Τα βέλη του στα ΜΜΕ για τη δαιμονοποίηση του δημοψηφίσματος με βάση τα κυπριακά διδάγματα στρέφει ο γ.γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού και απαντάει στην "Αυγή" για τις κυπριακές τράπεζες και την κυβερνητική εμπειρία του ΑΚΕΛ.
Συνέντευξη στην Αναστασία Γιάμαλη
* Περάσατε πριν από μερικά χρόνια μια δύσκολη διαδικασία δημοψηφίσματος. Ποια είναι τα διδάγματα;
Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές συζητήσεις ως προς το περιεχόμενό τους. Αν υπάρχει ένα δίδαγμα, είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η προπαγάνδα ή και η δαιμονοποίηση ξεπερνά τα όρια και δεν επιτρέπει την ψύχραιμη, νηφάλια και ουσιαστική συζήτηση. Γι' αυτό έχει μεγάλη ευθύνη ο πολιτικός κόσμος αλλά και τα μέσα ενημέρωσης. Δυστυχώς, κατά κανόνα η πραγματικότητα διαστρεβλώνεται σε τέτοιες περιπτώσεις.
* Γιατί έγινε η επίθεση στις κυπριακές τράπεζες;
Ο στόχος ήταν η συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα. Οι Ευρωπαίοι ενοχλούνταν γιατί πολλοί Ρώσοι και άλλοι είχαν τις καταθέσεις τους στην Κύπρο και ήθελαν να τις διώξουν με αυτό τον βίαιο τρόπο. Η τρόικα θέλησε να κάνει ένα πείραμα και διάλεξε την Κύπρο ως πειραματόζωο. Μετά τη συμφωνία του Eurogroup με την κυβέρνηση του Ν. Αναστασιάδη, για κάθε καλοπροαίρετο παρατηρητή, το ιδεολόγημα της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς», η υπόσχεση της Συνθήκης της Λισσαβώνας για δήθεν διασφάλιση της ευημερίας των λαών της Ένωσης, το χρυσωμένο χάπι της «ρήτρας αλληλεγγύης» που περιλήφθηκε στη Συνθήκη, αποδείχθηκαν να είναι απλώς μέθοδοι νομιμοποίησης για επέλαση σε βάρος των λαών, των κατακτήσεών τους και τελικά της προοπτικής τους.
Λέγοντάς το αυτό δεν απαλλάσσω από τις ευθύνες της την κυπριακή κυβέρνηση, η οποία αποδέχθηκε το κούρεμα καταθέσεων, με τον Πρόεδρο να επιστρέφει απλώς στην Κύπρο από το Eurogroup και να δηλώνει πως «βρέθηκε προ εκπλήξεως» και του έβαλαν «το πιστόλι στον κρόταφο», για να αποκαλυφθεί μετά ότι γνώριζε μέρες πριν πως θα του έβαζαν θέμα κουρέματος καταθέσεων και τελικά πήγε και το αποδέχθηκε. Βέβαια, στη συνέχεια όλα προωθούνται με στόχο να βοηθηθούν οι τράπεζες, αδιαφορώντας για τις συνέπειες σε βάρος του λαού.
* Ποια είναι τα συναισθήματα του κυπριακού λαού για την επίθεση των θεσμών εναντίον της Ελλάδας;
Σίγουρα απορρίπτει τους εκβιασμούς, γιατί έχει συσσωρεύσει πικρή πείρα από τον Μάρτιο του 2013. Το ΑΚΕΛ στέκεται αλληλέγγυο στο πλευρό του ελληνικού λαού και στον αγώνα του για να ανατείλουν καλύτερες μέρες για την Ελλάδα.
* Το ΑΚΕΛ κυβέρνησε την Κύπρο. Τι δυνατότητες έχει μία αριστερή κυβέρνηση στην Ε.Ε.;
Όταν το 2007 ως κόμμα προβληματιζόμασταν αν θα διεκδικούσαμε την εξουσία με υποψήφιο Πρόεδρο τον τότε γενικό γραμματέα της Κ.Ε. ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφια, είχαμε προσμετρήσει και τον παράγοντα «Βρυξέλλες». Είχαμε από την αρχή πει ότι δεν διεκδικούσαμε την εξουσία για να κάνουμε σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, αλλά για να δημιουργήσουμε προοπτική και να διαπραγματευτούμε ανοίγοντας τον δρόμο για λύση του Κυπριακού προβλήματος. Αυτό ήταν ξεκάθαρο. Εκείνο που προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε ήταν ένα φιλολαϊκό, προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης. Έγιναν πολλά προς αυτή την κατεύθυνση. Όταν εκδηλώθηκε η διεθνής καπιταλιστική κρίση, οι Βρυξέλλες και η Δεξιά στην Κύπρο, σε κάποιες περιπτώσεις και η Σοσιαλδημοκρατία, αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να ανεχθούν την εφαρμογή ενός προγράμματος που απλώς ήθελε να προστατεύσει τους εργαζόμενους και όσους είχαν ανάγκη. Έτσι ξεκίνησε η επίθεση ενάντια σε θέσεις και σε προσπάθειες της κυβέρνησης Χριστόφια και του ΑΚΕΛ να αμβλύνει τις συνέπειες της κρίσης για τους εργαζόμενους, τα μεσαία και τα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Ήταν προφανές για εμάς ότι οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ανέχονται αμφισβήτηση των πολιτικών τους από κανέναν. Είναι μάλιστα έτοιμοι να τον ισοπεδώσουν για να επιβάλουν την άποψη τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αποδεχόμαστε αυτή την προσέγγιση.
