Του Κλέαρχου Τσαουσίδη
Η κατά πολλούς απροσδόκητη επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εκλογές της Ν.Δ. γέννησε πολλές ερμηνείες. Ο χρόνος θα δείξει ποιες εδράζονται σε πραγματικές καταστάσεις.
Αυτό που σαφώς δεν ισχύει, ασχέτως αν όλα τα προθύμως διαθέσιμα ΜΜ«Ε» το ισχυρίζονται, είναι η δήθεν στροφή της Νέας Δημοκρατίας από τη λαϊκή Δεξιά προς το Κέντρο.
Με δυο λόγια, η πορεία που χάραξε προς τα δεξιά ο Αντώνης Σαμαράς υιοθετώντας τους πιο κραυγαλέους ακροδεξιούς από το ΛΑΟΣ και χρίζοντάς τους βαρόνους θα συνεχιστεί σταθερά από τον κ. Μητσοτάκη, που υπήρξε ο πλέον ανάλγητος και αυταρχικός υπουργός της κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ και «χρωστάει» σε Γεωργιάδη, Βορίδη, Τζιτζικώστα κ.ά.
Επομένως, ο νεοφιλελευθερισμός του κολλά στο πλάι της Ακροδεξιάς, υιοθετώντας όλες τις αντιλαϊκές της πρακτικές σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατανομής του εθνικού πλούτου και ρατσισμού.
Το πρώτο μήνυμα είναι η απόπειρα της κ. Γεννηματά να απομακρυνθεί από τη νέα ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, μια που δεν είναι -τύποις- η ίδια με αυτήν με την οποία συνεργαζόταν το ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, αυτό δεν αρέσει στους ήδη αφομοιωμένους στο σχήμα Σαμαρά και το επιβεβαίωσε αμέσως ο εκ δεξιών του κ. Βενιζέλου βουλευτής Λακωνίας Λεωνίδας Γρηγοράκος, που είδε συγκλίσεις με τον κ. Μητσοτάκη, αμφισβητώντας ευθύτατα την πρόεδρό του.
Άρχισαν τα όργανα
Ο κ. Γρηγοράκος στην ουσία βάφτισε κεντρώο τον κ. Μητσοτάκη, υπαινισσόμενος προφανώς ότι η προηγούμενη ηγεσία της Ν.Δ. ήταν πιο δεξιά.
Ωστόσο, η κ. Γεννηματά (έχει έμπειρους συμβούλους) γνωρίζει καλά ότι η επιβίωση του κόμματός της είναι εφικτή μόνο με την ανάκτηση ενός τμήματος της σοσιαλδημοκρατικής του φυσιογνωμίας και ότι μια συνέχιση της προσέγγισης με τη Ν.Δ. θα το φέρει στην ίδια κατάσταση με το Ποτάμι, που, με πλειοψηφούσα πλέον τη νεοφιλελεύθερη τάση του, βρίσκεται πολύ κοντά στην εξαέρωσή του. Εξάλλου, η χρήση της λέξης «αποστασία» στη χθεσινή της δήλωση («άλλο πράγμα η συνεννόηση και συνεργασία και άλλο η αποστασία») είναι ενδεικτικά δηλητηριώδης.
Μέσα στη Ν.Δ., οι πλέον πεπειραμένοι στις πιρουέτες αναζητούν τη φόρμα που θα χωράει τους πολλούς πια ακροδεξιούς χωρίς να διώχνει τους οπαδούς της καραμανλικής λαϊκής Δεξιάς και τους ακόμη αυτοπροσδιοριζόμενους σαν κεντροδεξιούς.
«Η Ν.Δ. είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα και το θέμα είναι να βρεθεί μια δυναμική ισορροπία», έσπευσε να πει ο βουλευτής της Κωστής Χατζηδάκης, προσθέτοντας ότι «η εξίσωση σε εμάς είναι ανανέωση με ενότητα, πώς θα συνδυάσει κανείς αυτές τις δύο παραμέτρους».
Παράμετροι ή συνιστώσες, οι δυο κορυφαίες ομαδοποιήσεις μέσα στη Ν.Δ. εμπεριέχουν και επιμέρους ομαδούλες και άτομα τα οποία και μόνο με την παρουσία τους χαλάνε το κάδρο. Για παράδειγμα, ο φερόμενος σαν κεντροδεξιός κ. Χατζιδάκης δεν έχει κανένα πρόβλημα να φωτογραφίζεται με τον διαρκώς ασπαζόμενο τον κ. Μητσοτάκη, πρώην βουλευτή της Ν.Δ., πολιτευτή του ΛΑΟΣ και φερόμενο ως αναμεμιγμένο στο παραδικαστικό κύκλωμα κ. Πέτρο Μαντούβαλο.
Στο συνέδριο, τι;
Η εκλογή λοιπόν του κ. Μητσοτάκη, όταν περάσει η πρώτη ευφορία, θα οδηγήσει στην αναπόφευκτη τελική αναμέτρηση των δυο ομάδων που δείχνουν περίπου ισοδύναμες: από τη μια οι νεοφιλελεύθεροι με τους ακροδεξιούς που συμπίπτουν πλήρως στις βασικές πολιτικές επιλογές και από την άλλη οι παραδοσιακοί δεξιοί που προσπαθούν να αποφύγουν τον σφιχτό εναγκαλισμό με πρώην (;) τραμπούκους, υμνητές της δικτατορίας και βασιλόφρονες.
Το συνέδριο της Ν.Δ., αν τελικά διεξαχθεί, ενδέχεται να οδηγήσει σε μια ρεβάνς της λαϊκής Δεξιάς και εσωκομματική διαρχία.
Αυτά τα σενάρια τα γνωρίζει καλά η παράταξη Μητσοτάκη και προφανώς θα επιχειρήσει να αδρανοποιήσει τους αντιπάλους της με αλλοίωση της φυσιογνωμίας της κοινοβουλευτικής ομάδας και διαμόρφωση ευνοϊκών συσχετισμών, αν και όταν πάει σε συνέδριο.
Το πρόβλημα της Ν.Δ. και του κ. Μητσοτάκη είναι ότι όλα αυτά καλείται να τα αντιμετωπίσει εκτός εξουσίας και με ένα κόμμα βυθισμένο στα χρέη. Άρα, τα πράγματα, σε εποχές δύσκολες και για τους χορηγούς, δεν είναι απλά…
Ο κ. Μητσοτάκης ένα δρόμο έχει προς το παρόν: να ασκεί άγρια κριτική σε κάθε κίνηση, κάθε πράξη του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα.
Αναμένω λοιπόν στην πρώτη του ερώτηση προς τον πρωθυπουργό να τον εγκαλέσει διότι δεν ζήτησε επίμονα από την κ. Μέρκελ την έκδοση του Μιχάλη Χριστοφοράκου και γιατί δεν επιβάλλει πρόστιμο 2 δισ. ευρώ στη Siemens για τα «δωράκια» σε πολιτικούς.
