Του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ
«(...) Και από εδώ, από τη Μακεδονία την ιερή, που βγάζει 'Αλέξανδρο' και 'Αμφίπολη' να ξέρετε ότι είμαστε ενωμένοι πέρα και πάνω από κόμματα».
Αν έθετα έπειτα από λίγους μήνες αυτή τη φράση στη βάσανο φιλολόγων, ιστορικών και δημοσιολόγων, με το ερώτημα ποιος την εκφώνησε και τι εννοεί, είμαι βέβαιος ότι οι απαντήσεις ως προς το πρώτο σκέλος θα ήταν: ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Γεράσιμος Γιακουμάτος, η Σοφία Βούλτεψη, η κ. Άννα - Μισέλ κ.λπ. Ως προς το δεύτερο, όλοι θα σήκωναν τα χέρια, σημειώνοντας ότι η παράθεση λέξεων - κλειδιών μόνο στο Google συναντάται πια.
Εν πάση περιπτώσει, η επιλογή θα γινόταν μέσα από έναν συγκεκριμένο κύκλο ατόμων που εκφωνούν παρλαπίπες και χρησιμοποιούν παγίως ως προκάλυψη της αμάθειας και της ανοησίας τους τις εθνικιστικές υστερίες. Αν ζούσε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, θα ήταν κι αυτός υποψήφιος...
Η φράση στα εισαγωγικά, λοιπόν, ειπώθηκε από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, στην ομιλία που εκφώνησε για τα σαράντα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην Καλλιθέα Χαλκιδικής. Εκεί, δηλαδή, που αυτό το κόμμα έκανε το Α' Συνέδριό του το 1979 με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Για να μην ξεχνάμε
Η επιλογή του χώρου είναι απόπειρα του θλιβερού ενεργούμενου των δανειστών να ταυτίσει το σημερινό κόμμα του με αυτό του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Να θυμίσω λοιπόν τι γράφει ο ιστορικός ηγέτης της Ν.Δ. για την τραγελαφική εξέλιξη του Μακεδονικού* ζητήματος όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν υπουργός Εξωτερικών:
"Ο κ. Σαμαράς, από την άλλη πλευρά, εφήρμοζε πολιτική άκαμπτης αρνητικότητος, η οποία ταχέως έφερε τη χώρα σε πλήρη απομόνωση μέσα στην ΕΟΚ. Ταυτόχρονα, επί υπουργίας Σαμαρά, σημειώθηκε μια άνευ προηγουμένου κατακόρυφη επιδείνωση των σχέσεών μας με όλους ανεξαιρέτως τους βαλκανικούς γείτονές μας. Παρά την εμφανή διαφωνία πρωθυπουργού - υπουργού Εξωτερικών, η κατάσταση αυτή διήρκεσε επί αρκετούς μήνες, αφού ούτε ο κ. Σαμαράς παρητείτο, ούτε ο κ. Μητσοτάκης τον απομάκρυνε»**.
Η Μακεδονία «που βγάζει 'Αλέξανδρο' και 'Αμφίπολη'», ε; Φράση ασυνάρτητη, ενδεχομένως ιδανική για το παλιό καφενείο των δωσιλόγων στην Τούμπα, αλλά που βγάζει μάτι. Γιατί σε εισαγωγικά*** ο Αλέξανδρος; Και η Αμφίπολη; Δεν είναι γνήσιοι, ιμιτασιόν είναι; Ας είναι. Εκ στόματος κόρακος...
Και ποια η ειδική σχέση του Μακεδόνα στρατηλάτη με την... Αμφίπολη; Και όχι με τη Βεργίνα, την Πέλλα και τους αρχαιολογικούς χώρους που βεβαιωμένα έχουν άμεση σχέση με τη Μακεδονική Δυναστεία;
Η εκμετάλλευση της επικαιρότητας, η πομφόλυγα, η προσφορά νέων μύθων στους έτοιμους να παραμυθιαστούν, τους πυροβολημένους, η αθεράπευτη βλακεία και το τεράστιο κενό όλα σε μια φράση.
Αποφεύγω να σχολιάσω το κλείσιμο («να ξέρετε ότι είμαστε ενωμένοι πέρα και πάνω από κόμματα»), διότι απλώς απευθυνόταν όχι σε κομματικό, αλλά σαμαρικό ακροατήριο.
Και όλα αυτά γιατί;
Γιατί «καλύτερα να κάνουμε χαρακίρι τώρα, παρά να κάνουμε εκλογές», όπως ομολογεί ο ευφυέστατος Γεράσιμος Γιακουμάτος.
Ποια Μακεδονία;
Άρα, ρίξτε στον μύλο βλακείες, μπόλικη εθνικοφροσύνη με Μακεδονία ξακουστή που κάποιος με τα καμώματά του έχει χαρίσει το όνομά της σε σλάβους επήλυδες (Μακεδονία την αποκαλεί κι η θεία του η Μέρκελ και όλοι στην Ε.Ε., μπροστά του, και έτσι θα την κάνουν μέλος και τότε να δω τι θα λένε οι πατριώτες...).
Είναι να σε πιάνει θλίψη για το επίπεδο. Γυρίζω στον Απρίλη του '94, στο Γ' Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, πάλι στη Χαλκιδική, στο ίδιο ξενοδοχειακό συγκρότημα. Πρόεδρος ο Μιλτιάδης Εβερτ, αλλά με στελέχη που, αν μη τι άλλο, ελληνικά γνώριζαν και ειρμό σκέψης διέθεταν.
Αλλά τι να πεις παραπάνω για έναν Τσιριμώκο της Δεξιάς, που, όταν αποστάτησε και έβαλε τους δικούς του να ρίξουν τον Μητσοτάκη, δήλωνε κατόπιν (στην "Καθημερινή"): «Δεν θα επιστρέψω, συνεπώς, στη Ν.Δ. κι αν ακόμη αλλάξουν οι πολιτικές συνθήκες, έστω κι αν με καλέσουν για να γίνω 'αρχηγός' της».
Συνεπέστατος. Και γυμνός.
Κυριολεκτικά ξεβράκωτη η άπειρη πρωθυπουργική αμάθεια, η απροσμέτρητη ανοησία.
* Αδυνατώ να αντιληφθώ τον λόγο που το Μακεδονικό ζήτημα έχει μεταφραστεί σε... Σκοπιανό στα ελληνικά της σύγχρονης εθνικοφροσύνης. Μια μικρή αναζήτηση θα δείξει στους σύγχρονους γκεμπελίσκους ότι κι ο παππούς τους, ο Μεταξάς, Μακεδονικό το ονόμαζε, όπως εξάλλου και όλος ο λοιπός κόσμος που ασχολείται με τα απίστευτα που συνέβαιναν και συμβαίνουν στα Βαλκάνια
** 12ος τόμος αρχείων Κ. Καραμανλή
*** Έτσι δημοσιεύτηκε το κείμενο
