Γνωρίσαμε τον Σωκράτη Στεφανίδη στις αρχές της δεκαετίας του '60, ως γραμματέα της Επιτροπής Πόλης Θεσσαλονίκης, νεολαία εμείς τότε. Μέλη του ΚΚΕ Εσωτερικού, μετά τη δικτατορία, είχαμε πάλι την τύχη να τον έχουμε γραμματέα στην Οργάνωση Θεσσαλονίκης. Αργότερα έφυγε στο Παρίσι και χάσαμε την επαφή μαζί του.
Θυμόμαστε, όμως, πάντα τη χαμογελαστή ευγένεια, τον ήπιο χαρακτήρα και τον απλό, σχεδόν τρυφερό τόπο, με τον οποίο αντιμετώπιζε πάντα τους νεώτερους.
Κυρίως, όμως, για το γεγονός ότι γι' αυτόν ήταν έμπρακτη στάση ζωής τα αγαπημένα τού Μαρξ λατινικά αποφθέγματα: «Nihil humani a me alienum puto» (τίποτε το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο) και «De omnibus dubitandum» (αμφιβάλλω για όλα). Έτσι, η προσφώνηση «σύντροφος» από αυτόν και προς αυτόν ήταν κυριολεξία, από καρδιάς.
Σήμερα μάθαμε με λύπη από την "Αυγή" ότι μας έφυγε για πάντα στις 16 του Φλεβάρη. Η λύπη μας, όμως, μετριάζεται, μια και τώρα ξέρουμε πως χάρηκε παιδιά κι εγγόνια και πως πρόλαβε, για λίγο έστω, την 25η του Γενάρη. Θα τον θυμόμαστε με αγάπη.
Αλέκος Γρίμπας
Κωστής Χρονάκης
