Η εμπορευματοποίηση του κλασικού αθλητισμού έφερε το φαινόμενο των λεγόμενων «λαγών», βετεράνων, δηλαδή, αθλητών, που, μην έχοντας πια τα φόντα για πρωτιά, τρέχουν για λίγο για να σπρώξουν τους πρωταθλητές σε καλύτερους χρόνους.
Πάνω κάτω αυτό συμβαίνει και στην πολιτική, αιώνες τώρα, αλλά συνήθως μέσω εξωνημένων κονδυλοφόρων και άλλων παραγόντων που αρέσκονται να αποκαλούν εαυτούς opinion leaders (σε ελεύθερη απόδοση καθοδηγητές της κοινής γνώμης).
Στην Ελλάδα του Μνημονίου, τον ρόλο του λαγού κατά σειρά έχουν αναλάβει εκτός των βετεράνων (Μητσοτάκης, Σημίτης και... Καρατζαφέρης) και εν ενεργεία πολιτικοί.
Ειδικά ο, τύποις ακόμη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Βαγγέλης Βενιζέλος έχει ξεφύγει εντελώς και καταδέχεται να υποδυθεί τον λαγό ακόμη και σε σπριντ 20 μέτρων. Τελευταίο κρούσμα, η απόπειρά του να ανοίξει εκ νέου συζήτηση για τα άδικα του εκλογικού νόμου.
Τι σαράντα, τι πενήντα...
Ο νόμος είναι πατέντα ΠΑΣΟΚ, με μπόνους 40 εδρών στο πρώτο κόμμα και η Ν.Δ. το άλλαξε σε 50, γιατί τόσο χρειαζόταν. Αστραπιαία, η πρόταση Βενιζέλου δέχτηκε δυο σφαλιάρες:
Ο ΣΥΡΙΖΑ, διά στόματος Σκουρλέτη, απαίτησε την απλή αναλογική, απλή χωρίς τερτίπια, για να γίνουν εκλογές ακόμη και... χτες.
Η Ν.Δ., διά στόματος της κ. Βούλτεψη, έκοψε κάθε συζήτηση, κάτι φυσικό μιας και η πρόταση για μείωση του μπόνους δείχνει πανικό των κυβερνώντων.
Και πώς να συζητά για εκλογικό νόμο η Ν.Δ., άρα για επικείμενες εκλογές, όταν ο πρωθυπουργός κινδυνολογεί ότι αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα... αδειάσουν οι τράπεζες (το επανέλαβε και ο κ. Άδωνης, άρα διευρύνεται η σοβαρότητα της σκέψης); Το ότι δεν παρενέβη ακόμη εισαγγελέας μάλλον αντανακλά τη σοβαρότητα των προσώπων που επιχειρούν να υπονομεύουν το τραπεζικό σύστημα ή το γεγονός ότι είναι ήδη άδειες χάρη στην οικονομική πολιτική των κερδοσκόπων.
Και η ατάκα του πρωθυπουργού μάλλον δεν είχε αποδέκτη μόνο την αξιωματική αντιπολίτευση: «Όποιος σήμερα μιλάει για εκλογές ή δεν ξέρει από πολιτική ή δεν θέλει το συμφέρον του τόπου ή εξυπηρετεί δικά του συμφέροντα»...
Σήμερα, τα νούμερα δείχνουν αμείλικτα. Ο εκλογικός νόμος δίνει αυτοδυναμία στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και με 36% αν υπάρξει η ανάλογη διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Άρα, καλύπτει την ικανή και αναγκαία συνθήκη που διατυμπάνιζαν ο κ. Βενιζέλος αλλά και οι νεοδημοκράτες όταν ψήφιζαν αυτήν την υπερενισχυμένη αναλογική: να έχει κυβέρνηση ο τόπος έστω και χωρίς το 50,1%. Στο μυαλό βέβαια του κ. Βενιζέλου ή του διαμορφωτή του νόμου, Κώστα Σκανδαλίδη, ούτε περνούσε η σκέψη ότι μπορεί ένα από τα δυο κόμματα να μην ήταν το ΠΑΣΟΚ.
Τώρα, κοιτώντας πάλι λοξά τον απόβλητο επί ένα χρόνο που βάλτωσε στις ευρωεκλογές, του πετάνε ένα κοκαλάκι ότι θα ληφθεί μέριμνα για τα κόμματα που κάτι (κάτι;) τους λείπει από το όριο του 3%, ότι θα μπορεί να μείνει το μπόνους, αλλά να το μοιράζονται αυτά που δέχονται να συνεργαστούν σε κυβερνητικό σχήμα και διάφορα άλλα τέτοια μασάλια.
Και το "εθνικό" θέμα;
Τόσα χρόνια, αυτό το φοβερό όριο του 3% ήταν το επιχείρημα των «εθνικοφρόνων» για να μην εισέρχονται στη Βουλή «αυτονομιστικά» κόμματα, όπως αυτό του μακαρίτη Σαδίκ στη Θράκη. Ειδικά τώρα, που στις εκλογές κάποια αντίστοιχα σχήματα φτιάχτηκαν στη Θράκη για να κόψουν από τον... ΣΥΡΙΖΑ (έτσι νόμιζαν), έδειξαν ότι μπορούν να περάσουν το 1,5%. Ε, πώς θα βολέψουν ΔΗΜ.ΑΡ., Καρατζαφέρη, Τζήμερο κ.λπ. αν μειώσουν το ποσοστό; Θα βάλουν στη Βουλή τους «Τούρκους» (μην πανικοβάλλεστε, έτσι τους λένε σε Ξάνθη και Κομοτηνή όλοι οι παράγοντες της ΠΑΣΟΚοδεξιάς);
Αλλά για σκεφτείτε να πάρουν στις επόμενες εκλογές Ν.Δ. 22, ΠΑΣΟΚ 4, Ποτάμι 3, Καρατζαφέρης 2 και άλλα 3 κάποιοι πρόθυμοι; Άθροισμα 34, άρα πάλι δεν κάνουν κυβέρνηση με μπόνους συνεργασίας χωρίς τη Χ.Α.
Ο κ. Βενιζέλος και τα νέα του ταλέντα (με αυτόν πάντα στην ηγεσία), αποδεικνύεται εξίσου κακός μαθηματικός όσο και ανιστόρητος.
Όποιον εκλογικό νόμο κι αν καταφέρουν να περάσουν, πρώτο κόμμα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και τη βεβαιότητα ότι δεν θα βρει συμμάχους για να κάνει κυβέρνηση αν δεν πιάσει τους 151, μάλλον θα πρέπει να τη διερευνήσει καλύτερα ακόμη και μέσα σ' ό,τι απέμεινε από το άλλοτε κραταιό (ώσπου να το αναλάβει) κόμμα του.
Συμπέρασμα πρώτο: η ομάδα Σαμαρά δεν πρόκειται να δεχτεί ποτέ την ψήφιση απλής αναλογικής, όπως απαιτούν παγίως, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και συνήθως η ΔΗΜ.ΑΡ.
Συμπέρασμα δεύτερο: μπορεί ο εταίρος της κυβέρνησης να πάρει προσώρας το κατιτίς του, αλλά η μοίρα των λαγών είναι γνωστή.
