Προβληματισμένη είναι η ευρωπαϊκή Αριστερά από το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος, ρίχνοντας πυρά τόσο κατά της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης που πρέπει να πάρει το μάθημά της όσο και κατά του ξενοφοβικού ακροδεξιού επιχειρήματος που κυριάρχησε της καμπάνιας του Brexit. Από τη μία η νεοφιλελεύθερη Ε.Ε. από την άλλη το εθνικιστικό επιχείρημα κατά της ενδοενωσιακής μετανάστευσης, που σε μεγάλο βαθμό καθόρισε το αποτέλεσμα, ορθώνονται σαν Σκύλλα και Χάρυβδη, με τον λαό της Βρετανίας να έχει επιλέξει το ένα από τα δύο τέρατα.
Για μια εκστρατεία "που βασίζεται στην καπηλεία του φόβου, την παραπληροφόρηση και μισές αλήθειες και από τις δύο πλευρές, δόθηκε στους Βρετανούς ψηφοφόρους μια δυαδική επιλογή ανάμεσα σε μια ολοένα και πιο αντιδημοκρατική, ασύδοτη, νεοφιλελεύθερη ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ένα όραμα νοσταλγικό, ξενοφοβικό και αντιμεταναστευτικό για το Ηνωμένο Βασίλειο" έκανε λόγο η Γερμανίδα ευρωβουλευτής του Die Linke, επικεφαλής της Ευρωομάδας της Αριστεράς Γκάμπι Τσίμερ, για να συμπληρώσει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δ. Παπαδημούλης πως "οι Βρετανοί επέλεξαν τη λογική του απομονωτισμού και της ξενοφοβίας. Νίκησαν οι απόψεις του κ. Φάρατζ και της κ. Λεπέν, που έχουν ως ατζέντα τη διάλυση της Ευρώπης. Η απόφαση είναι απολύτως δημοκρατική και σεβαστή".
Και οι δύο τονίζουν την αναγκαιότητα για προοδευτική μεταρρύθμιση της Ε.Ε. "Το Brexit θα πρέπει να χρησιμεύσει ως κλήση αφύπνισης προς εκείνους που νοιάζονται για το ευρωπαϊκό σχέδιο" επισημαίνει η Γκ. Τσίμερ και ο Δ. Παπαδημούλης συμπληρώνει πως "η ιστορική ανάγκη μιας μεγάλης αλλαγής και όχι της διάλυσης της Ευρώπης είναι πριν απ’ όλα ευθύνη των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων της Ευρώπης", ενώ τονίζει πως η Ευρώπη τού αύριο χρειάζεται "ανάπτυξη", "ενίσχυση της συνοχής", "περισσότερη Δημοκρατία". Το ότι η "Αριστερά θα δείξει τον δρόμο" υποστηρίζει και η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Σβίγκου.
Την αποτυχία της Ε.Ε. δείχνουν με σχετικές δηλώσεις τους η Πορτογαλίδα ευρωβουλευτής του Μπλόκου της Αριστεράς, αντιπρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) Μαρίζα Ματίας και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου. "Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης των ευρωπαϊκών θεσμών πίσω από τις πλάτες των λαών" τονίζει η Ματίας και τάσσεται υπέρ της δημοκρατικής ανοικοδόμησης της Ε.Ε., με μια πολιτική "υπέρ των πολιτών και όχι εναντίον τους". Από την πλευρά του ο Στ. Κούλογλου έκανε λόγο για "αποτυχία της Ε.Ε. με επικεφαλής το Βερολίνο".
Από την άλλη μεγάλη δύναμη της Ε.Ε., τη Γαλλία, η Αν Σαμπουρέν, εκπρόσωπος Τύπου του Κ.Κ. Γαλλίας και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του ΚΕΑ, τονίζει πως "Αρνούμαστε το ψευτοδίλημμα που επιβάλλουν οι θιασώτες της λιτότητας, μεταξύ της επιβολής της κοινωνικής κρίσης και του αυταρχισμού ή της διάλυσης με φόντο εθνικιστικές αντιπαλότητες" και ζητάει "επανακαθορισμό του ευρωπαϊκού προγράμματος από την Αριστερά". Επισημαίνοντας πως "διανύουμε περίοδο αποσύνθεσης της Ε.Ε. που βρίσκεται εν ελελίξει από τις απαρχές της κρίσης" ο Γιάννης Μπουρνούς, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος του Τομέα Διεθνών Σχέσεων, μιλάει για την εποχή των τεράτων (Λεπέν, Βίλντερς, Όρμπαν, Κατσίνσκι...), αναγνωρίζοντας την αποτυχημένη, λόγω περιορισμένου χρόνου, προσπάθεια του Κόρμπιν, του Σιν Φέιν και της μεγάλης πλειονότητας της ευρύτερης Αριστεράς της Αγγλίας και της Σκωτίας να προτάξουν μια αριστερή ατζέντα. "Σε είκοσι μέρες δεν αλλάζεις τόσο ριζικά την ατζέντα -απομονωτισμού και ατλαντισμού- 40 χρόνων" υποστήριξε.
"Τα βλέμματά μας στρέφονται προς την Ισπανία" τόνισε η Αν Σαμπουρέν, για να προσθέσει ο Γ. Μπουρνούς πως "Μοναδική ελπίδα, η προοδευτική αλλαγή στον Νότο και επιτακτική ανάγκη ο σχηματισμός κυβέρνησης Unidos Podemos - PSOE στην Ισπανία". Από την πλευρά της, η Ισπανίδα ευρωβουλευτής του Podemos Tάνια Γκονζάλες τονίζει πως "Τώρα είναι η στιγμή να αναλογιστούμε τι πρέπει να κάνουμε για να ανοικοδομήσουμε το ευρωπαϊκό εγχείρημα σε βάσεις δικαιοσύνης, αδελφοσύνης των λαών και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων". "Στο Podemos δεν αμφιταλαντευόμαστε γι' αυτό το όνειρο ειρήνης και συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς που εκπροσωπεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, αν η Ευρώπη λειτουργούσε πραγματικά, αν εγγυόταν την ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αν είχε ένα σχέδιο ευημερίας και προόδου για το μέλλον, κανείς δεν θα ήθελε να φύγει από αυτήν και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα ήταν πολύ διαφορετικό" καταλήγει.
Σήμερα τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην Ισπανία και -με την πληγή του Brexit ακόμη νωπή- - το ενδιαφέρον για το τι χρώμα θα έχει το ευρωπαϊκό μέλλον είναι ακόμη πιο έντονο. Ας ελπίσουμε να είναι πολύχρωμο και όχι μαύρο.
