ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΛΙΟΝΑΚΗ
"Η αναγκαία αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να μας οδηγεί στο να λησμονούμε ότι η Ν.Δ. είναι πάντα η ελληνική Δεξιά!".
Σε αυτή τη φράση της Φ. Γεννηματά σε μια κομματική συνεδρίαση προ δύο εβδομάδων συμπυκνώνεται το εγχείρημά της που αφορά και την προοπτική της "Δημοκρατικής Συμπαράταξης" και το οποίο προσδιορίζεται από την προσπάθεια να αποτελέσει μια τρίτη "λύση" ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Ο ίδιος στόχος που είχε θέσει το Ποτάμι, να αποτελέσει τον εναλλακτικό "τρίτο πόλο", είχε αποδυναμωθεί ήδη από το εκλογικό αποτέλεσμα του Σεπτεμβρίου. Οι δε φυγόκεντρες τάσεις και το "φλερτ" που παρατηρούνται σε αρκετά κεντρικά στελέχη του κόμματος για στήριξη της "μεταρρυθμιστικής δυναμικής" του Κυρ. Μητσοτάκη, καθιστά πλέον ισχνό αυτόν τον στόχο.
Με την παραπάνω αναφορά και τη δήλωσή της πως "με τις απόψεις του κ. Μητσοτάκη μας χωρίζει άβυσσος", η Φ. Γεννηματά έδινε το στίγμα της απέναντι στη Ν.Δ. υπό τη νέα ηγεσία της. Στην εκλογή του ακραιφνούς νεοφιλελεύθερου Κυρ. Μητσοτάκη, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είδε την ευκαιρία να ενισχύσει την προσπάθεια -που δρομολογεί από όταν διαδέχτηκε τον Ευ. Βενιζέλο στο τιμόνι του κόμματος- για απαγκίστρωση από το πρόσφατο παρελθόν της συγκυβέρνησης του κόμματός της με τη Ν.Δ. και τον Αντ. Σαμαρά. Με την επίθεση με ιδεολογικό πρόσημο ενάντια στη Δεξιά, θέλει να απευθυνθεί στο προοδευτικό κοινό που έχει εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ.
Ως προς το σκέλος της "αναγκαίας αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ", η επιθετική τακτική προς το κυβερνών κόμμα είναι αυτονόητη και αποτελεί το έτερο μέρος της ίδιας στόχευσης: της προσπάθειας άμυνας απέναντι στη διείσδυση που μπορεί να έχει σε μέρος της βάσης του ΠΑΣΟΚ, αφενός ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ (προοδευτικό μέρος) και, αφετέρου, ο Κυρ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ. (το "μεταρρυθμιστικό" μέρος). Απαντώντας ειδικότερα στη δεύτερη επαπειλούμενη προσπάθεια διείσδυσης, του Κυρ. Μητσοτάκη (ο οποίος απευθύνθηκε ευθέως στο "σημιτικό" κοινό του ΠΑΣΟΚ από τη Βουλή), η Φ. Γεννηματά "επισημαίνει" συχνά με αποδέκτη τον πρόεδρο της Ν.Δ. ότι "στο ζήτημα του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα δεν μπορεί να είσαι ό,τι δηλώσεις". Προσπαθεί έτσι να αναδείξει ότι οι θέσεις του Κυρ. Μητσοτάκη τον καθιστούν συντηρητικό απορρυθμιστή και όχι προοδευτικό μεταρρυθμιστή.
Έχοντας τραβήξει μια τέτοια διαχωριστική γραμμή από τη Ν.Δ. και αντιμετωπίζοντάς την πλέον με λογική μετώπου εναντίον της, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δύσκολα θα μπορούσε να μιλά πλέον για οικουμενική κυβέρνηση. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι τέτοια θέση δεν έχει διατυπωθεί ξανά από τη Φ. Γεννηματά μετά την εκλογή Μητσοτάκη.
Αντίθετα, ο Στ. Θεοδωράκης συνεχίζει να διατυπώνει επανειλημμένα τη θέση του για νέα κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή με τη συμμετοχή και της Ν.Δ. Το δε γεγονός ότι περισσότερα είναι τα πυρά που εξαπολύει προς την κυβέρνηση απ' ό,τι προς τη νέα ηγεσία της Ν.Δ., είναι ίσως η προσπάθειά του να αμυνθεί και εκείνος απέναντι στο βασικό προφίλ του "μεταρρυθμιστή" Μητσοτάκη, το οποίο φαίνεται να βρίσκει μεγαλύτερο έρεισμα εντός του Ποταμιού. Καθώς παρουσιάζει το Ποτάμι ως μεταρρυθμιστική δύναμη και καθώς βουλευτές του μοιάζουν να είναι υπέρ το δέον φιλικοί προς τη Ν.Δ. εσχάτως, ο Στ. Θεοδωράκης προσπαθεί να μην οξύνει την αντιπαράθεση με αιχμή το "μεταρρυθμιστικό" επιχείρημα. "Όλα στο συνέδριο", διαμηνύει.
