Του Φίλιππου Βαμβουκάκη*
Η διαπραγμάτευση του χρέους απέναντι σε ένα κυρίαρχο, παγκοσμιοποιημένο, εκμεταλλευτικό σύστημα δεν αποτελεί μια στατική υπόθεση. Θα απαιτήσει μακροχρόνιες προσπάθειες, εναλλαγές τακτικής, αναδιάταξη δυνάμεων, επαναπροσδιορισμούς των πολιτικών στόχων και η έκβασή της θα εξαρτηθεί από τη δυναμική διαμόρφωση των συσχετισμών σε γεωπολιτικό και ταξικό επίπεδο, καθώς και από την αποφασιστικότητα λαού και κυβέρνησης.
Παρακολουθούμε εδώ και μέρες από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ένα «σόου» διαπραγμάτευσης -το οποίο προωθείται ως καθαρά επικοινωνιακό προϊόν, με επικέντρωση στα εξωτερικά χαρακτηριστικά ενός νέου, αριστερού lifestyle-, που απευθύνεται σε ένα χρόνια μονομερώς ενημερωμένο και γι' αυτό δεκτικό στο νέο προϊόν καταναλωτικό κοινό.
Η Αριστερά προβάλλεται από τα κυρίαρχα Μέσα όχι με τα χαρακτηριστικά της κοσμοθεωρίας της, αλλά με τα χαρακτηριστικά της εξωτερικής της εικόνας. Η πρόκληση ανακουφιστικών, αποσβεστικών συναισθημάτων, που απορρέει από αυτού του είδους τη θεώρηση, στοχεύει στην εκτόνωση οποιασδήποτε επικίνδυνης για το σύστημα δυναμικής που θα μπορούσε να αναπτυχθεί.
Το σύστημα «αγοράζει» και «πουλάει» Αριστερά για να αλλοιώσει την ουσία των μηνυμάτων της. Οι φρέσκοι «ήρωες», οι νέοι «πρωταγωνιστές» είναι χρήσιμοι για το νέο επικοινωνιακό σενάριο, όντας αποφλοιωμένοι από τα ταυτοτικά τους χαρακτηριστικά, αυτά της ταξικότητας, της συλλογικής σκέψης και δράσης για δικαιοσύνη, δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Το σενάριο αυτό θέλει την κοινωνία παθητικό δέκτη και επιφυλάσσει στην Αριστερά τον ρόλο μιας ανέξοδης εκτόνωσης, που οδηγεί σε έναν απατηλό εφησυχασμό.
Οι στιγμές επιτάσσουν να διατυπώσουμε τη δική μας αφήγηση, να διαμορφώσουμε τη δική μας διαπραγμάτευση, κινητοποιώντας την κοινωνία και απαντώντας πειστικά στα ερωτήματα:
Πώς θα μετέλθουν ο λαός και οι εκμεταλλευόμενες τάξεις από το περιθώριο της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής ζωής στο προσκήνιο; Πώς θα ανακτήσει η χώρα την παραγωγική της βάση και θα ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα;
Οι τρόποι απάντησης σε αυτά τα ερωτήματα είναι ζωτικής σημασίας για το εγχείρημα της Αριστεράς και την έκβαση του αγώνα στο δικό μας πεδίο διαπραγμάτευσης.
Συνολική αλλαγή αντίληψης περί πολιτικής, οικονομίας και αναγκών
Η αλλαγή παραδείγματος δεν γίνεται δίχως την κοινωνία και το κράτος, δίχως την καταλυτική παρέμβασή τους στη διαμόρφωση του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ των εργαζομένων, των όρων προώθησης μιας ενδογενούς βιώσιμης ανάπτυξης και της εκμετάλλευσης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας προς όφελος της συλλογικότητας.
Το συστημικό μπλοκ σε Ελλάδα και Ευρώπη παλεύει για να απονευρώσει την Αριστερά από την ουσία της ύπαρξής της: Από τις αρχές υπεράσπισης των αδυνάτων, από την ταξικότητα, από τη συγκρουσιακή στρατηγική απέναντι στον φονταμενταλιστικό νεοφιλελευθερισμό.
Η μονομερής ενασχόληση με την οικονομία, ως λογιστική αποτίμηση της ζωής, δίχως ηθική, με τους όρους μιας καθαρά στρατευμένης τεχνοκρατίας των λογιστικών φύλων, σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής. Δεν γίνεται λόγος για το τι είναι δίκαιο και τι ηθικό, αλλά για το ότι το δίκαιο και το ηθικό είναι πράγματα που δεν συμφέρουν οικονομικά! Ισχυρίζονται δε ότι η φτωχοποίηση των λαών αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της οικονομίας!
Η κοινωνία πρέπει να εφοδιαστεί με τα εργαλεία της διαμόρφωσης ενός νέου συσχετισμού δυνάμεων υπέρ της! Η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, η Βουλή, η δικαιοσύνη και το κράτος θα είναι οι θεσμικοί πυλώνες, τα κινήματα, οι δομές κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας και ελέγχου θα είναι η έκφραση της νέας δυναμικής μιας νέας συλλογικότητας που θα αποτελέσει τον παράγοντα πίεσης και το μέσο αλλαγής συσχετισμών και νοοτροπίας.
Πατριωτισμός π.χ. σήμερα σημαίνει πλατιά συμμαχία για τον επαναπατρισμό των κεφαλαίων που έχουν φύγει στο εξωτερικό και προοδευτική φορολογία ανάλογα με τη φοροδοτική ικανότητα του καθενός! Η αφαίρεση της υπηκοότητας και η κατάσχεση της περιουσίας των μεγάλων φοροφυγάδων αποτελούν όρους επιβίωσης της κοινωνίας και της προσπάθειας ανόρθωσης της χώρας. Η παραδειγματική τιμωρία όλων όσοι διαχειρίστηκαν εξουσία και χρήμα με τρόπο βλαπτικό για το δημόσιο συμφέρον, καθώς και των επίορκων δημόσιων λειτουργών, η εξυγίανση, ο εκδημοκρατισμός, η διαφάνεια, ο έλεγχος, η μείωση της γραφειοκρατίας και η αύξηση της παραγωγικότητας και της αποτελεσματικότητας στο Δημόσιο, με φορέα τους ίδιους τους εργαζόμενους, αποτελούν αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις, για την είσοδο στη νέα εποχή.
Η μέχρι τώρα «διαπραγμάτευση» γίνονταν για να βρεθούν οι περισσότερο ανεκτές μέθοδοι και κλίμακες απομύζησης κοινωνικού πλούτου, αφήνοντας ανέγγιχτο το διεφθαρμένο σύστημα νομής εξουσίας και πόρων.
Η Αριστερά πρέπει να σηματοδοτήσει στην κοινωνία, ότι αλλαγή παραδείγματος δεν σημαίνει ότι κάποιοι πεφωτισμένοι διαπραγματεύονται για εμάς, αλλά ότι όλοι μαζί διαπραγματευόμαστε κάθε στιγμή με τον αγώνα μας και παλεύουμε όχι μόνο για την προσπάθεια απεγκλωβισμού των εκμεταλλευομένων τάξεων και της πατρίδας μας από τη μέγγενη των δανειακών συμβάσεων και των Μνημονίων, αλλά και για τη συνολική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, καθώς και τη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού και καταναλωτικού υποδείγματος της χώρας.
Η εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης είμαστε όλοι εμείς!
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Αριστερά χρειάζονται ισχυρή, ενεργητική στήριξη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Το μέγεθος αυτής της στήριξης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική βούληση της κυβέρνησης για πάταξη της διαφθοράς και αποκατάστασης του αισθήματος δικαίου στην ελληνική κοινωνία, καθώς και από τις ριζοσπαστικές τομές στον σκληρό πυρήνα του παγιωμένου πολιτικού συστήματος. Ας ξεκινήσουμε με τις υποθέσεις που στοιχειοθετούνται στη «Μαύρη Βίβλο της Ντροπής»!
Ο λαός αυτός και η χώρα δεν αντέχουν άλλο! Το συμφέρον των λαών της Ελλάδας και της Ευρώπης είναι μια πανίσχυρη, ταξικά προσανατολισμένη, ευρωπαϊκά σκεπτόμενη και πατριωτικά δρώσα Αριστερά! Το συμφέρον των ολιγαρχιών του χρήματος είναι να μείνει η κατάσταση όπως έχει! Η μάχη έχει μόλις αρχίσει και η επιλογή του καθενός για το τι θα πράξει είναι καθοριστική!
* Ο Φίλιππος Βαμβουκάκης είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ
