Την έκπληξή του για τη «απόλυτη ταύτιση» των προτάσεων της Ν.Δ. με τις προτάσεις των τραπεζών σχετικά με τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης των οφειλών των επιχειρήσεων εξέφρασε ο υπουργός Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του σχετικού νομοσχεδίου στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής. Ο Δ. Παπαδημητρίου σχολίασε δηκτικά ότι «Παραλίγο να πιστέψω κι εγώ ο ίδιος ότι το σχέδιο νόμου δεν είναι ένα καινοτόμο και χρήσιμο εργαλείο για τη ρύθμιση των οφειλών των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων».
Ο Δ. Παπαδημητρίου υπογράμμισε ότι ο νέος μηχανισμός έχει σχεδιαστεί να αντιμετωπίζει «όλα τα προβλήματα και τις αστοχίες των προηγούμενων ρυθμιστικών πλαισίων», τονίζοντας ότι «στο επίκεντρο του νέου μηχανισμού βρίσκεται η επιχείρηση, όχι οι τράπεζες», καθώς η επιχείρηση είναι αυτή που ξεκινάει τη διαδικασία και εγκρίνει τελικά το σχέδιο αναδιάρθρωσης μέσα από μια «συντονισμένη και οργανωμένη» διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές. Ο Δ. Παπαδημητρίου αναρωτήθηκε: «Τι θα πει την επόμενη μέρα η αξιωματική αντιπολίτευση στις χιλιάδες επιχειρήσεις που θα ωφεληθούν από το νέο εξωδικαστικό μηχανισμό;».
Συνολική ρύθμιση των οφειλών μιας επιχείρησης με το σύνολο των πιστωτών της
Ο Δ. Παπαδημητρίου πρόσθεσε ότι ο νέος μηχανισμός «δίνει τη δυνατότητα στην επιχείρηση να διαπραγματευτεί σε μόνο μία διαδικασία με το σύνολο των πιστωτών της και να ρυθμίσει τα χρέη της συνολικά και ταυτόχρονα προς όλους τους πιστωτές της σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα», ενώ η διεργασία θα γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο, μειώνοντας το διοικητικό κόστος. Ο Δ. Παπαδημητρίου σημείωσε ότι η διευθέτηση του χρέους βασίζεται για πρώτη φορά στην πραγματική ικανότητα αποπληρωμής της επιχείρησης, ενώ «προσφέρονται ουσιαστικές ευκαιρίες συνενώσεων μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών».
Αποδομώντας την τοποθέτηση της εισηγήτριας της Ν.Δ. Ντ. Μπακογιάννη, ο Δ. Παπαδημητρίου σχολίασε ότι η Ντ. Μπακογιάννη, όπως και η Ελληνική Ένωση Τραπεζών, προτείνει τον αποκλεισμό των προμηθευτών και των λοιπών πιστωτών τής επιχείρησης από τη διαδικασία του εξωδικαστικού μηχανισμού, όπως και την ανάθεση της πρωτοβουλίας για την υποβολή πρότασης-ρύθμισης στον μεγαλύτερο πιστωτή της επιχείρησης, ο οποίος, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, είναι οι τράπεζες.
Σχετικά με τη διαφωνία της Ν.Δ. στη δικαστική επικύρωση της συμφωνίας, ο Δ. Παπαδημητρίου υπογράμμισε ότι η αντίθεση αυτή δεν λαμβάνει υπόψη μια βασική νομική έννοια, ότι κανένας δεν μπορεί να δεσμευτεί από σύμβαση την οποία δεν συνυπογράφει, κατηγορώντας την Ντ. Μπακογιάννη ότι «υιοθετεί άκριτα την αντίστοιχη θέση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών».
Ο Δ. Παπαδημητρίου επέκρινε ακόμα τη Ν.Δ. για τη σύνταξή της με τη θέση των τραπεζών ότι ο νόμος δεν πρέπει να ισχύσει χωρίς προηγουμένως να λειτουργήσει πλήρως το αυτοματοποιημένο σύστημα. «Πόσο ακόμα μας προτείνετε να αναβάλλουμε την εφαρμογή του νόμου, κ. Μπακογιάννη; Με ποιους είστε, κ. Μπακογιάννη; Με τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες ή τις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις;» αναρωτήθηκε ο Δ. Παπαδημητρίου.
Επιμονή Μπακογιάννη
Η Ντ. Μπακογιάννη αρνήθηκε την ταύτιση των θέσεων της Ν.Δ. με αυτές των τραπεζών, επέμεινε όμως, όπως και οι τράπεζες, στον διαχωρισμό των μεγάλων από τις μικρές επιχειρήσεις ως προς την αντιμετώπισή τους από τον μηχανισμό, υποστηρίζοντας πως οι παραπομπές υποθέσεων για οφειλές 20.000 ευρώ ώς 50.000 ευρώ στα πρωτοδικεία θα προκαλέσουν καθυστερήσεις.
Η Ντ. Μπακογιάννη υποστήριξε πάντως δύο προτάσεις που είχαν εκφραστεί από τους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων, την αύξηση του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου η επιχείρηση πρέπει να έχει μια θετική χρήση προκειμένου να μπορεί να ενταχθεί στον μηχανισμό, αλλά και τη δυνατότητα να κάνουν χρήση του και αδρανείς επιχειρήσεις.
