Αν η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου θέλει να καταγραφεί στην ιστορική μνήμη ως μια Βουλή με ανθρώπινο και ριζοσπαστικό πρόσημο, οφείλει να αποτίσει φόρο τιμής στους έξι και πλέον χιλιάδες πολίτες που έφυγαν από κοντά μας στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της οικονομικής κρίσης και τα ζοφερών χρόνων των Μνημονίων.
Ξεπερνούν τους 6.500 οι νεκροί της κρίσης «έπειτα από γεγονότα που συνδέονται με τη λιτότητα» διαπιστώνει μελέτη Ελλήνων και Αμερικανών ερευνητών που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση BMJ Open. Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία της έρευνας για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα. Οι ερευνητές κατάφεραν να αποτυπώσουν σε ποσοστά την αύξηση των αυτοκτονιών ωστόσο σε απόλυτους αριθμούς τα μεγέθη είναι πραγματικά εφιαλτικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, τον Μάιο και τον Ιούλιο του 2012 ο μηνιαίος αριθμός των αυτοκτονιών, έφτασε στο υψηλότερο σημείο που είχε παρατηρηθεί ποτέ τα 30 τελευταία χρόνια, με 62 και 64 αυτοκτονίες αντιστοίχως. Μέσα σε μόνο δύο μήνες ήταν σαν να σβήστηκε από τον χάρτη ένα μικρό χωριό. Ενός λεπτού σιγή λοιπόν για όλους αυτούς που δεν άντεξαν, που δεν βρήκαν ένα κράτημα να πιαστούν.
Κι ένα λεπτό σιωπής. Για ένα λεπτό να βγάλουν τον σκασμό όσοι χλεύασαν, όσοι ασέλγησαν πάνω στη μνήμη των χιλιάδων θυμάτων. Ενός λεπτού σιωπή από τον Άδωνι Γεωργιάδη, που μόλις λίγες ημέρες πριν τις εκλογές με χυδαία κυνικότητα υποστήριζε ότι «πάντα κάποιοι άνθρωποι αυτοκτονούν», μη βλέποντας τίποτα το ιδιαίτερο γύρω του. Μάλιστα, δεν δίσταζε να προσθέσει ότι «δεν θα εμπορευτείτε εσείς τον θάνατο για ψήφους» και ότι «πουλάνε μιζέρια οι δημοσιογράφοι». Καιρός λοιπόν να σιωπήσουν τα «βαποράκια» της τρόικας και έστω για ένα λεπτό ας σκύψουν το κεφάλι μπροστά στην εκατόμβη των θυμάτων της πολιτικής που με τόσο σθένος υπηρέτησαν. Ενός λεπτού σιγή για τα κομμένα νήματα, για τις τελευταίες πνοές, για την παραίτηση, για το στερνό σημείωμα. Ενός λεπτού σιωπή για τα χρέη, για τις θηλιές, για τις απειλές και τους φόβους που φύτεψαν στα όνειρα και κάρπισαν εφιάλτες.
Ενός λεπτού σεβασμός στους αδύναμους, σε αυτούς που δεν άντεξαν, σε αυτούς που λιποτάκτησαν απ' τη ζωή τους την ίδια. Ενός λεπτού μνήμη...
Πέτρος Κατσάκος
