Θα είναι αύριο η μέρα που ο Ευ. Βενιζέλος θα δώσει απαντήσεις στις συντονισμένες επιθέσεις που δέχεται τις τελευταίες δύο εβδομάδες από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. για το αντικειμενικό γεγονός ότι οι θέσεις που εκφράζει για “εκλογές τώρα” πριμοδοτούν τη Ν.Δ.;
Η σημειολογία της αυριανής κοινής συμμετοχής του Ευ. Βενιζέλου με τον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Στ. Θεοδωράκη στο πάνελ της παρουσίασης βιβλίου του καθηγητή Γιώργου Παγουλάτου είναι ικανή από μόνη της να εκπέμψει πολιτικά μηνύματα. Με τον πρόεδρο της Ν.Δ. από δίπλα, οι γνωστές και εκπεφρασμένες θέσεις του Ευ. Βενιζέλου αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και από τη Χαρ. Τρικούπη έχουν δείξει τις τελευταίες ημέρες ότι δεν προτίθενται πλέον να τις ανέχονται.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης ευαγγελίζεται την αυτοδυναμία, ο Στ. Θεοδωράκης δηλώνει ότι θα συνεχίσει αυτόνομη πορεία το Ποτάμι και όπου τον βγάλει. Ο Ευ. Βενιζέλος θέλει εκλογές για να κερδίσει η Ν.Δ., την οποία προειδοποιεί να μην ονειρεύεται αυτοδυναμίες.
Ενδιαφέρουσα πινελιά: Ο Ευ. Βενιζέλος αναφέρεται στην πρόσκληση μόνο με την ιδιότητα του “πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης” και του “καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου”. Ο Γ. Παγουλάτος ήταν υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού του Μ. Μαξίμου επί πρωθυπουργίας Λουκά Παπαδήμου, μεταξύ των υπογραψάντων τη διακήρυξη των “58”, ενώ έχει καταγραφεί ένα “φλερτ” το 2015 με την όποια δυναμική διέθετε το Ποτάμι, διά της υιοθέτησης σε αρθρογραφία του τού “ποταμίσιου” συνθήματος: “Να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα”.
Η σύνθεση στην αυριανή παρουσίαση στην Τεχνόπολη θα μπορούσε να είναι μια φωτογραφία από το περιβόητο “ευρωπαϊκό μέτωπο”, ιδέα που εμφανίστηκε με αφορμή το δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015. Έκτοτε, και πριν από την εκλογή Μητσοτάκη στο τιμόνι της Ν.Δ., ακολούθησαν εκτενή κυριακάτικα δημοσιεύματα του συστημικού Τύπου περί συνεννοήσεων μεταξύ του νυν προέδρου της Ν.Δ. και του τέως προέδρου του ΠΑΣΟΚ μαζί με άλλες “προσωπικότητες της πολιτικής” για την προοπτική σχηματισμού ενός τέτοιου μετώπου.
Κάτι τέτοιο δεν ευοδώθηκε, αλλά διατηρεί τη δυναμική του ως “ιδέα” που -διά της στήριξης πολιτικών προσώπων και κέντρων- εκφράζεται ως η βασική αντιπολιτευτική γραμμή παράγοντας ορισμένες φορές έμπρακτα πολιτικά αποτελέσματα (βλ. ψηφοφορία απλής αναλογικής), έχοντας ως φυσικό μπροστάρη της -αντικειμενικά, εκ του ρόλου του ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης- τον Κυρ. Μητσοτάκη.
Η γραμμή αυτή ξεδιπλώθηκε σε όλο το μήκος της και απροσχημάτιστα στην περίπτωση της σύγκρουσης για τη συγκρότηση του ΕΣΡ έπειτα από την ακόμα αδημοσίευτη απόφαση του ΣτΕ. Σε αυτό το κλίμα ο Ευ. Βενιζέλος βγήκε ευθέως απέναντι στην ηγεσία της Χαρ. Τρικούπη, καθώς το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι είχαν αποστασιοποιηθεί από τη στάση της Ν.Δ., αφήνοντάς τη στο πολιτικό περιθώριο.
Απέναντι στην αντίδραση Βενιζέλου το ΠΑΣΟΚ κινήθηκε άμεσα σπεύδοντας να επιβεβαιώσει (για πολλοστή φορά) μέσα από μια κοινή συνεδρίαση οργάνων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (και όχι με συνεδρίαση της ΚΠΕ) τον στόχο του αυτόνομου πόλου απέναντι σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Μια ημέρα πριν είχε σημειωθεί έντονο φραστικό επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον τέως πρόεδρο εναντίον της Φ. Γεννηματά και των Ανδ. Λοβέρδου - Β. Κεγκέρογλου.
Από τότε το ΠΑΣΟΚ διαβλέπει, μέσα από δημοσιεύματα που ακολούθησαν, προσπάθεια να του ασκηθούν πιέσεις για αλλαγή στάσης. Η “κόντρα” Λαλιώτη με τα “Νέα” για δημοσίευμα περί προσπάθειας “αρραβώνα” ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστική. Εξίσου χαρακτηριστικό όμως είναι και το βαρύ κλίμα που έχει διαμορφωθεί στη Δημοκρατική Συμπαράταξη για τον Ευ. Βενιζέλο. Ο Κ. Λαλιώτης διέψευσε δημοσίευμα ότι εισηγείται διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας ωστόσο: “Βεβαίως, εάν κάποιοι θέλουν να διαχωρίσουν τη θέση τους και να φύγουν, είναι δικός τους λογαριασμός, έχοντας πάντα την απόλυτη ευθύνη των λόγων και των πράξεών τους".
