Το ινστιτούτο Bruegel προχώρησε σε αριθμητική ανάλυση των θέσεων ευθύνης που καταλαμβάνουν οι τεχνοκράτες στην Ε.Ε. ανάλογα με τη χώρα προέλευσής τους. Πρόκειται, όπως είναι κατανοητό, για τις πιο σημαντικές θέσεις στην καρδιά της ευρωπαϊκής τεχνοδομής των οποίων οι επιδράσεις παίζουν τεράστιο ρόλο στις αποφάσεις που λαμβάνονται.
Συγκεκριμένα, αφορούν τις θέσεις διευθυντών και αναπληρωτών διευθυντών των γραφείων των επιτρόπων, γενικών διευθυντών και αναπληρωτών γενικών διευθυντών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διευθυντών των επιτροπών του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γενικών διευθυντών του Κοινοβουλίου, διευθυντών των κοινοβουλευτικών ομάδων του Κοινοβουλίου και προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όλοι αυτοί αποτελούν τη μόνιμη τεχνοδομή του ευρωπαϊκού συστήματος εγκατεστημένοι στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο.
Παρά τα όσα λέγονται, ότι όταν ένας τεχνοκράτης φτάνει στην έδρα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, ξεχνά τη χώρα καταγωγής του και μετατρέπεται σε Ευρωπαίο πολίτη, όλοι γνωρίζουμε πως ποτέ ο άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει σε σημείο να λησμονήσει τη χώρα καταγωγής του. Έτσι εξηγείται, άλλωστε, ότι όλες οι χώρες επιδιώκουν να καταλάβουν περισσότερες και σπουδαιότερες από αυτές τις θέσεις.
Σήμερα η Γερμανία καταλαμβάνει τις περισσότερες από αυτές τις θέσεις: το 16% των θέσεων διευθυντών και αναπληρωτών διευθυντών των γραφείων των επιτρόπων, το 11,6% γενικών διευθυντών και αναπληρωτών γενικών διευθυντών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 16% των προέδρων των επιτροπών στο Κοινοβούλιο και το 20% των συντονιστών των εργασιών των κοινοβουλευτικών ομάδων (και οι δύο θέσεις είναι σημαντικές επειδή καθορίζουν την ατζέντα των εργασιών και περιγράφουν τις συμφωνίες και τους συμβιβασμούς), συνολικά με μέσο όρο 16%. Ακολουθεί η Μεγάλη Βρετανία με 11,% η Ιταλία με 9,5%, η Ισπανία με 9% και η Γαλλία με 8%.
Η παραπάνω κατάσταση άρχισε να διαμορφώνεται κυρίως μετά το 2009 και την οικονομική κρίση που έπληξε την Ε.Ε. Μέχρι την εισαγωγή του κοινού νομίσματος, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών προερχόταν πλειοψηφικά από τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Την πρώτη δεκαετία του ευρώ, η Γαλλία καταλάμβανε το 17% των σημαντικών αυτών θέσεων, με σαφή υποχώρηση των Βρετανών και σταδιακή αύξηση των Γερμανών με τα σημερινά προαναφερόμενα αποτελέσματα.
Νομίζω πως και οι παραπάνω εξελίξεις, προστιθέμενες σε τόσες άλλες ακόμη, σηματοδοτούν με ακρίβεια τη γερμανική κυριαρχία στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η υπεροχή της Γερμανίας αρχίζει να γίνεται εμφανής και στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, εξοβελίζοντας τους «κλασικούς» Γάλλους γραφειοκράτες αλλά και τους Άγγλους «αποικιοκράτες». Αντιλαμβάνεται ο καθένας πως η «κατάληψη» της ευρωπαϊκής τεχνοδομής από τη γερμανική οικονομική υπερδύναμη της προσδίδει σιγά, αλλά σταθερά, και χαρακτήρα πολιτικής υπερδύναμης στον ευρωπαϊκό χώρο.
Κώστας Μελάς
