Με τη Σούλα Παναρέτου γνωριστήκαμε και συνδεθήκαμε πολύ στενά από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80 στη Γυναικεία Επιτροπή του ΚΚΕ τότε, του Συνασπισμού αργότερα, στον αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών, που του αφιέρωσε τη ζωή της.
Η Σούλα ήταν ένας άνθρωπος αξιαγάπητος, ευγενικός, μειλίχιος, οξυδερκής, που κοσμούσε τις συναντήσεις μας με το ιδιάζον χιούμορ και την ευστοχία των παρατηρήσεών της. Ήταν γλυκύτατη, πάντα με την καλή κουβέντα στο στόμα.
Ήταν πνεύμα πρωτοποριακό, τολμηρή στη σκέψη, με βαθιά επιστημονική γνώση και κουλτούρα ,που αποτυπωνόταν ευθέως στον ευθύβολο, συγκροτημένο και σαφή λόγο της.
Ήταν από τις πρώτες ανάμεσά μας που έβλεπε ως αναγκαιότητα την κοινή δράση των γυναικών, πέρα από πολιτικά και ταξικά σύνορα, και συνέβαλε με το προσωπικό της παράδειγμα στη σύναψη σχέσεων συνεργασίας και αλληλοεκτίμησης μεταξύ των γυναικείων οργανώσεων, σε μια εποχή έντονων αντιπαραθέσεων, όπου τίποτα από τα σημερινά δεδομένα δεν ήταν αυτονόητο.
Γι' αυτό και είχε αξιωθεί την αναγνώριση και την εκτίμηση από συναγωνίστριες και συναγωνιστές ολόκληρου του δημοκρατικού χώρου.
Από τα νεανικά μας χρόνια μέχρι το θλιβερό παρόν του σημερινού αποχαιρετισμού έχει περάσει πολύς καιρός.
Όμως τι παράξενο!.. Με τη Σούλα είναι σαν να μη χωρίσαμε ή να μη χωρίσουμε ποτέ…
Μένια Παπαπερικλή
Ελένη Παπαπέτρου
Μάχη Καρανίκα
Εβίτα Καραγεώργου
Στη μνήμη της, προσφέρουμε στην "Αυγή" 100 ευρώ
