Κι εγώ τώρα πρέπει να αναφερθώ στην ιστορία του κινήματος όλου του προηγούμενου αιώνα, αλλά και των ημερών μας, μιλώντας για τη σ. Άννα.
Κόρη προσφύγων, γεννήθηκε το 1927 και έζησε όλα τα χρόνια της στον συνοικισμό του Άι Γιάννη στη Χαλκίδα. Στην κατοχή, κοπελούδα δεκαπεντάρα, εντάσσεται στις γραμμές του ΕΑΜ, μοιράζει προκηρύξεις, το σπίτι της γίνεται καταφύγιο και η ίδια σύνδεσμος με τα αντάρτικα σώματα. Έλεγε: «Ε, τι έκανα; Ό,τι έκαναν και χιλιάδες γυναίκες στην πατρίδα μας εκείνη την εποχή».
Με την απελευθέρωση πιάνει δουλειά στο Υφαντουργείο. Στον εμφύλιο βασανίζεται και καταδικάζεται. Το 1951, μετά την έκτιση της ποινής της, εκλέγεται μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής της ΕΔΑ. Μετά από τρία χρόνια παντρεύεται τον σύντροφό της Γιάννη Ενωτιάδη και αποκτούν τα παιδιά τους, τη σ. Ευθυμία και τον σ. Κυριάκο. Αν και μικρομάνα, με τον σύντροφό της στην εξορία, εκλέγεται πρώτη σε σταυρούς με τον συνδυασμό του υποψήφιου δήμαρχου Στρατή Παπαστρατή. Είναι η πρώτη δημοτική σύμβουλος γυναίκα της Αριστεράς. Πρωτοπορεί συγκροτώντας επιτροπές διεκδίκησης στις συνοικίες της Χαλκίδας για να λυθούν πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας.
Ακολουθούν η Γυάρος και η Αλικαρνασσός στη δικτατορία, κατά της οποίες τις αποστερούν τα παιδιά της, ενώ συλλαμβάνεται και ο σύντροφός της.
Μετά τη χούντα γίνεται εργάτρια στο εργοστάσιο της ΤΕΜΠΟ, όπου συμμετέχει στην ίδρυση του σωματείου των εργαζομένων και μετέχει στο Δ.Σ. του για 15 χρόνια.
Γίνεται ενεργό μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και αργότερα του Συνασπισμού.
Συμμετέχει στον διάλογο για την ενότητα της Αριστεράς και στον ΣΥΡΙΖΑ παραμένοντας ενεργή μέχρι το τέλος της ζωής της το Σάββατο 28 Γενάρη.
Θα μείνει στην καρδιά και το μυαλό μας ζωντανή, γιατί είναι η σύγχρονη ιστορία των αγώνων του λαού μας.
Νίκος Σιόλιας
Συντονιστής Ν.Ε. Εύβοιας του ΣΥΡΙΖΑ
