ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Οι διάλογοι των στελεχών του ΔΝΤ για την τακτική τους στην πορεία των διαπραγματεύσεων, ώστε να γίνει η αξιολόγηση και να κλείσει και τυπικά η συμφωνία, αποκαλύπτουν έναν ανατριχιαστικό παρατεταμένο εκβιασμό σε βάρος μιας χώρας και μάλιστα χώρας - μέλους της Ε.Ε. Οι συνεννοήσεις Τόμσεν - Βελκουλέσκου είχαν θέμα την εσκεμμένη καθυστέρηση των διαπραγματεύσεων, που θα οδηγούσε μοιραία την Ελλάδα για δεύτερη φορά στα πρόθυρα της χρεοκοπίας! Και όμως, η ουσία του ζητήματος αυτού έγινε, από μέρος της αντιπολίτευσης και ειδικά από τη Ν.Δ., δευτερευούσης σημασίας θέμα. Αυτό που πρόταξαν στις αντιδράσεις τους τα στελέχη της ήταν το ερώτημα ποιος έκανε την υποκλοπή των συνομιλιών. Δηλαδή τι έκαναν όταν έμαθαν την απάντηση ότι στην περιβόητη παρακολούθηση του Κώστα Καραμανλή και της κυβέρνησής του τις παρακολουθήσεις έκαναν οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες! Το βούλωσαν με την ουρά στα σκέλια. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα.
ΑΚΟΜΑ και σε μείζονος δικαστικές διαφορές, όταν κυριαρχεί η έννοια του δημοσίου συμφέροντος, όταν από παρανόμως αποκτηθείσες πληροφορίες σώζονται ζωές και προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον, η Δικαιοσύνη αποφασίζει να κάνει ακόμα και χρήση στοιχείων αυτού του χαρακτήρα, όπως άλλωστε έγινε και με τις λίστες Λανγκάρντ και Φαλτσιανί. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα, και μάλιστα να τη σώσει από τη χρεοκοπία, να αδιαφορεί για την ουσία των πραγμάτων, προσπαθώντας να υποβαθμίσει τις πληροφορίες με αφορμή τον τρόπο που ήρθαν αυτές στο φως της δημοσιότητας;
ΕΙΝΑΙ τόσο μεγάλο το στερητικό σύνδρομο της Ν.Δ. για την εξουσία, που την παρασύρει ακόμα και σε σαμποτάζ σε βάρος των εθνικών συμφερόντων; Αν, για παράδειγμα, από τις αποκαλύψεις αυτές ενισχύονται οι διαπραγματευτικές δυνατότητες της κυβέρνησης ώστε να κλείσει η συμφωνία με τους θεσμούς και να επανέλθει η χώρα σε συνθήκες σταθερότητας, ώστε να υλοποιηθούν τα σχέδια ανάπτυξης, τι πρόβλημα έχει η Ν.Δ.; Η Ν.Δ. ως κόμμα γενικά μπορεί να μην έχει κανένα πρόβλημα, έχει όμως, απ' ό,τι φαίνεται στην πράξη, η ηγεσία της και διάφορες συνδεδεμένες με την παραδοσιακή διαπλοκή βαρονίες της. Πώς θα ζητήσουν μεθαύριο εκλογές αν ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του έχουν πετύχει στο έργο που τους ανέθεσε η πλειοψηφία του ελληνικού λαού; Εργαζόμαστε δηλαδή για την αποτυχία της κυβέρνησης Τσίπρα, διότι δεν έχουμε καμιά ελκυστική και κυρίως πειστική ιδέα για το μέλλον του τόπου. Δηλαδή, η πολιτική αναμέτρηση σε μια τόσο κουρασμένη και ταλαιπωρημένη χώρα από την κλεπτοκρατία, που επέτρεψε και έθρεψε ο δικομματισμός, δεν συμφέρει να γίνεται με το δίλημμα ποιoς είναι ο καλύτερος, αλλά ποιoς δεν είναι ο χειρότερος;
ΕΧΕΙ περιθώρια η ελληνική κοινωνία για τέτοιου είδους πολιτικά παιχνίδια; Κερδίζει κανείς τίποτα όταν διεκδικεί να παραλάβει μια νέα αποτυχία; Υπάρχουν, με λίγα λόγια, στη φάση που βρίσκεται η χώρα, περιθώρια νέας αποτυχίας; Και μάλιστα με μοναδική λύση να επανέλθει στην εξουσία ένα συνονθύλευμα νεοφιλελεύθερων και ακροδεξιών που βαρύνεται με πολιτικά οικονομικά εγκλήματα από τη διακυβέρνηση της τελευταίας πενταετίας; Τι είδους ανανέωση μπορεί να πείσει ότι φέρνει στην πολιτική ζωή ο γόνος μια παμπάλαιης πολιτικής οικογένειας, όταν από τις πρώτες ώρες της θητείας του ως πρόεδρος της Ν.Δ. ανέλαβε συνήγορος και υπερασπιστής του διαπλεκόμενου και κατηγορούμενου για σοβαρά οικονομικά αδικήματα αφεντικού του ΔΟΛ;
ΑΛΗΘΕΙΑ, όλα τα στελέχη της Ν.Δ., και ειδικότερα εκείνα που γαλουχήθηκαν από τις αρχές και τις ιδέες του ιδρυτή, πώς δέχονται αυτές τις τυχοδιωκτικές τακτικές που δεν υπηρετούν εθνικούς στόχους; Αρκεί η σιωπή τους για να απαλλαγούν των συνολικών ευθυνών; Καθόλου δεν ενοχλούνται από τον διορισμό του Άδωνι Γεωργιάδη στη θέση του αντιπροέδρου του κόμματος; Καθόλου δεν ενοχλούνται από τις ταυτίσεις του με τα συμφέροντα των εκβιαστών της χώρας; Κανείς δεν λέει μια κουβέντα στο επιτελείο όπου, υποτίθεται, χαράσσεται η αντιπολιτευτική τακτική; Πιστεύουν αλήθεια ότι αρκεί η σιωπή; Ότι με τα ίδια συστατικά τα οποία αποδοκιμάστηκαν από το εκλογικό σώμα, μπορούν να επανέλθουν στην εξουσία; Κι αν επανέλθουν, τι ακριβώς θέλουν να παραλάβουν και τι θα το κάνουν;
