O γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη κάλπη, μίλησε στην "Α" για τα μεγάλα θέματα των εκλογών: για την ανάγκη επίτευξης λύσης στο Κυπριακό, για τα αρνητικά ρεκόρ που κρύβει το success story Aναστασιάδη, για τους αγώνες του αύριο στην Ε.Ε.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
* Τι ρόλο θα παίξει, κατά τη γνώμη σας, το Κυπριακό και οι προσδοκίες για επίλυσή του, που κατά πολλούς είναι πιο ρεαλιστικές παρά πότε σε αυτές τις εκλογές; Είναι μια επιτυχία που την πιστώνεται η κυβέρνηση Αναστασιάδη;
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και την κοινή διακήρυξη Αναστασιάδη - Έρογλου τον Φεβρουάριο του 2014, όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ήταν συνασπισμένες εναντίον μας για το Κυπριακό. Αψηφήσαμε το πολιτικό κόστος και επιμείναμε μέχρι τέλους στη θέση μας ότι η διαπραγματευτική διαδικασία έπρεπε να συνεχιστεί από εκεί όπου είχε μείνει με τις συγκλίσεις Χριστόφια - Ταλάτ. Αρχικά δεν εισακουστήκαμε και ο Πρόεδρος ακολούθησε πολιτική απόρριψης των συγκλίσεων. Πολιτική την οποία προέκριναν όλοι, εκτός από το ΑΚΕΛ. Εκείνη η πολιτική κατέρρευσε, με το Μπαρμπαρός να αλωνίζει στις νότιες ακτές και τον γενικό γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να υποβάλλει τη χειρότερη, από το 2004, για εμάς έκθεση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Όταν ο Έρογλου αντιλήφθηκε ότι ο Πρόεδρος απέρριπτε τις συγκλίσεις, έκανε στροφή 180 μοιρών, δηλώνοντας ότι ο ίδιος ήταν πλέον έτοιμος να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση από εκεί όπου είχε μείνει. Εφάρμοσε δηλαδή με επιτυχία το γνωστό παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών. Όταν επιτέλους ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποφάσισε να αλλάξει γραμμή πλεύσης και να αξιοποιεί τις συγκλίσεις, όπως ήταν η εισήγησή μας, σημειώθηκε πρόοδος. Το ζητούμενο είναι να λύσουμε το Κυπριακό στη βάση αρχών. Οι πάντες γνωρίζουν ότι ο ρόλος του ΑΚΕΛ σε αυτή την προσπάθεια είναι εξαιρετικά σημαντικός. Πέραν τούτου, δεν μας ανησυχεί αν επιλυθεί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη.
* Η Κύπρος εμφανίζεται σαν success story εξόδου από τα Μνημόνια και επιστροφής στην ανάπτυξη. Είναι πράγματι;
Για ποιο success story μιλάει η κυβέρνηση; Για το ότι η Κύπρος συνεχίζει να έχει μακράν τα μεγαλύτερα ποσοστά μη εξυπηρετούμενων δανείων σε όλη την Ευρωζώνη, με ποσοστό μεγαλύτερο του 50%; Για την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων; Για τις ιδιωτικοποιήσεις με τις οποίες θα ξεπουληθεί ο δημόσιος πλούτος; Για τις εκποιήσεις κύριων κατοικιών που είναι προ των πυλών;
Σήμερα η Κύπρος είναι όντως πρωταθλήτρια σε σημαντικούς τομείς. Έχουμε τον μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης του χάσματος μεταξύ των λίγων πλούσιων και όλων των υπολοίπων. Την πιο υψηλή μακροχρόνια ανεργία. Τη μεγαλύτερη μείωση μισθών. Η αγοραστική αξία των μισθών έχει πάει πίσω στο 1996. Την ώρα που τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων φέτος θα αυξηθούν κατά 250 εκατ. ευρώ, 234.000 άνθρωποι ή το 28% του πληθυσμού ζουν στο όριο της φτώχειας. Αρκετές χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν να ζήσουν από τα κοινωνικά παντοπωλεία. Σήμερα η Κύπρος είναι η τελευταία χώρα της Ε.Ε. στις δαπάνες για την Υγεία και την κοινωνική προστασία. Οι συνταξιούχοι έχασαν το 30% περίπου των εισοδημάτων τους λόγω των περικοπών σε παροχές και ωφελήματα. Φύγαμε, λοιπόν, από το Μνημόνιο, αλλά η κατάσταση στην πραγματική οικονομία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Χρειαζόταν να ληφθούν μέτρα, αλλά έπρεπε να ήταν κοινωνικά πιο δίκαια.
* Το ΑΚΕΛ, ως κόμμα της Αριστεράς και λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη εμπειρία εκβιασμού του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα Μνημόνιο, θεωρεί ότι αλλάζει η Ευρώπη;
Εξαρτάται τι εννοούμε «αλλάζει». Το ΑΚΕΛ πάντοτε επεσήμαινε ότι οι κυρίαρχοι κύκλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθούσαν αντιλαϊκές πολιτικές. Πολιτικές που ενδιαφέρονταν για την ικανοποίηση των λίγων και όχι των πολλών. Την ίδια πολιτική εφάρμοσαν και στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης. Για να το πετύχουν, χρησιμοποίησαν εκβιασμούς και στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου.
Χρειάζεται να αντισταθούμε σε αυτές τις πολιτικές. Απαραίτητη προϋπόθεση για να το πετύχουμε είναι η συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς, που θα βασίζεται σε αρχές. Σ' αυτή την προσπάθεια πρέπει να ενισχυθούν οι αγώνες και η πάλη των λαών της Ευρώπης.
