο για τους θαυμαστές του Μητσοτάκη που δεν θέλουν να τους αποκαλούν δεξιούς διότι αισθάνονται πεφωτισμένοι μεταρρυθμιστές, από τους νεόκοπους συμβούλους του στο Μέγαρο Μαξίμου μέχρι τον επίδοξο διάδοχο της Φώφης Γεννηματά στην ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛΛ., έκαναν ένα βήμα παραπάνω: προσπάθησαν να συγκρίνουν τους ρατσιστές με τις σημαίες του αμερικανικού Νότου και τους οπαδούς της Κου Κλουξ Κλαν που έκαναν το ντου στο Καπιτώλιο με τους Αγανακτισμένους στην Ελλάδα της κρίσης - ο καθένας με τους εχθρούς του…
Πάντως, ένα -μικρό- μέρος της Ν.Δ., όπως και πολλοί στην ευρωπαϊκή κανονική Δεξιά είδαν τα γεγονότα στο Καπιτώλιο ως έναν μείζονα κίνδυνο για τη δημοκρατία αλλά και για την ψυχή της συντηρητικής παράταξης. Υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα κάποιοι δεξιοί που δεν αισθάνονται περήφανοι με υπουργό Εσωτερικών στην αυτοδύναμη κυβέρνησή τους τον Μάκη Βορίδη. Αλλά, όπως και οι Ρεπουμπλικανοί στις ΗΠΑ, όταν έχουν να επιλέξουν μεταξύ του Τραμπ και της πιθανότητας να μην είναι στην εξουσία, κάνουν την καρδιά τους πέτρα και λερώνουν τα χέρια τους...
