Αυτές τις ημέρες υποτίθεται ότι διενεργούνται αρχαιρεσίες και ψηφοφορία για καταστατικές αλλαγές σε ένα σωματείο ονόματι ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ. Τα αρχικά σημαίνουν «Ταμείο Αλληλοβοήθειας Προσωπικού Ιονικής - Λαϊκής Τράπεζας και Άλλων Τραπεζών» και παραπέμπουν ευθέως σε αυτό που είναι το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ, ένα αυτοδιοικούμενο και αυτοδιαχειριζόμενο ταμείο με σκοπό την καταβολή επικουρικού βοηθήματος. Με συμφωνία, το μακρινό 1979, της εργοδοσίας της Ιονικής Τράπεζας και του Συλλόγου Εργαζομένων της, για καταβολή ασφαλίστρου 4% εργοδοσία - 3% εργαζόμενοι.
Ο Ν. 2084/1992 υποχρέωνε όσους δεν είχαν επικουρική κάλυψη να εντάσσονται στο ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, με τους γνωστούς όρους του ΙΚΑ, δηλαδή τη διαρκή πίεση για εξίσωση... προς τα κάτω. Το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ, εξαιρούμενο λόγω του σωματειακού χαρακτήρα του, αποτέλεσε το καταφύγιο 13 συλλόγων εργαζομένων σε ιδιωτικές τράπεζες. Τα αρχικά 1.800 μέλη έφθασαν τα 13.000 και το Ταμείο φάνταζε ισχυρό, θέτοντας υποψηφιότητα ως πυρήνας για τη δημιουργία ενιαίου ταμείου επικουρικής ασφάλισης όλων των τραπεζοϋπαλλήλων, που όλο συζητιόταν σε επίπεδο της επίσης πανίσχυρης τότε ΟΤΟΕ αλλά και όλο μας ξέφευγε.
Καθώς αλλάζει η περίοδος...
Σήμερα, το Ταμείο βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης και οι «εκλογές» που αναφέραμε στην αρχή αποτελούν το εργαλείο της διάλυσης. Διότι σήμερα κλείνει μια 20ετία κατά την οποία συνοπτικά συνέβησαν τα παρακάτω:
* Οι νεοπροσλαμβανόμενοι υπάλληλοι των 14 τραπεζών οδηγούνταν, με την ανοχή φιλο-εργοδοτικών Συλλόγων Εργαζομένων στο ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, κίνηση που αποτυπώθηκε νομοθετικά στο Ν.3371/2005 («Νόμος Πετραλιά») και μετέτρεψε το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ σε «κλειστή ομάδα».
* Μια τεράστια διαρροή εισφορών, με τερτίπια των τραπεζών, όπως η απόδοση εισφορών επί των συμβατικών ποσών των συμβάσεων εργασίας και όχι πάνω στα πραγματικά των «πακέτων» μισθοδοσίας, η άρνηση καταβολής των εισφορών για τα προγράμματα εθελούσιας εξόδου που, ταυτόχρονα, άλλαζαν το ισοζύγιο ενεργών-συνταξιούχων, μειώνοντας επίσης τα αποθεματικά του Ταμείου.
* Το μνημονιακό PSI, που κόστισε τουλάχιστον 120 εκατομμύρια ευρώ στα αποθεματικά του Ταμείου.
Σημείωση: Τα αποθεματικά του Ταμείου ήταν πάντα υψηλά και αποτελούσαν διαρκή στόχο για τις τράπεζες, που μέσω ανθρώπων τους στις αιρετές διοικήσεις του Ταμείου (δηλαδή, συνδικαλιστών!) προσπαθούσαν να τα διαχειριστούν. Μη ξεχνάμε την περίοδο που όλα αυτά εκτυλίσσονται: η «ισχυρή Ελλάδα» του Χρηματιστηρίου και της Ολυμπιάδας των σκανδάλων, η επικράτηση της ιδεολογίας των νεοφιλελεύθερων κανίβαλων, ο άνεμος της ατομικής λύσης και της ιδιώτευσης, η μνημονιακή αντι-ανθρώπινη λαίλαπα. Δηλαδή, το πρόσφορο κλίμα για την ανάδειξη των μπουμπουκιών του κρατικού και του εργοδοτικού συνδικαλισμού και της λατρείας των επαγγελματιών της «κονόμας».
Το σημερινό πρόβλημα
Όταν απειλήθηκε η βιωσιμότητα του Ταμείου, η διοίκησή του, με αποφάσεις της αλλά δίχως προσφυγή σε γενικές συνελεύσεις ως όφειλε, προχώρησε σε μειώσεις των βοηθημάτων προς τους συνταξιούχους που αγγίζουν το 70%. Ταυτόχρονα, η φιλοεργοδοτική πλειοψηφία της, άνθρωποι του Συλλόγου της Alpha Bank, σε αγαστή συνεργασία με τους ίδιας κοπής «συνδικαλιστές» σε Eurobank και Τράπεζα Πειραιώς, επένδυσαν αυτές τις αποφάσεις με εμπρηστικά επιχειρήματα κατά των «τρωκτικών συνταξιούχων». Και, επιτέλους, εξέφρασαν τον στόχο τους ανοιχτά: διάλυση του Ταμείου και είτε ίδρυση Επαγγελματικού Ταμείου είτε τη σύναψη ασφαλιστηρίου συμβολαίου με κάποια συνεργαζόμενη με τις τράπεζές «τους» ασφαλιστική εταιρεία. Και στις δυό περιπτώσεις αφήνουν ουσιαστικά απ' έξω τους συνταξιούχους.
Καμπή αποτέλεσε η (υποτίθεται καταστατική και εκλογο-απολογιστική) συνέλευση της 1/3/2015, όπου καταγράφηκαν πρωτοφανή πράγματα για διαδικασίες, τουλάχιστον του χώρου των τραπεζών: άρνηση αναγνώρισης αποτελέσματος φανερής ψηφοφορίας, καταμέτρηση-φάντασμα που έβγαζε ποσοστά...Τσαουσέσκου, παρεμπόδιση κάθε διαλόγου, διάλυση συνέλευσης δίχως εξουσιοδότηση. Το αποκορύφωμα ήταν η «περιφρούρηση της συνέλευσης» από κάποια ομάδα ανθρώπων ακαθόριστης προέλευσης, δίκην ιδιωτικού στρατού, που θύμιζε την «προστασία» που προσφέρει η Μαφία στα αμερικανικά συνδικάτα.
Απ' αυτή τη συνέλευση-φάντασμα προέκυψε μια «πανελλαδική ψηφοφορία» όπου ζητείται η τροποποίηση του καταστατικού με ρυθμίσεις που διευκολύνουν τον σκοπό της διάλυσης του Ταμείου.
Κι όλα αυτά όταν:
* Το αποθεματικό κεφάλαιο ανέρχεται σήμερα σε περίπου 225 εκατομμύρια ευρώ.
* Οι δύο αναλογιστικές μελέτες του 2014 δείχνουν βιωσιμότητα του ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ σίγουρα μέχρι το 2030.
* Η κυβέρνηση, διά του αρμόδιου υπουργού, δηλώνει ότι θα συμπεριλάβει το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ στη σταδιακή ανακεφαλαιοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων για την άρση των συνεπειών του PSI.
Γενικά, οι ευνοϊκότερες εξελίξεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο δημιουργούν περιθώρια για την υλοποίηση της παλλαϊκής απαίτησης για ένα αξιοπρεπές επίπεδο παροχών κοινωνικής ασφάλισης.
Τι κάνουμε;
Ήδη, μια σειρά συνδικαλιστικών δυνάμεων, η Πρωτοβουλία για το ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ, έχουν καταθέσει πλαίσιο προτάσεων με στόχο αφενός την αποκατάσταση των κοινών συμφερόντων των εργαζομένων, εν ενεργεία και συνταξιούχων, αφετέρου την προάσπιση ενός αυτοδιοικούμενου και αυτοδιαχειριζόμενου Ταμείου, με ρόλο οδηγού σε μια μελλοντική ενοποίηση των επικουρικών ταμείων, τουλάχιστον στον χρηματοπιστωτικό χώρο.
Όλοι οι Σύλλογοι που εκπροσωπούν τους 6.000 συνταξιούχους, έναντι των 5.000 εν ενεργεία, έχουν αποδεχθεί τις βαριές μειώσεις του 70% και, πρακτικά, την κοινότητα συμφερόντων των δύο τμημάτων των εργαζομένων και τη διατήρηση του Ταμείου, μέχρι νεωτέρας.
Οι ίδιοι Σύλλογοι Συνταξιούχων, μαζί με εν ενεργεία εργαζόμενους, έχουν προσφύγει δικαστικά για την ακύρωση όλων των διάτρητων διαδικασιών αλλαγής του καταστατικού που θα οδηγήσει στη διάλυση του Ταμείου, καλώντας σε αποχή από τέτοιες εκλογές.
Δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε:
Καμιά νομιμοποίηση των διαδικασιών μιας ανοιχτά εργοδοτικής ομάδας, καμιά συμμετοχή στις εκλογές τους που στόχο έχουν να διαλύσουν ένα δημιούργημα των ίδιων των εργαζομένων.
Διότι, εκτός των άλλων, βιάζονται υπερβολικά. Και αναρωτιόμαστε γιατί.
Οι ασφαλισμένοι στο ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ:
Δ. Καρέλλας (π. Ιονική Τράπεζα)
Π. Κωστούλας (π. Τράπεζα Εργασίας)
Π. Τάτσης (π. Ιονική Τράπεζα)
Α. Χριστοφιδάκης (Τράπεζα Αττικής)
