Του Άγγελου Μανταδάκη
Τα πολιτικά κόμματα, όπως βέβαια και οι τάσεις στο εσωτερικό τους, δεν εμφανίζονται κατά παραγγελία ούτε ''στήνονται'' χάρις στις αριστοτεχνικές κινήσεις ενός ή κάποιων ειδικών.
Τα κόμματα και τα ρεύματα ιδεών, οι πολιτικοί σχηματισμοί γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα από τις ανάγκες της κοινωνίας και βεβαίως των μελών της που είναι οι άνθρωποι. Έργα και ημέρες ανθρώπων λοιπόν είναι τα κόμματα και οι τάσεις τους.
Συμβαίνει στις μέρες μας, παράλληλα με τις δραματικές εξελίξεις που βιώνουμε ως χώρα και ως Αριστερά, να εκδηλώνονται πρωτοβουλίες εμφάνισης νέων εσωκομματικών σχημάτων. Προφανώς πρόκειται για δικαίωμα αδιαμφισβήτητο του καθενός μας και της καθεμιάς μας να συγχρωτίζεται με τις σκέψεις και τις αναζητήσεις άλλων μελών του κόμματος και να αισθάνεται την ανάγκη να τις εκφράσει συλλογικά.
Όσοι και όσες μετέχουμε στην Πλατφόρμα 2010, με τη συγκεκριμένη διαδρομή αυτού του σχήματος στον χώρο της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς, είχαμε μιλήσει από πολύ νωρίς για την ανάγκη δημιουργίας πραγματικών ρευμάτων ιδεών και όχι ομάδων που λειτουργούν με στοιχεία μηχανισμών διαιώνισης.
Η διάσπαση της άλλοτε ισχυρής εσωκομματικής τάσης ΑΡΕΝ, στην οποία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό η συνεδριακή πλειοψηφία, είναι ζήτημα που αφορά την ιστορία του κόμματος, αλλά οι όποιες αντιπαραθέσεις που προκαλούνται από το γεγονός αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εμπλέκουν τη δική μας πλευρά. Πολύ περισσότερο που οι αντιπαραθέσεις αυτές λίγο παραπέμπουν σε ιδεολογικά στοιχεία όπως εκτυλίσσονται σήμερα.
Το ζήτημα σήμερα δεν είναι να επιλέξουμε τον δημοκρατικό δρόμο όπως διατυπώθηκε πολλές δεκαετίες πίσω από τον Γκράμσι και κατατέθηκε από το ευρωκομμουνιστικό ρεύμα, αλλά να αντιμετωπίσουμε τον σύγχρονο ψηφιακό και παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό με νέες μορφές δημοκρατικής εξουσίας και ανάλογες δομές αλληλεγγύης, καθώς και να απαντήσουμε στο κρίσιμο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη στην εποχή μας.
Τελειώνω με μια άχαρη παρατήρηση: Οι σχέσεις ανάμεσα στα μέλη του κόμματος, τα ρεύματα ιδεών και τις συλλογικότητες που εκφράζουν απόψεις δεν καλλιεργούνται και δεν ευτυχούν με κινήσεις μικροπαραγοντισμού. Οι προσπάθειες για την αναβάθμιση του ιδεολογικού επιπέδου του κόμματος δεν ταιριάζουν με κινήσεις συνδικαλιστικού τύπου και διαμόρφωσης επικοινωνιακού κλίματος ή με συνθηματολογία του τύπου ''πάμε όλοι μαζί''.
''Όλοι πώς και εναντίον ποιων'';
