Του Γιάννη ΚΑΝΑΒΟΥ*
Η ενημέρωσή μου για όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στα διάφορα σώματα και όργανά του είναι απ' όσα και όπως βλέπουν το φως στην "Αυγή". Έτσι ξεκαθάρισα και τις απορίες που είχα για τη μη εμφάνιση στη Βουλή της βουλευτίνας μας Ι. Γαϊτάνη στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αισθάνθηκα άσχημα, ως επιβεβαίωση των φόβων μου και πολλών αγωνιστών-ριών, πως κάποιοι-ες της κοινοβουλευτικής μας εκπροσώπησης δεν συνειδητοποίησαν ακόμη υπεύθυνα και με σοβαρότητα τη θέση τους στην εντολή της λαϊκής ψήφου και νομίζουν πως είναι πλέον περιούσιες προσωπικότητες, αυτοδύναμες, ανεξέλεγκτες καπρίτσιων και κούφιας επαναστατικότητας. Να φαντάζουν και ως απρόβλεπτοι-ες, κρατώντας βέτο και για χειρότερα χτυπήματα, μέχρι της υπονόμευσης της κυβέρνησης και "ανεξαρτητοποιήσεις", που πιθανόν να μη διδάχθηκαν κάτι κι απ' την τύχη της "Αριστεράς της ευθύνης" του Φ. Κουβέλη έως και του Π. Τατσόπουλου και άλλων παλαιότερα. Δεν αποκλείεται κάποιοι-ες να μη βρέθηκαν με την απαιτούμενη ετοιμασία και ετοιμότητα ή με τις ανάλογες ικανότητες στη Βουλή, αλλά δεν σημαίνει πως δεν θα αξιοποιήσουν δυνατότητες "μαθητείας" και με σεμνότητα θα ανταποκριθούν στο ακέραιο στον τόσο υψηλό και υπεύθυνο ρόλο αποστολής τους, έχοντας τη μέγιστη εκτίμηση και την απόλυτη κατανόηση όλων μας.
Διαπιστώνουμε συχνά με θλίψη, απογοήτευση κι αποκαρδίωση ενέργειες, δηλώσεις, αποφάσεις και φαινόμενα ως "καλαμοκαβαλάρηδων" που τέτοια εντύπωση έδωσε και η Ι. Γαϊτάνη, παραδόξως και ο Μ. Γλέζος, και άλλοι-ες, ως να καταχρώνται την αγάπη, την τιμή και τον σεβασμό που τους-τις περιβάλλουμε. Μοιάζει να μη συνεκτιμούν βουλευτές και στελέχη μας τι "καυτές πατάτες", πόσα συσσωρευμένα προβλήματα βρήκε ο Τσίπρας και η κυβέρνηση, ποιο είναι το ευρωπαϊκό περιβάλλον και τι είναι εφικτό να γίνει, δικαιώνοντας προσδοκίες του κόσμου και κερδίζοντας χρόνο επίτευξης όλων των προεκλογικών δεσμεύσεων. Βιάζονται, ως απογειωμένοι απ' την πραγματικότητα και τις δυσκολίες, με όποιο φωτοστέφανο αγώνων, και να μην υπολογίζουν πως για να φτάσουμε στο ως κοσμοϊστορικό γεγονός, απ' τη δημιουργία ελληνικού κράτους, στην περήφανη νίκη ανάδειξης της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση συνεργασίας με τους ΑΝ.ΕΛΛ. σημειώθηκαν πολιτικές θεμελιωδών ανατροπών.
Ξεχνούν πως οι ΑΝ.ΕΛΛ., μας πρόσφεραν να πιούμε νερό απ' τη βρύση της εξουσίας. Ο Π. Καμμένος και οι βουλευτές εκπροσωπούν και στηρίζουν σθεναρά την κυβέρνηση στις τηλεοράσεις. Σαν να μην αντιλαμβάνονται σε τι περιπέτειες θα έμπαινε η χώρα και ποιες θα ήταν οι εξελίξεις αν ο Π. Καμμένος δεν δήλωνε το ιστορικό πια: "Η χώρα έχει κυβέρνηση! Έχει πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα!" που μας έκανε να νιώσουμε σύγκορμα ρίγη συγκίνησης! Αλήθεια, μήπως νομίζουν πως οι ΑΝ.ΕΛΛ. παρέδωσαν την πολιτική τους ταυτότητα στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, ή μήπως οι ψηφοφόροι του 36,34% είναι αριστερής ιδεολογίας και όχι πλειοψηφία ιερής οργής και αγανάκτησης για ό,τι είχαν υποστεί από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο; Ακόμη κι αν η κυβέρνηση ήταν απλά της Αριστεράς, δεν θα ήταν ισότιμη όλων των πολιτών κι αδιακρίτως πολιτικής τοποθέτησης.
Δεν ξέρω αν η βουλευτίνα μας Ι. Γαϊτάνη, από την οποία επαναστατική της ευαισθησία ή από τα όποια αντιδεξιά της σύνδρομα, έγραφε και στο βιογραφικό της πως δεν ήθελε σταυρό προτίμησης από δεξιούς και απορώ γιατί με το ίδιο "λεβέντικο" ήθος δεν παρέδωσε την έδρα της όταν ο Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός με τη θέληση και την εμπιστοσύνη των ΑΝ.ΕΛΛ., όταν συγκυβερνούμε με δεξιό κόμμα και τους 13 βουλευτές του με τον Π. Καμμένο. Δεν ξέρω αν "για λόγους συνείδησης και πολιτικής παράδοσης", όπως δήλωσε, θα κρατούσε αυτή την ως "αμόλυντη αριστερή στάση" κι αν... ο Τσίπρας την έκανε υπουργό ή μήπως αυτοί οι λόγοι "φουντώνουν" από ανομολόγητους και μη ανεξίκακους λόγους κι αφορμές, όπως διαφαίνεται και από άλλους που έμειναν ίσως κρεμασμένα τα υπουργικά κοστούμια που είχαν ράψει. Δεν ξέρω μήτε αν η εκλογή της προέρχεται από το μπόνους των 50 εδρών που δεν έχουν "επαναστατικές ευαισθησίες", ούτε σε τι δεν καλύφθηκε από όσα εισηγήθηκε στην Κ.Ο. ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που χειροκρότησα όταν πρότεινε τον κ. Παυλόπουλο, ως πιο συναινετική και σωφροσύνης απόφασης και θυμήθηκα τον μεγάλο και σεμνό αγωνιστή Λευτέρη Βουτσά που επέμενε να ψηφίζει ο Λ. Κύρκος, ως ΚΚΕ Εσωτερικού, Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Καραμανλή και ο Κύρκος "διαδικαστικά" αποφάσιζε και ψήφιζε τον εαυτό του.
Θέλω να πιστεύω πως στο Κοινοβούλιο όλοι και όλες γνωρίζουν ποιος είναι ο ρόλος ευθυνης του ΠτΔ, όπως συνταγματικά καθορίζεται και άκομψες θεώρησα και τις ως παραινέσεις της προέδρου της Βουλής Ζ. Κωνσταντοπούλου στον εκλεγέντα ΠτΔ κ. Παυλόπουλο. Είχε άραγε καλύτερη πρόταση κ. Ι. Γαϊτάνη ή μήπως όσους βγάζουν πικρίες, που "ποτίσαμε ροδόσταμο και μας ποτίζουνε φαρμάκι", εν πλήρει συνειδήσει με όσα γράφουν, λένε και κάνουν, σαν να μην έχουν τρόπους και δυνατότητες συνάντησης ή τηλεφωνικής ανταλλαγής απόψεων με τον πρωθυπουργό και φίλο τους Αλ. Τσίπρα;
Στους ασίγαστους και πικραμένους και γκρινιάρηδες, που πολλοί γενναιόκαρδα συγχωρήσαμε και ως αχάριστοι και αγνώμονες μας αντιμετωπίζουν, μας χτυπούν και μας πληγώνουν, είναι άδικες οι διαβολοσκέψεις μας, που σ' αυτούς προσθέτουν πια και τον Μ. Γλέζο και τον Γ. Μηλιό, που παπαγαλάκια καναλιών τούς έφερναν ως υποψήφιους ΠτΔ και δεν προτιμήθηκαν; Αλήθεια, και ως αφελής, αν ο Τσίπρας στις 18 του μήνα πρότεινε τον Μ. Γλέζο για ΠτΔ και εκλεγόταν με 149 ψήφους, θα ήταν καλύτερη πολιτική και εθνική λύση και θα έγραφε μετά, στις 22 του μήνα, το πικρόχολο άρθρο του που δεν έχει καμία σχέση με όσα δήλωνε στο ισπανικό περιοδικό "Cambio 16" στις 16 του μήνα;
Πληρώσαμε ακριβά τη "σοφία" του στις εκλογές του 2012, που έλεγε πως ο ΣΥΡΙΖΑ κρατούσε ως δάνειο από 20.000 ευρώ από τον κάθε καταθέτη τραπεζών, και οφείλει να μην πληρώσουμε κι άλλα λάθη του, ειδικά τώρα που είμαστε κυβέρνηση! Τον τιμήσαμε όσο λίγους αγωνιστές και μας χρωστάει σεβασμό! Όσο για τον σ. Μηλιό, που υιοθέτησε το άρθρο Μ. Γλέζου και αντιτίθεται στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, δεν βρίσκει πιο έντιμη λύση την παραίτησή του από τον πόλεμο που άρχισε;
* Ο Γιάννης Κανναβός είναι ανένταχτος κομμουνιστής της πολιτικής προσφυγιάς Ρουμανίας, φυλακισμένος της Μακρονήσου και εξόριστος της χούντας. Τέως και για 28 χρόνια δημοτικός σύμβουλος Αγίου Δημητρίου Αττικής
