Πενία τέχνας κατεργάζεται, αν και στην περίπτωση του Θόδωρου Πάγκαλου η χρήση του όρου πενία είναι καταχρηστική και δυσανάλογη.
Ο άνθρωπος που έχει ξεπεράσει με τα ΒΗΜΑτά του ακόμη και τους δημοσιογραφικούς του πάτρωνες, αυτοπροτάθηκε για το αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας (αποφεύγω τη χρήση κεφαλαίων για να μην προσβάλω τους θεσμούς)! Φυσικά, για να μπορεί στη συνέχεια να ξεφύγει, πέταξε κι ένα άλλο όνομα «γενικά αποδεκτού πολιτικού», του Αλέκου Παπαδόπουλου.
Και είναι σύνηθες, όταν οι καθοδηγητές της κοινής γνώμης θέλουν να πουν κάτι αρνητικό, να το λένε κάπως έτσι, καίγοντάς το. Και ποιος καλύτερος τρόπος να κάψουν μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα του Αλέκου Παπαδόπουλου (που ένας θεός ξέρει πώς απέκτησε αυτήν την αποδοχή, αλλά τελοσπάντων), από το να την προβάλει ο Πάγκαλος;
Το θέμα της προεδρικής εκλογής είναι συνήθως αντικείμενο θλιβερής συναλλαγής με επιλογές ανούσιων ή απόλυτα ελεγχόμενων από το συστημικό λόμπι προσώπων. Από τον ίδιο χώρο πετιούνται κάθε τόσο και ονόματα από την Αριστερά, για να καταδειχτεί πόσο υπεράνω είναι η κλεπτοκρατία, αρκεί να μείνει στην εξουσία ώς το 2016. Δηλαδή, για να καταλαβαίνει και ο πιο Άδωνης, ίσαμε να εξισωθούν οι μισθοί με τον μέσο όρο των τριών χειρότερων μισθών στην Ευρώπη: κάπου ανάμεσα στα 350 με 380 ευρώ.
Το θέμα είναι τι κάνει ένας πρόεδρος δημοκρατίας που να μην μπορεί να κάνει ο άλλος. Ο πιο κατάλληλος θα ήταν ο κατά τον Πάγκαλο «κύριος Τίποτα», που στις εκλογές όμως του πήρε και τα σώβρακα.
Φυσική συνέπεια
Αν λοιπόν επιλεγεί ο άριστος ως Πρόεδρος (με κεφαλαίο τώρα), τι θα αλλάξει στη χώρα αν συνεχίσει να την εξουσιάζει η συμμορία των δανειστών και των υπαλλήλων τους, ντόπιων και ευρωαμερικανών; Αυτές οι τεράστιες συντάξεις των 1.000 ευρώ δεν θα γίνουν 360 ευρώ ώς το 2016 διότι τόση θα είναι η εθνική σύνταξη; Τα ασφαλιστικά ταμεία θα βρίσκονται στα χέρια των εκκαθαριστών και οι κρατήσεις εργαζομένων και εργοδοτών (;) θα πηγαίνουν όλως τυχαίως στους φιλάνθρωπους ιδιώτες επενδυτές: δηλαδή στις ασφαλιστικές εταιρείες των τραπεζών ή άλλων ιδιωτικών εταιριών στις οποίες καταβάλλεις επί 35 χρόνια π.χ. 200 ευρώ τον μήνα και όταν έρθει η ώρα της σούμας παίρνεις 190 τον μήνα διότι «δεν πήγαν καλά οι επενδύσεις (των χρημάτων σου) σε αμοιβαία κεφάλαια» κ.λπ. κ.λπ.
Για να ξαναγυρίσω στην πρόταση Πάγκαλου ή Παπαδόπουλου ή οποιουδήποτε άλλου προσφέρει εαυτόν στην πατρίδα προκειμένου να μην έχουμε αναστάτωση το 2015 και ανακοπεί η πορεία της χώρας προς την έξοδο από την κρίση, την ανάπτυξη κ.λπ.: θεωρώ ότι και πολλή σημασία δίνουμε στο θέμα αφού η καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί και ο ΣΥΡΙΖΑ είτε έρθει το '15 είτε το '16 θα κληθεί να μαζεύει τα ασυμμάζευτα που έχουν συνομολογηθεί άλλοτε εν κρυπτώ και άλλοτε εν αγνοία των πλείστων που τα ψήφιζαν (δεν είναι μόνον ο Χρυσοχοΐδης).
Αν η συμμορία που κατευθύνει σήμερα την πορεία της χώρας (και δεν εννοώ φυσικά το γραφικό ντουέτο Σαμαρά - Βενιζέλου) κατορθώσει να εξαγοράσει τις αναγκαίες ψήφους για να συμπληρωθεί το νούμερο 180, μπορείτε να φανταστείτε καλύτερη επιλογή από τον Πάγκαλο; Θα ταιριάζει γάντι κι ας φωνάζει ο κ. Παπαμιμίκος!
Κουβέντα να γίνεται...
Τι άλλο θα κάνει π.χ. ο Φώτης Κουβέλης τον οποίο προτείνει «παρά τη θέλησή του» (;) ο παραμένων βουλευτής κ. Λυκούδης (διότι ο λαός αυτόν ψήφιζε ρίχνοντας το ψηφοδέλτιο στη ΔΗΜ.ΑΡ. στο Λιανοκλάδι ή στον Δενδροπόταμο); Τι διαφορετικό θα κάνει από τον Πάγκαλο, τον Παπαδόπουλο, την Μπακογιάννη ή τον Βασίλη Λεβέντη; Το Σύνταγμα είναι σαφές, ο Πρόεδρος είναι η πρόσοψη της δημοκρατικοφανούς λειτουργίας των κυβερνήσεων, αν δεν υπογράψει τα ανοσιουργήματα που ψηφίζει η ακροδεξιά Βουλή, πάει σπίτι του, άρα;
Η άμεση ανατροπή της κυβέρνησης, με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο είναι η απάντηση στη φιλολογία για τους καλούς, κακούς ή πάγκαλους προέδρους. Το ζητούμενο είναι η δημοκρατική κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Αριστεράς με τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία που κι ένα δημοκρατικό Σύνταγμα θα μπορεί να ψηφίσει και τους θεσμούς να αναμορφώσει.
Όσο για το αν η αποχώρηση Λυκούδη από τη ΔΗΜ.ΑΡ. «ανοίγει» και πάλι το ενδεχόμενο να συγκεντρωθούν 180 ψήφοι υπέρ ενός υποτακτικού προέδρου, ε, ας μιλάμε και λίγο σοβαρά… Στους «μετρημένους» ήταν εξαρχής!
