Κύριε υπουργέ,
Σας υπενθυμίζω: Ενώ πάω για τα έξι χρόνια άνεργος, μου μεταθέσατε το δικαίωμα σύνταξης από το 2013 για το 2015... ασφαλισμένος από το 1971-72. Ελάχιστο επίδομα, κανένα. Προοπτική για κάποια, έστω προσωρινή εργασία, καμία. Όταν κάνατε αυτόν τον νόμο, βάλατε στο ίδιο τσουβάλι τον άνεργο 4-5 χρόνων και 66 ετών με τον ήδη εργαζόμενο χρόνια χωρίς διακοπή δημόσιο υπάλληλο! Δεν πέρασε από τη σκέψη σας ότι, στερώντας το δικαίωμα σύνταξης στον άνεργο 4, 5, 6 χρόνια και ήδη 66 ετών, τον καταδικάζετε σε αργό θάνατο; Και μάλιστα όταν για την κάθε περίπτωση πολίτη έχεις μπροστά σου τα της ανεργίας - εφορίας - ΦΜ - τράπεζας κ.λπ. Κοντολογίς, είναι το ίδιο να πάει στα 67 χρόνια για σύνταξη ένας ήδη εργαζόμενος χρόνια δημόσιας υπάλληλος με έναν άνεργο επί 5-6 χρόνια και ήδη 66 ετών;
Επίσης αναφέρεστε όλοι σας στην απασχόληση, τους απασχολήσιμους, οι εργαζόμενοι και η εργασία, λέξεις και έννοιες αιώνων, πού πήγαν; Στα αζήτητα. Δηλαδή, κ. υπουργέ, ποιοι θεωρούνται εργαζόμενοι; μήπως οι βουλευτές και τα μεγάλα στελέχη του κρατικού μηχανισμού; ρωτάω...
Τελειώνοντας, σας υπενθυμίζω ότι έχω κάνει από το 2009 για κάποια πεντάμηνη προσωρινή εργασία: στο υπουργείο Πολιτισμού για εργάτες 40 αιτήσεις, σε ΜΚΟ 14 αιτήσεις και σε κάποιους άλλους κρατικούς φορείς 9-10 αιτήσεις, όλες απερρίφθησαν! Δεν μέτρησε ούτε η χρόνια ανεργία, ούτε η ηλικία των 66, ούτε η ακύρωση για 2 χρόνια της σύνταξής μου. Και, εκτός αυτών, να πανηγυρίζετε πριν από λίγους μήνες επειδή μου δώσατε 500 ευρώ! Δηλαδή τα 24.000 ευρώ (24 μήνες Χ 1.000 ευρώ) που μου αφαιρέσατε από την τσέπη μου και περιμένοντας 41 χρόνια, δεν μετράνε στον λογαριασμό!
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας
Σπύρος Χρ. Ροδόπουλος
