ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Την οδό της δημοκρατικής διεξόδου, διά της προσφυγής στις κάλπες, υπέδειξε και διεκδίκησε ο Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του με την οποία κορυφώθηκε το 3ο Φεστιβάλ της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν μια ομιλία που συγκέντρωσε πολύ κόσμο, που είχε ενθουσιασμό και επικοινωνία με τους πολίτες που ήταν εκεί (και δη με τις καθαρίστριες και τους σχολικούς φύλακες). Μια ομιλία που είχε ιστορικές αναφορές (ΕΠΟΝ, Άρης Βελουχιώτης, Νίκος Μπελογιάννης, Γρηγόρης Λαμπράκης, Σωτήρης Πέτρουλας), πήγαινε όμως πολύ πιο πέρα και στις ευθύνες που η Αριστερά θα επωμιστεί.
«Είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε τις ευθύνες που θα μας εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός» ήταν η -χαρακτηριστική- διαβεβαίωση που ο Αλ. Τσίπρας παρείχε σε κάθε νέο και νέα, σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας.
Στο κομμάτι της ομιλίας του που αφορούσε την ψήφο εμπιστοσύνης, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκτίμησε πως θα αποδειχθεί «φούσκα» και «κύκνειο άσμα», χαρακτηρισμούς που εξήγησε ως εξής: «Εμείς λέμε λοιπόν ότι η ψήφος που ζητάνε από τους ίδιους τους βουλευτές τους δεν είναι ψήφος εμπιστοσύνης. Είναι ψήφος αγωνίας» βρίσκοντας την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει:
«Την ψήφο εμπιστοσύνης δεν τη δίνουν οι κυβερνήσεις στον εαυτό τους. Την ψήφο εμπιστοσύνης τη δίνει ο λαός. Και τη δίνει ανοιχτά και καθαρά, μέσα από τις εκλογές. Αν θέλουν όντως ψήφο εμπιστοσύνης, αν διεκδικούν ψήφο εμπιστοσύνης, αν έχει κάποιο νόημα γι' αυτούς η εμπιστοσύνη του λαού, ξέρουν τον δρόμο: Ιδού η κάλπη, ιδού και το πήδημα».
Κλειδί στην ανάληψη των κυβερνητικών ευθυνών θα είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που η κοινωνία αγκάλιασε, για τον λόγο ότι «οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι στο επίκεντρο της προσοχής δεν είναι οι πλούσιοι και οι ισχυροί». Με αιχμή, μεταξύ άλλων, τη διεκδίκηση μιας δίκαιης λύσης στο ζήτημα του χρέους, τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, όπως υπογράμμισε. Με ένα πρόγραμμα που απευθύνεται στους νέους, τους ανθρώπους της δουλειάς, τους ηλικιωμένους που διεκδικούν αξιοπρέπεια, τη μάνα που ονειρεύεται καλύτερο κόσμο για τα παιδιά της.
Η κυβερνητική αναξιοπιστία
Στην κριτική του προς το αντίπαλο στρατόπεδο, ο Αλ. Τσίπρας χρησιμοποίησε και έναν όρο του νεανικού λεξιλογίου, το «τρολ» (κάτι σαν τους... προβοκάτορες στα social media): «Πώς αλλιώς να σχολιάσει κανείς τη νέα γραμμή της κυβέρνησης, ότι ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος έγιναν αντιμνημονιακοί που βγάζουν τη χώρα από το Μνημόνιο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ 'μας γυρίζει στα Μνημόνια'. Τι άλλο να πει κανείς πέρα από το ότι το Μέγαρο Μαξίμου, μη έχοντας πια άλλο επιχείρημα, άρχισε να 'τρολάρει' ασυστόλως;» αναρωτήθηκε ο ομιλητής.
"Αλλά δικαίωμά τους -διευκρίνισε- είναι να τρολάρουν όσο θέλουν, ας μη νομίζουν όμως ότι μπορούν να πείσουν έτσι κανέναν», ξεκαθάρισε προσθέτοντας: «Ούτε τα δικά τους στελέχη δεν πείθουνε, όχι τον ελληνικό λαό που τέσσερα χρόνια τώρα υποφέρει και δεν ξεχνάει έτσι εύκολα. Δεν ξεχνάει ότι ο κ. Σαμαράς το 2011 έταζε Ζάππεια και αργότερα έβαλε την υπογραφή του φαρδιά πλατιά στις απαιτήσεις της κ. Μέρκελ. Δεν ξεχνάει ότι στις εκλογές του 2012 έταζε 18 σημεία σκληρής διαπραγμάτευσης με τους εταίρους και αργότερα πήγε στο Βερολίνο για να ζητήσει άφεση αμαρτιών, δηλώνοντας: «Ουδείς αναμάρτητος».
Τα συμφέροντα και το πάρτι
«Οι εκλογές δεν θα είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας μεγάλης πορείας» σημείωσε χαρακτηριστικά σε άλλο σημείο επικαλούμενος τα εμπόδια που θα στήσουν τα ποικίλα συμφέροντα, που θα θιγούν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλους αυτούς δηλαδή που «έχουν καλομάθει να έχουν την εξουσία τσιφλίκι τους και το κράτος πελάτη τους». Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι ο Αλ. Τσίπρας έκρινε σκόπιμο να επαναλάβει μια φράση που έχει χρησιμοποιήσει και κατά το παρελθόν, με την ίδια ακριβώς διατύπωση: «Το πάρτι τελείωσε. Από εδώ και στο εξής θα υπάρχουν κανόνες και μοναδικό μας κριτήριο το συμφέρον του λαού και του τόπου».
Η σύγχρονη Αριστερά
Με αφετηρία τις τρεις βασικές πολιτικές επιλογές (μερκελισμός και Μνημόνια, νεοφασισμός, στρατηγική της Αριστεράς), ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπεραμύνθηκε μιας Αριστεράς με σταθερές αρχές και αξίες, χωρίς όμως να περιχαρακώνεται στον εαυτό της». Στο σημείο αυτό μάλιστα παρατήρησε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δει με καχυποψία το ξέσπασμα των «αγανακτισμένων», τότε οι αποκρουστικές ιδέες του φασισμού ενδεχομένως να είχαν βρει πρόσφορο έδαφος και στο κίνημα αυτό.
Ζητούμενο λοιπόν είναι μια Αριστερά που θα είναι μέσα στα λαϊκά ξεσπάσματα, που θα επιδιώκει ευρύτερες συμπαρατάξεις και συσπειρώσεις γύρω από τα επίδικα της συγκυρίας, αλλά και ένωση δυνάμεων από άλλες χώρες.
Με έντονα συναισθηματικό χαρακτήρα ήταν, τέλος, το σημείο εκείνο, στο οποίο απευθύνθηκε στους νέους: «Σας καλώ», τους είπε, «να είστε όλοι εκεί στο μεγάλο ραντεβού της Ιστορίας και της ανατροπής» και ενθυμούμενος το επίκαιρο, όπως το χαρακτήρισε, σύνθημα της ΕΠΟΝ («πολεμάμε και τραγουδάμε»), τόνισε: «Τις πιο όμορφες μάχες μας δεν τις έχουμε δώσει ακόμα, τα πιο όμορφα τραγούδια μας δεν τα έχουμε τραγουδήσει ακόμα».
