ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Η ανάπτυξη των κυβερνητικών θέσεων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παροχής ψήφου εμπιστοσύνης, τόσο από τον πρωθυπουργό όσο ή, αν θέλετε κυρίως, από τους υπουργούς, έδωσε την καλύτερη δυνατή εικόνα για τα σχέδια απεμπλοκής από τις επιτηρήσεις για τον στόχο της ταχύτερης δυνατής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και όχι μόνο. Όμως, όσο καλά κι αν είναι επεξεργασμένες οι κυβερνητικές θέσεις, αν δεν υπάρχουν μηχανισμοί να υποστηρίξουν την υλοποίησή τους, δύσκολα θα ολοκληρωθούν οι στόχοι με το καλύτερο δυνατό και ταχύτερο αποτέλεσμα. Αυτό είναι και το δυσκολότερο κομμάτι του έργου που έχουν μπροστά τους οι υπουργοί και ελπίζω να έχουν την ικανότητα και το θάρρος να επιλέξουν αξιοκρατικά τους καταλληλότερους συνεργάτες για την αποστολή τους.
ΘΕΛΩ όμως, με την ευκαιρία, να κάνω μερικές κρίσιμες -κατά την άποψή μου- επισημάνσεις. Σε μια εποχή που το εμπόριο και η διακίνηση προϊόντων και υπηρεσιών είναι ανοιχτή υπόθεση για όλους, η οικονομική εξωτερική πολιτική δεν είναι δευτερεύουσας σημασίας για να απουσιάζει από κάθε αναφορά. Μπορεί το σκέλος της προσέλκυσης και υποδοχής άμεσων ξένων επενδύσεων να είναι σοβαρό και η εξαγγελία ειδικού φορέα και μάλιστα υπό την επίβλεψη του ίδιου του πρωθυπουργού απαραίτητη για να τρέξουν τα πράγματα, όμως εξίσου σοβαρή δουλειά απαιτείται για την προώθηση των ελληνικών εξαγωγών είτε αφορούν προϊόντα είτε υπηρεσίες. Πρόκειται για ενίσχυση του εισαγόμενου πλούτου και άμεση αύξηση των θέσεων εργασίας και των αμοιβών τους.
ΜΕΧΡΙ σήμερα, η εξωτερική πολιτική για την οικονομία ήταν στο περιθώριο, κάτι σαν αγγαρεία για τα εποπτευόμενα υπουργεία που την είχαν αναλάβει, αρχικά το Ανάπτυξης και μετά το Εξωτερικών. Όλοι γνωρίζουν πως το μέγεθος των εξωστρεφών ελληνικών επιχειρήσεων είναι πολύ μικρό (με εξαίρεση τον ναυτιλιακό τομέα) για τα διεθνή δεδομένα και πως, για να καλυφθεί το κενό, απαιτούνται σοβαρές συνέργειες από το κράτος. Έχω αναφέρει αρκετές φορές το παράδειγμα της Πορτογαλίας, όταν σε ένα ταξίδι μου στο Τόκιο διαπίστωσα πως στην πρεσβεία αυτής της ιβηρικής χώρας εργάζονταν στο εμπορικό της τμήμα για την προώθηση των πορτογαλικών εξαγωγών 17 άτομα και στην αντίστοιχη δική μας εκεί το έργο διεκπεραιωνόταν από έναν!
ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ του στη Βουλή ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, έκανε μια γενική αναφορά στη σημασία της εξωτερικής πολιτικής για την οικονομία, αλλά δυστυχώς, αυτή η αφηρημένη διαπίστωση δεν αρκεί. Να αναφερθώ στη γειτονική Τουρκία και την επίδραση της εξωτερικής της πολιτικής στην οικονομία της χώρας; Σήμερα στην Τουρκία ο τομέας των κατασκευών είναι τεράστιος, με ανάλογο έργο στο εξωτερικό, καθώς η εξωτερική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης έχει δημιουργήσει μια σημαντική περιφέρεια χωρών που λόγω γλώσσας και θρησκείας, προσεγγίζουν φιλικά τις εισαγόμενες επιχειρηματικές δράσεις. Η Τουρκία, σε συνεργασία με το Ισραήλ, ανέπτυξε την πολεμική της εξαγωγική βιομηχανία με σύγχρονα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, όταν εμείς οδηγούμε σκοπίμως τις αντίστοιχες μονάδες σε χρεοκοπία! Η Τουρκία σήμερα έχει τέσσερις βιομηχανίες αυτοκινήτων, με εργατικό δυναμικό που ωριμάζει, έναν ραγδαία αναπτυσσόμενο κρατικό αερομεταφορέα και σημαντική βιομηχανία. Ας σταματήσουμε όμως εδώ.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ, σε πρώτη φάση, σημαντική αναδιοργάνωση και ενίσχυση των εμπορικών μας αποστολών στις μεγάλες αγορές, όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Γαλλία, οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Δεν είναι δυνατόν στην απελπισία του ο εμπορικός ακόλουθος στην πρεσβεία μας στη Μόσχα να προτείνει, στην προηγούμενη κυβέρνηση, τη συνεργασία με το πατριαρχείο της Ρωσίας για την κάλυψη του κενού στην προώθηση του ελληνικού ελαιολάδου στη ρωσική αγορά (εκεί κυριαρχούν οι Ισπανοί) και η έκθεσή του να πετάγεται στο καλάθι των αχρήστων. Δεν είναι δυνατόν η πολυεθνική Danone να παράγει και να πουλάει γιαούρτι στην Ισπανία και τη Λατινική Αμερική και μάλιστα με την ονομασία "Yoghurt Griegos" και το ΥΠΕΞ να έχει μαύρα μεσάνυχτα. Η θέση υφυπουργού Εξωτερικών αρμοδίου για την οικονομία είναι απαραίτητη εάν θέλουμε να μιλάμε για άλματα.
ΥΠΗΡΧΕ κενό στις προγραμματικές δηλώσεις για τον τομέα του Πολιτισμού. Να το θέσω ως εξής. Αν σας ρωτούσαν ποια είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, δεν θα περιλαμβάνατε στις πέντε πρώτες θέσεις τον Πολιτισμό; Τι θα κάνατε λοιπόν για αυτόν τον τομέα που μπορεί να φέρει πλούτο και υποστήριξη στη χώρα; Αρκεί μόνο η τουριστική πλευρά για την αξιοποίηση αυτής της προίκας ; Επειδή δεν αρκεί και επειδή τα περιθώρια αξιοποίησης σε ό,τι αφορά τα εγχώρια έσοδα είναι τεράστια, καλά θα κάνουν οι αρμόδιοι να μελετήσουν σοβαρά δράσεις τώρα. Δράσεις σε συνεργασία και με το υπουργείο Τουρισμού σήμερα, που το ευρύτερο περιβάλλον είναι ευνοϊκό, με μεγάλες ανταγωνίστριες στον τουρισμό χώρες της Μεσογείου να βρίσκονται σε κάμψη λόγω των γεωστρατηγικών αναταράξεων. Είπαμε, ο πήχης είναι ψηλά.
ΥΓ.: Με όλο τον σεβασμό προς τον Αλ. Τσίπρα, με αφορμή το παράπονο του κ. Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος έστειλε προσωπική επιστολή στον πρωθυπουργό χωρίς να λάβει καμιά απάντηση, θα συνιστούσα την αυστηρή τήρηση των αρχών του σεβασμού και της ευγένειας. Δηλαδή, όλες οι εισερχόμενες επιστολές προς το πρωθυπουργικό γραφείο πρέπει να απατώνται, ασχέτως αν το περιεχόμενό τους γίνεται αποδεκτό.
