Η ονομαστική ψηφοφορία για τη 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους αποδείχτηκε “αποκαλυπτική” για τους εσωτερικούς συσχετισμούς του ΠΑΣΟΚ, αλλά και για τον βαθμό που η στρατηγική στόχευση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης έχει εμπεδωθεί στις τάξεις της.
Η απόφαση για υπερψήφιση ήρθε άμεσα, χωρίς ταλαντεύσεις, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι η Χαρ. Τρικούπη ήταν η πρώτη από τα κόμματα που ανακοίνωσε τις προθέσεις της. Το Ποτάμι θα αποφάσιζε την αποχή την επόμενη μέρα, όπως και η Ένωση Κεντρώων.
Με την απόφαση διαφώνησε, όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ευ. Βενιζέλος. Είπε ότι θα πρέπει να απέχουν όλα “τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου που πιστεύουν στην ανάγκη υπεύθυνου εθνικού στρατηγικού σχεδίου” με το σκεπτικό ότι "δεν πρόκειται για ‘όχι’ στο εφάπαξ βοήθημα των συνταξιούχων, το οποίο το έχουν ψηφίσει τα κόμματα, αλλά για υφαρπαγή μια ψευδούς εντύπωσης δημιουργίας εθνικού μετώπου στήριξης της κυβέρνησης”. Ωστόσο ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συντάχθηκε με την απόφαση της Κ.Ο. λέγοντας πως τη σέβεται γιατί “δεν πρέπει να υπάρξει διάσπαση, αλλά διεύρυνση, ώστε να δημιουργηθεί ο μεγάλος προοδευτικός πόλος”.
Το γεγονός ότι ο Ευ. Βενιζέλος δεν καταψήφισε ή δεν απείχε επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ ότι “δεν πρόκειται να φύγει από το ΠΑΣΟΚ”. Εκτιμήσεις που διατυπώνονταν όταν ξεφούσκωναν τα σενάρια που και ο ίδιος διά της σιωπής του είχε αφήσει να φουντώσουν περί αποχώρησής του ή ακόμα και συμμετοχής του σε νέο κόμμα, που δημόσια ο Γ. Φλωρίδης πρότεινε να φτιάξει ο τέως πρόεδρος με την τέως υπουργό του ΠΑΣΟΚ, Ά. Διαμαντοπούλου.
“Ας φτιάξουν κόμμα, δεν θα βρουν ούτε την ψήφο τους” έλεγε στην “Α” βουλευτής του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τη φημολογία ότι παρά τη μη συμμετοχή Βενιζέλου, γίνονται συζητήσεις από τους προαναφερθέντες για ενδεχόμενο κάποιου σχήματος.
Η στάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην ονομαστική ψηφοφορία πρέπει να γίνει αντιληπτή και σε συνάρτηση και με τη στάση των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών υπέρ της χώρας και της κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι για το ΠΑΣΟΚ η ονομαστική ψηφοφορία αποτέλεσε μια χρυσή ευκαιρία να απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από τη Ν.Δ. και να διαφοροποιηθεί κατηγορηματικά από αυτήν αψηφώντας για δεύτερη φορά τις πιέσεις του Ευ. Βενιζέλου.
Η πρώτη σημαντική αντίστοιχη περίπτωση ήταν όταν το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να συναινέσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ οδηγώντας έτσι μαζί με το Ποτάμι σε απομόνωση της Ν.Δ., σε άλλη μια δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση. Στο μεσοδιάστημα η Φ. Γεννηματά είχε απορρίψει και το προσκλητήριο του Κυρ. Μητσοτάκη για "πανστρατιά" κατά της κυβέρνησης, όσο και τη "συνταγή" του για εργασιακή ζούγκλα.
Παράλληλα βέβαια το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται τόσο στην κυβέρνηση όσο και στη Ν.Δ., έχοντας ενσωματώσει στο σκεπτικό της -αλλά και σε αυτό των στελεχών της- τη λογική της στόχευσης του “τρίτου πόλου”, που με το πρόταγμα της "κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης" ζητά να ενισχυθεί ώστε να κρίνει την τύχη της επόμενης διακυβέρνησης στις επόμενες, αλλά... κυρίως στις μεθεπόμενες (εφόσον είναι διπλές) εκλογές.
