ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία η Volkswagen, η οποία ελέγχει ακόμα την Audi, την Porsche, τη Seat και τη Skoda, συνελήφθη από έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ (τυχαίο;) να παραπλανά τους πάντες, πελάτες, ανθρώπους, αρχές και να θησαυρίζει σε βάρος της δημόσιας υγείας. Όπως αποκαλύφθηκε, στα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα της VW είχε εγκατασταθεί λογισμικό που έκρυβε τους πραγματικούς ρύπους! Και δεν τους έκρυβε λιγάκι. Όταν τα αυτοκίνητα ήταν στον δρόμο παρήγαγαν έως και 40 φορές περισσότερα διοξείδια του αζώτου από αυτά που επιτρέπουν τα περιβαλλοντικά στάνταρ των ΗΠΑ!
ΚΕΡΑΥΝΟΣ εν αιθρία για τον ευρωπαϊκό Τύπο. Και όμως η απάτη αυτή είχε γίνει αντιληπτή στην Ευρώπη. Αξιωματούχοι της Ε.Ε. είχαν προειδοποιήσει για τους κινδύνους των συστημάτων αναστολής δύο χρόνια προτού ξεσπάσει το σκάνδαλο ρύπων της VW. Πώς τα καταφέρνουν; Όπως αποκάλυψε η Greenpeace και μάλιστα σύμφωνα με διαθέσιμα δημοσιευμένα στοιχεία, οι κατασκευαστές ντίζελ είχαν ξοδέψει έως και 18,5 εκατ. ευρώ για λόμπινγκ στις Βρυξέλλες μόνο το 2014, απασχολώντας πάνω από 184 λομπίστες. Και επειδή η απάτη σε ό,τι αφορά τα Ι.Χ. ντίζελ δεν αφορά μόνο τη VW, να αναφέρουμε ότι σήμερα το 50% των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στην Ευρώπη είναι πετρελαιοκίνητα, έναντι 10% που ήταν στη δεκαετία του 1990. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι στις ΗΠΑ, ακόμα και σήμερα, τα ντίζελ αυτοκίνητα δεν υπερβαίνουν το 15% του συνόλου.
ΤΟ "ΠΡΑΣΙΝΟ" ρυθμιστικό πλαίσιο της Ευρώπης επικεντρωνόταν μόνο στις εκπομπές CO2, ενώ τα οξείδια του αζώτου και τα σωματίδια αιθάλης αγνοούνταν αν και οι πετρελαιοκινητήρες παράγουν 15% λιγότερο CO2 από τα βενζινοκίνητα, εντούτοις εκπέμπουν τέσσερις φορές περισσότερο οξείδιο του αζώτου και 22 φορές περισσότερα σωματίδια αιθάλης. Για παράδειγμα, το Παρίσι αντιμετωπίζει πρόβλημα αιθαλομίχλης, που δεν είχε στη δεκαετία του 1990, με στοιχεία που διαπερνούν τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο και την καρδιά και συνδέονται με χιλιάδες θανάτους.
Η ΑΠΑΤΗ αυτή -από μια άποψη- είναι διδακτική, καθώς αποκαλύπτει, εκτός από την απληστία των οικονομικών κολοσσών, την αδυναμία της πολιτικής να εφαρμόσει επί ίσοις όροις τους κανόνες, πολύ δε περισσότερο όταν η παραβίασή τους αφορά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Και είναι εμφανές ότι η Ευρώπη δεν έχει πολιτική ισχύ, αφού η απάτη ήταν γνωστή, αλλά καμιά αρχή ή χώρα μέλος δεν τόλμησε να την αποκαλύψει. Είναι επίσης συγκλονιστικό το γεγονός του θράσους των γερμανικών ιερατείων, που επιβάλλουν στον ευρωπαϊκό Νότο την υφεσιακή λιτότητα και κουνούν το δάκτυλο ως αδέκαστοι προτεστάντες, την ίδια στιγμή που τα υπερκέρδη τους στηρίζονται σε διαφθορά, πόνο και θάνατο.
ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ της δεκαετίας του 1990 είχαμε την επανάσταση των αυτοκινήτων που χρησιμοποιούσαν αμόλυβδη βενζίνη. Είπαμε τότε πως ο κόσμος προοδεύει και σιγά- σιγά η βιομηχανία συμβιβάζεται με τις ανάγκες του πλανήτη. Όταν όμως έκλεισε ο μεγάλος κύκλος ανανέωσης του παγκοσμίου στόλου Ι.Χ., οι μέτοχοι των αυτοκινητοβιομηχανιών, καθώς το κόστος των υβριδικών ήταν μεγάλο, απαίτησαν ίδιους ρυθμούς κερδών και, αν ήταν δυνατόν, ακόμα περισσότερους. Η πατέντα με τα ντίζελ απέδωσε, αφού δύο καρτέλ, πετρελαιάδες και αυτοκινητοβιομήχανοι, συνεργάστηκαν αρμονικά, μιας και οι πολιτικοί δεν ήταν τόσο ισχυροί για να αντισταθούν.
ΚΑΙ ΕΔΩ είναι το θέμα. Τα τελευταία 20 χρόνια η ισορροπία ανάμεσα στις πολιτικές και οικονομικές εξουσίες έχει ανατραπεί δραματικά, αφήνοντας τους λαούς έρμαια των αποφάσεων που στηρίζονται στα άνευ κανόνων και ελέγχου κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Δεν είχα την απαίτηση να ανακαλύψει και κυρίως να αποκαλύψει την απάτη αυτή μια χώρα της ισχύος της Ελλάδας. Έχω όμως -όπως όλοι οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι πολίτες- την απαίτηση να μάθω τι θα κάνει από εδώ και πέρα σε σχέση με αυτό το θέμα. Θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν στους δρόμους αμαρτωλά αυτοκίνητα; Θα τεθεί το θέμα στα ευρωπαϊκά όργανα; Είναι μια ευκαιρία να μάθουμε τι πολιτικά κότσια υπάρχουν ακόμη στην Ευρώπη.
