της ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Με το ΘΑΛΙΣ κάνεις μιάμιση ώρα από το Παρίσι έως στις Βρυξέλλες. Αλλάζεις παραστάσεις. Στον σταθμό Gare de Nord ήδη η διάθεση καλυτερεύει, βλέποντας ένα καλοκουρδισμένο μαύρο πιάνο. Πρόκληση για τους γνώστες και ταλαντούχους. Πειρασμός για τους άσχετους. Ακούς Ραχμάνινοφ ή τζαζ και χαίρεσαι. Αγριοκοιτάζεις όποιον "παίζει" με τα νεύρα σου. Κοντά, τρία σταθερά ποδήλατα περιμένουν υπομονετικά τους θαρραλέους να ασκηθούν λίγο. Περνάς τον σωματικό έλεγχο και των αποσκευών και το τραίνο φεύγει στην ώρα του. Φτάνεις στις Βρυξέλλες.
Από τη μία πρωτεύουσα στην άλλη διαπιστώνεις ομοιότητες: ίδια ποιότητα στις υπηρεσίες του σταθμού, τήρηση του ωραρίου, επαγγελματισμός στους συνοδούς και ελεγκτές του τραίνου. Συναντάς όμως και την θλιβερή εικόνα της "πελατείας": ζητιάνοι, αλκοολικοί και φυσικά οι τρελοί. Η κάθε μία κατηγορία δοκιμάζει σκληρά την υπομονή και τις αντοχές των ταξιδιωτών.
Οι δύο πόλεις, στο κέντρο τους, διαφέρουν πάρα πολύ σαν αρχιτεκτονική, πολεοδομία, σχηματισμό εμπορικού κέντρου. Οι Βρυξέλλες είναι διοικητικό κέντρο της Ε.Ε. Ο δήμος των Βρυξελλών ενώ είναι μεγαλύτερος της ευρύτερης περιφέρειας θυμίζει μεγάλη επαρχιακή πόλη με τις ιδιόκτητες διώροφες ή τετραώροφες κατοικίες και τα ελάχιστα εμπορικά καταστήματα. Τα επίσημα και δημόσια κτήρια κοσμούν το κέντρο περιτριγυρισμένα από μικρά μαγαζιά, ελάχιστα εστιατόρια και καφενεία. Ξαφνιάστηκα με τις ανοικτές δημόσιες ανδρικές τουαλέτες κολλημένες στο αριστερό πλευρό της εκκλησίας Αγίας Κατερίνης. Η έλλειψη υποδομών υγιεινής, δημόσιων τουαλετών και κυρίως η "προτίμηση" των μεθυσμένων για την συγκεκριμένη γωνία εξανάγκασαν τους κληρικούς να τις προσθέσουν. Σαν λύση ανάγκης. Το Παρίσι, η πόλη του φωτός, λάμπει από όλες τις απόψεις. Η κλασσική και η μοντέρνα αρχιτεκτονική του, τα ψηλά και εντυπωσιακά κτήρια του, η μεγάλη ποικιλία εστίασης, για όλα τα βαλάντια, σε συνδυασμό με τα αμέτρητα σουπερμάρκετ και την ιδιαίτερη ζωντάνια του θυμίζουν πράγματι ευρωπαϊκή πρωτεύουσα...
Σε μιάμιση ώρα τίποτα δεν αλλάζει! Κυριαρχεί ο ίδιος προβληματισμός για το προσφυγικό κύμα, η επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης (λόγω απειλής τρομοκρατίας) και η εγρήγορση ελέγχων αποσκευών με κινητοποίηση στρατού και αστυνομίας. Από μία Γαλλία (αποικίες Β.Αμερικής, Καραϊβική, Ινδία, Αφρική, Ν.Ασία) με πάνω από εξήντα εκατομμύρια, στο Βέλγιο με 11,16 εκατομμύρια πληθυσμό (αποικίες όπως Κονγκό, Ρουάντα και Μπουρούντι). Από το Παρίσι με 2.241.346 (2014) αλλά που με τα περίχωρα φτάνει σε περίπου δώδεκα εκατομμύρια, στις Βρυξέλλες με 1,2 εκατομμύρια που με τα περίχωρα της φτάνει περίπου στα 2,7 εκατομμύρια. Το Παρίσι των 456 εθνικοτήτων (το 20% είναι πρόσφυγες όπου κυριαρχούν οι άραβες του Μαγκρέμπι). Οι Βρυξέλες των 45 διαφορετικών εθνικοτήτων. Πάνω από 600.000 είναι αραβικής καταγωγής. Τώρα τους ενοχλούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες;
