Αν κάτι πρέπει να αναγνωρίσει κανείς στον Νάιτζελ Φάρατζ, τον μέχρι πρότινος ηγέτη του βρετανικού ευρωσκεπτικιστικού UKIP, είναι ότι θα μπορούσε να κάνει καριέρα στη σόου μπιζ. Σε ρόλο κυνικού κωμωδού. Γι' αυτό και δεν έπεφτε χθες καρφίτσα στην αίθουσα Τύπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όταν κάλεσε τους δημοσιογράφους να τους εκμυστηρευτεί το τι θα κάνει από δω και πέρα. Φρόντισε, μάλιστα, να ξεκαθαρίσει ότι μπορούν να ρωτούν μόνο αυτοί που τα μέσα τους δεν πληρώνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - ξεχνώντας ότι ο ίδιος αμείβεται αδρά εδώ και 17 χρόνια από τον οργανισμό που έχει βάλει στόχο να διαλύσει. Και θα συνεχίσει να αμείβεται - αφού βεβαίως δεν σκοπεύει να παραιτηθεί από ευρωβουλευτής, αλλά “αντίθετα, θα συνεχίσει να παρακολουθεί με άγρυπνο μάτι” τις διαπραγματεύσεις για την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε.
Σύμφωνα με τον Φάρατζ, η “επιτέλους ανεξάρτητη” Βρετανία θα έχει το πάνω χέρι σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις, επειδή “ο πελάτης είναι βασιλιάς”. Έτσι γίνεται στον καπιταλισμό, λέει, και στοιχηματίζει ότι η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία και η γαλλική βιομηχανία κρασιού και σαμπάνιας θα πιέσουν ασφυκτικά τις κυβερνήσεις τους για μια συμφέρουσα συμφωνία με τη Βρετανία, που αγοράζει αυτά τα προϊόντα.
Εκτός από το να βάζει στοιχήματα και να εισπράττει τον παχυλό μισθό του ευρωβουλευτή, ο Νάιτζελ -“θέλω πίσω τη ζωή μου, αφού νίκησα”- Φάρατζ σκοπεύει να βοηθήσει όλα τα “κινήματα, που παλεύουν για την εθνική τους ανεξαρτησία” στην Ευρώπη: “Εμείς ανοίξαμε την πόρτα για το τέλος της πολιτικής ένωσης” δήλωσε περήφανα και ανήγγειλε ότι θα βοηθήσει τους Δανούς, τους Ολλανδούς, τους Τσέχους να ακολουθήσουν τον σωστό δρόμο.
