Του Λευτέρη Καπώνη
Τώρα αυτό με την Αμφίπολη εμένα με μπερδεύει. Γιατί το 'χω σίγουρο και το παίζω με κλειστά μάτια διπλό...
Ο τάφος δεν ανήκει σε προπάππο του Σαμαρά. Επίσης όσο μπορώ να γνωρίζω δεν υπήρξε στρατηγός του Αλέξανδρου με το όνομα Σαμαρίων... Μήπως όμως υπήρχε κάποιος που να φέρει κάπως στον Βενιζέλο;
Αυτό είναι πιο πιθανόν. Όμως να υποθέσω το καλύτερο. Ο τάφος ανήκει στον Αλέξανδρο. Τι κέρδος μπορεί να έχει απ' αυτό ο Σαμαρίων; Πιστεύει ότι με το κλέος των Μακεδόνων μπορεί να ταΐσει έξι εκατομμύρια Έλληνες που είναι στο όριο της φτώχειας; Πιστεύει ότι εξ αντανακλάσεως θα πάρει λίγη από τη λάμψη του άνδρα ή της γυναίκας που έχει ταφεί στην Αμφίπολη; Γιατί να την πάρει; Επειδή μετέτρεψε τον ελληνικό λαό σε δούλους της οικονομικής Βέρμαχτ; Γιατί να πάρει λάμψη από το παρελθόν; Επειδή προσπαθεί με τον φόβο να μετατρέψει τους Έλληνες σε υπάκοους είλωτες των τοκογλύφων;
Κι όμως ο Σαμαρίων και ο έτερος Καππαδόκης προσπαθούν απεγνωσμένα να δώσουν στα ράκη των ιδεών τους ένα προγονικό μεγαλείο.
Εάν θέλουν να πουν με κάποιο τρόπο ότι εκείνοι είναι απόγονοι και κληρονόμοι των Ελλήνων και των Μακεδόνων κι εμείς που είμαστε απέναντί τους είμαστε κάποιοι ανέστιοι και περαστικοί τυχοδιώκτες, καλώς να το πουν. Όμως εμείς είμαστε που αγωνιζόμαστε για την πολιτική και την οικονομική ελευθερία του ελληνικού λαού. Και οι πρόγονοι του Σαμαρίωνα και του Βενιζέλου διά στόματος Θουκυδίδη έλεγαν: "Το ευδαίμον το ελεύθερον το δε ελεύθερον το εύψυχον".
Ο Κάλβος συνέχισε με το "Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία" κι ο Σολωμός "Κι όλα είναι έτοιμα στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων δρόμο ν' ανοίξουν τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν, εδώθε με τους αδερφούς και κείθε με τον Χάρο". Από τον Θουκυδίδη μέχρι τον Σολωμό το "ελεύθερον" απαιτεί το "εύψυχον". Αυτό τώρα όσο ποτέ είναι προφανές.
Ο Σαμαρίων κι ο Βενιζέλος, αν είναι απόγονοι κάποιων, είναι απόγονοι αυτών που με τον φόβο και το ψέμα προσπαθούσαν να μετατρέψουν τους λαούς σε φοβισμένους δούλους. Τους βλέπεις γονυπετείς στον Δαρείο του Βερολίνου να εκλιπαρούν κατιτίς για πάρτη τους. Η σατραπεία τους καταρρέει, οι δούλοι είναι στα πρόθυρα ηρωικής εξόδου κι αυτοί θέλουν να παραμείνουν στο πρυτανείο για να σιτίζονται δωρεάν, να τους φυλάνε δωρεάν και να μοιράζονται χρήματα και δουλειές με τους κολλητούς. Κι επειδή ο βίος εξεμετρήθη, ανασύρουν ό,τι σκουπίδι ιδεών έχει απομείνει και το πασάρουν στον Δαρείο και στους είλωτες. Όμως ο Γερμανός αυτοκράτορας ξέρει ότι είναι τελειωμένοι και δεν τους δίνει ούτε την πρέπουσα σημασία ούτε τις πρέπουσες ελαφρύνσεις που χρειάζονται απεγνωσμένα για να τη σκαπουλάρουν. Προτιμάει να περιμένει το καινούργιο για να αναμετρηθεί μαζί του...
Το σίγουρο πάντως είναι ένα. Όποιος κι αν κρύβεται στον τάφο της Αμφίπολης, καμιά αίγλη δεν μπορεί να δώσει στον Σαμαρίωνα και στον Βενιζέλο γιατί η ιστορία θα τους κατατάξει στους "μηδίσαντες". Και η αίγλη της ιστορίας τρέχει πάντα σ' αυτούς που αντιστάθηκαν στον φόβο.
